f a n t a s t i c o n

Verhalen en meer van Christian Deterink

+menu-


  • Boekrecensie ‘Noorderzon’, Patrick DeWitt

    De schrijver Patrick DeWitt heb ik al een tijdje op de radar door zijn eerdere goede boeken ‘The Sisters Brothers‘ (nu ook verfilmd!) en ‘Ondermajordomus Minor‘.

    Maar dan dit boek, dat draait om ten eerste de elitaire weduwe Frances, die nog steeds teert op de erfenis van haar vroeggestorven man (Frank) en ten tweede om haar onvolwassen zoon Malcolm. Als het geld definitief dreigt op te raken besluiten ze naar Parijs te verkassen, en hier raken ze in contact met allemaal buitenissige types.

    Patrick DeWitt is op zijn best als hij op het randje van het absurde balanceert. En ook hier zijn er aardige passages te vinden, bijvoorbeeld als er via een helderziende wordt gesproken met de in een kat gereïncarneerde Frank (ja echt!).

    Maar dat is onvoldoende om het verder nogal slappe verhaal overeind te houden; er gebeurt hoegenaamd weinig en het einde, waarin Frances een einde aan haar leven maakt als het geld eindelijk op is, zie je al van verre aankomen. Daarmee is dit van de drie boeken die ik van DeWitt gelezen heb, met afstand de minste.


  • Uitgelicht: Verhaal #9 uit mijn bundel Projector 2

    Ik heb recent weer een nieuwe bundel samengesteld met enkele van mijn beste verhalen: ‘Projector2’. Het naadloze vervolg op mijn eerdere best of-bundel ‘Projector‘. Als opwarmertje ga ik kort alle verhalen langs uit deze bundel!

    Verhaal 9: De wraak van de protagonist
    Het meest aparte aan dit verhaal is misschien wel dat het een volledig andere wending neemt dan aanvankelijk lijkt. Het heeft ook een hoog meta-gehalte; want het is niet alleen een verhaal, maar het gaat ook over verhalen. Inspirator voor dit verhaal was Paul Auster, en dan met name zijn fijne werkje ‘Man in the Dark’. Het was meteen het eerste boek dat ik van hem las; ik kreeg het boek van iemand tijdens een vakantie in Noorwegen in ruil voor het al even kostelijke ‘The Terrible Privacy of Maxwell Sim’, van Jonathan Coe. Klik het plaatje aan voor het verhaal…

     


  • Tv-recensie ‘Sex Education’, seizoen 1

    Door deze titel denk je misschien snel aan een platvoerse serie vol seksgrappen en -grollen. Dat is echter geenszins het geval, want dit is een juist hele fijnzinnige high-school-serie. De personages zijn interessant en maken allen een mooie ontwikkeling door en het verhaal is zowel meeslepend en indringend als bij vlagen grappig of zelfs hilarisch. Uitzonderlijk is hoe nuchter en down-to-earth de toon is, niet alleen over seks en liefde, maar ook over allerlei andere dingen. Een interraciaal lesbisch koppel bijvoorbeeld wordt als iets heel vanzelfsprekends en niet-problematisch in beeld gebracht; zoals het ook zou moeten zijn natuurlijk. Ook de bijzondere enscenering valt op: de high school in kwestie heeft wel iets wel van een kasteel en ligt in een idyllisch groen Engels plattelandsdorpje. De omgeving doet verder heel retro (jaren ’80) aan… Dat geeft het geheel bijna een sprookjesachtig karakter. En ten slotte zijn er fantastische rollen van Gillian Anderson (The X-Files) en Asa Butterfield (onder meer Ender’s Game). Heel goed gedaan!


  • Uitgelicht: Verhaal #8 uit mijn bundel Projector 2

    Ik heb recent weer een nieuwe bundel samengesteld met enkele van mijn beste verhalen: ‘Projector2’. Het naadloze vervolg op mijn eerdere best of-bundel ‘Projector‘. Als opwarmertje ga ik kort alle verhalen langs uit deze bundel!

    Verhaal 8: De tündük
    De bovenstaande foto van een rookgat van een nomadentent (een yurt) in Kyrgyzstan vind ik zo mooi dat ik die zelfs groot op canvas heb laten afdrukken en in mijn woonkamer heb gehangen. Ook siert het plaatje de voorkant van mijn eponieme vierde bundel. De inspiratie voor dit verhaal kreeg ik ook tijdens mijn vakantie in dit prachtige land, namelijk toen ik een bizar verhaaltje las in mijn Bradt-reisgids over… Tja; lees daarvoor dit verhaal (klik het plaatje aan!)


  • Boekrecensie ‘The Rise of Endymion’, Dan Simmons

    Ik was bezig om in één ruk alle delen van de Hyperion-Quadrilogie (1 2 3) opnieuw te lezen, maar dan in het Engels, en nu heb ik ook het vierde en laatste deel uit.

    Dit vierde deel vormt natuurlijk een duidelijke voortzetting en afronding van boek 3, ‘Endymion‘ en heel veel dat ik over dit boek heb gezegd, is hier ook van toepassing. Kortom: misschien niet meer zo briljant als de beide Hyperion-delen, maar nog steeds een heel meeslepend sf-avontuur.

