f a n t a s t i c o n

Verhalen en meer van Christian Deterink

+menu-


  • Boekrecensie ‘De filosofie van de heuvel’, Ilja Leonard Pfeijffer

    Dit is een heel aardig boek van Ilja Leonard Pfeiffer (zie ook 1 2 3) over de fietstocht die hij ondernam met zijn (toenmalige) vriendin Gelya naar Rome. De dan al topzware dichter heeft voor dit doel een gaar Batavus-fietsje uit een rek met barrels getrokken; Gelya heeft een kittige gele mountainbike met fietstasjes. En zo beginnen ze eigenlijk volledig onvoorbereid aan hun trip, die meer dan een maand zal duren.

    Pfeiffer schrijft heel down-to-earth in een keurige dag-tot-dag verslag-vorm over deze trip, maar hij mengt dit natuurlijk wel met tal van filosofische bespiegelingen. Als niet van hem zelf, dan wel die  van zijn vriendin: die een vrolijke flodder-filosofie aanhangt van: “gewoon zien wat er komt.” Intussen is wel volledig duidelijk dat de trip niet gaat om het doel, maar de weg zelf. Een erg leuk boek, die en passant verklaart hoe Ilja in Genua terechtkwam, want inderdaad: hij kwam nooit meer terug.


  • Filmrecensies Mei – Juli 2020

    Van goed naar slecht:
    | Midsommar
    | Les Misérables
    | Howl’s Moving Castle
    | Dolores Claiborne
    | Honeyland
    | The Gentlemen
    | Escape from Pretoria
    | Wind River
    | The boy who harnessed the wind
    | Eurovision Song Contest: The Story of Fire Saga
    | Happy Gillmore
    | Er ist wieder da
    | The Next Karate Kid

    Na de break de volledige recensies!

    Continue reading 


  • Boekrecensie ‘Als het lot lacht’, Adam Johnson

    Posted on by admin

    Dit is een verhalenbundel bestaande uit zes losstaande verhalen. Ondanks dat de recensies nogal lovend zijn, konden de eerste verhalen me eigenlijk toch niet echt grijpen. Hoe origineel de setting van elk van die verhalen ook is: zo gaat het eerste verhaal over een man die gesprekken heeft met een digitale hercreatie van de Amerikaanse President, het tweede over een man die rondrijdt in een door een orkaan verwoeste stad, en het derde over een ernstig zieke vrouw.

    Maar pas het vierde verhaal greep me: dit gaat over een voormalig gevangenis bewaker van de Oost-Duitse Stasi. En ook verhaal vijf, over een pedofiele man en zes: over twee Noord-Koreanen die zijn overgelopen naar Zuid-Korea vond ik boeiend.

    Hiermee vond ik dit boek half geslaagd. Een pre is dat dit boek zonder twijfel literaire kwaliteiten heeft en volstrekt origineel is in de settings. Aan de andere kant vond ik het bij de helft van de verhalen het moeilijk om er in te komen, misschien wel door de lang niet altijd makkelijke heel literaire schrijfstijl. Een mager zesje….

     


  • Tv-recensie ‘The Sinner’, seizoen 3

    Posted on by admin

    Na seizoen 2 heeft dit seizoen van ‘The Sinner’ wederom Harry Ambrose (Bill Pullman) als hoofdpersoon. Hij raakt betrokken bij een zaak die op het eerste oog een verkeersongeval lijkt, maar mogelijk toch moord was.

    Deze mogelijke dader, Jamie, blijkt nogal een complex karakter en Harry raakt door hem gefascineerd. Al snel blijkt dat Jamie inderdaad zijn voormalige schoolvriend Nick heeft laten doodgaan, maar waarom? Hiermee is deze serie niet zozeer een who-dunnit, maar vooral een why-dunnit. Met een detective Ambrose die persoonlijk nogal betrokken raakt.

    De serie houdt, met sterke hoofdrollen de aandacht zeker vast. Maar toch was ik niet helemaal overtuigd, met name omdat de personages van Harry èn Jamie voor mij toch vaag en onecht aan bleven doen: ik kon me gewoon niet verplaatsen in wat nu hun beweegredenen waren en begreep hun gedrag niet. Daarom al met al uiteindelijk toch niet zo’n succes…


  • Tv-recensie ‘Homeland’, seizoen 8

    Posted on by admin

    Deze spionage-serie haalt de laatste jaren (1 2 3 4) continu een hoog niveau en zo ook zeker dit laatste seizoen, dat een waardige afsluiting vormt voor een heel fijne serie!