    Wat me bij herlezing opvalt, is dat het verhaal wel wat geïnspireerd lijkt op ‘Terminator 2; Judgement Day‘, de filmklassieker van James Cameron. De super-militair Radamanth Nemes heeft wel wat weg van de geavanceerde T-1000 die Robert Patrick in de voornoemde film neerzet. En dat het afschuwelijke monster The Shrike inmiddels een metgezel lijkt te zijn geworden, lijkt nogal op hoe de oorspronkelijke Terminator (Arnold Schwarzenegger) in deze film opeens naar het kamp van de good guys is overgestoken. Nu komt het boek uit 1997, enkele jaren later dan de film, dus dat zou zo maar eens kunnen!

    Tegelijk is dit boek natuurlijk overduidelijk geïnspireerd door veel meer dingen. Het concept van Messiaanse figuren bijvoorbeeld, de Katholieke Kerk natuurlijk, de architect Frank Lloyd Wright en veel Oosterse filosofie, om er maar een paar te noemen. Mede hierom is dit boek wederom kostelijk.

    Het enige minpunt is dat Simmons hier en daar wel had mogen schrappen in zijn soms te breedlopige vertelling. Vooral de passage die speelt T’ien Shan ergens over de helft van het boek is veel te uitgebreid (en bij vlagen saai) omdat Simmons het hier overduidelijk niet kan laten al zijn kennis over de Chinese cultuur met je te delen en enorm veel overbodige informatie deelt (alsmede enorm veel namen van plekken en mensen). Dit is een kwaal waar de latere boeken van Simmons steeds meer last van hebben gekregen, helaas… Een belangrijke reden waarom ik me bijvoorbeeld nooit heb gewaagd aan zijn latere boeken zoals ‘The Abominable‘.

    Maar goed, het einde dat Simmons heeft bedacht is dan wel weer hartverscheurend mooi. En heel filosofisch, met concepten als liefde als Newtoniaanse natuurkracht en de aanwezigheid van een ‘leegte die bindt’.

    Hiermee was het prachtig om al deze boeken weer eens gelezen te hebben!


  • Nieuwe novelle ‘Het goud van Lupe Mirando’

    Met enige trots kan ik zeggen dat ik een nieuw boek af heb, namelijk een novelle met de naam ‘Het Goud van Lupe Mirando‘. Met ruim 30.000 woorden is het korter dan een reguliere roman (ca. 80.000 woorden) en ook zeker flink korter dan mijn eigen roman ‘Het ware paradijs‘.

    Intussen draait het verhaal om David, die van zijn oom een nogal wonderlijke opdracht krijgt…

    Klik om de novelle te lezen als pdf-bestand het plaatje aan. Je kan de novelle via de site van Schrijverspunt (BookBuster) ook als epub-bestand kopen (2,50 euro). Veel leesplezier!


  • Boekrecensie ‘Endymion’, Dan Simmons

    Na het eerste tweeluik uit de Hyperion-quadrologie (1 2) ben ik maar meteen doorgestoomd naar dit boek, ‘Endymion‘, de derde in de reeks. En dat blijft smullen geblazen!

    De stijl van het boek is behoorlijk anders dan de twee voorgangers, want nu wordt een groot deel verteld in het ik-perspectief van de ongedachte ‘titelheld’ Raul Endymion, die de nogal onmogelijk lijkende taak krijgt om Aenea (‘The One Who Teaches’) te beschermen; de messiaanse figuur waar het voorgaande deel al over repte. En zij hebben een flinke reis te maken…

    Deze passages in ik-perspectief worden afgewisseld met stukken in hij-perspectief over Father Captain De Soya, die Aenea juist moet zien uit te leveren aan de vijand; de ‘Pax’.

    Met deze ‘Pax’ heeft Simmons een fascinerend nieuw dystopisch toekomstbeeld geschapen, namelijk eentje waarin de Katholieke kerk met behulp van ‘cruciforms’ die daadwerkelijk eeuwig leven mogelijk maken (en aan de term ‘born again christian‘ een letterlijke betekenis geven) kans heeft gezien de macht in het universum te grijpen. Verder blijkt ook de TechnoCore, de gemeenschap AI’s die vernietigd leken na deel 2, nog verre van uitgeroeid te zijn!

    Vastgesteld moet worden dat dit boek niet meer de rijkdom biedt van al die kostelijke verhaaltjes, zoals die in met name deel 1 verteld werden. Dit boek is dus zeker geen raamvertelling meer, maar eerder te kenschetsen als een veel eenduidiger sf-roman die zich richt op de avonturen van de hoofdpersonen. Dat is echter wel kostelijk gedaan. En zo is dit wederom op haar eigen manier weer een heerlijk boek. Heel fijn om eens te herlezen, nu in het Engels!


  • Uitgelicht: Verhaal #7 uit mijn bundel Projector 2

    Ik heb recent weer een nieuwe bundel samengesteld met enkele van mijn beste verhalen: ‘Projector2’. Het naadloze vervolg op mijn eerdere best of-bundel ‘Projector‘. Als opwarmertje ga ik kort alle verhalen langs uit deze bundel!

    Verhaal 7: Lieve Brawne
    Dit verhaal is ontstaan uit een fascinatie van mij voor ‘World of Warcraft‘. Niet dat ik het zelf echt gespeeld heb (ik heb wel ooit een profiel aangemaakt), maar fantasiewereld Azeroth vond ik wel heel interessant. Zo is ook dit verhaal ontstaan, dat vervreemding als thema heeft. Al lang nadat ik dit verhaal geschreven had, voerde Nathan Hill in zijn fantastische debuut ‘De Nix‘ een personage op (Pwnage) dat wel wat weg heeft heeft van ‘Albedo‘, de hoofdpersoon uit mijn boek… Klik het plaatje aan voor het verhaal.