    We volgen natuurlijk wederom Carrie, die maandenlang onder barre omstandigheden in een Russische gevangenis heeft gezeten. En dat terwijl ze sowieso al mentaal niet zo stabiel was! Ze moet echter meteen weer aan bak als de Amerikaanse president omkomt in een neergestorte helikopter in Afghanistan. Maar was dit een aanslag of een technisch mankement? Om hiervoor bewijs te vinden gaat Carrie tot het uiterste, terwijl de wereld op de rand van een kernoorlog komt te staan…

    Dit seizoen was zeer onderhoudend, spannend en had een goed verhaal. Ook de laatste scene, waarin iets wordt getoond over hoe Carrie en Saul er zelf uit springen, vond ik zeer geslaagd. Kortom: dit is een steengoede serie, kijken!


  • Boekrecensie ‘Vergeven en vergeten’, Philip Kerr

    Posted on by admin

    Dit boek is deel 13 (van 14) in de fameuze serie rondom Bernie Gunther, de sarcastische en welbespraakte voormalig Berlijnse politierechercheur, die, zo weten we na 12 delen (1 2 3 4 5), meer dan goed voor hem was te stellen heeft gehad met de kopstukken van Nazi-Duitsland. Terecht vergaarde de serie veel roem omdat die heel goed is ingebed in de historische feiten van het boeiende tijdsgewricht van Duitsland kort voor, tijdens en kort na WOII.

    Dit dertiende deel (vertaald van het veel ronkender klinkende ‘Greeks bearing gifts‘) speelt inmiddels al weer ver na die oorlog, de late jaren ’50 precies, als Bernie onder een valse naam overleeft in München. Maar natuurlijk wordt hij toch weer een avontuur ingezogen, dat zich nu hoofdzakelijk afspeelt in Griekenland. Hier stuit hij op enkele landgenoten (en ex-nazi’s) die alsnog al het geroofde goud van de grotendeels uitgeroeide Joodse gemeenschap van Salonika (Tessaloniki) in handen willen krijgen. Het leidt tot een typische Gunther-verwikkeling; vol slim detectivewerk, spitse conversaties, gezwaai met pistolen, ongedachte plotwendingen en een femme fatale (of niet?).

    Hiermee is dit boek zonder meer een goed deel in de reeks, maar is het ook een waardige afsluiting? (Deel 14 ‘Metropolis‘ verhaalt immers, zo heb ik al begrepen, alleen nog over het begin, als de jonge politie-agent Gunther in de jaren ’20 roem vergaart met het opsporen van een serie-moordenaar.) Tja, daar twijfel ik wel een beetje aan; alhoewel Kerr aan het einde toch een min of meer positieve draai probeert mee te geven; door Gunther te laten beseffen dat er misschien ondanks alles tòch nog hoop is. En tja, na zoveel avonturen gun je een dolende geest als Bernie ook wel zijn welverdiende rust !


  • Boekrecensie ‘De ontembare’, Guillermo Arriaga

    Posted on by admin

    Dit is met recht een beest van een boek. Al is het maar door de omvang: met die 800 bladzijden plus was ik in ieder geval zelf wel even getemd. Maar ook door de inhoud, want het verhaal van Arriaga is rauw, gewelddadig, zeer masculien ook, en gaat uiteindelijk misschien wel over de nauwe band tussen mens en wolf.

    Het verhaal gaat hoofdzakelijk over de jonge Juan Guillermo, die opgroeit in een volkswijk in Mexico-Stad. In een noodlottige opeenvolging van gebeurtenissen wordt niet alleen zijn broer vermoord, maar sterven daarna ook zijn ouders en oma, de familie-hond en zelfs de kanaries, waarna hij als wees achterblijft. Hij neemt een ontembare wolfshond in huis die al snel 100% wolf blijft te zijn. En intussen broedt hij op wraak op de moordenaars van zijn broer, een groep jonge godsdienstwaanzinnigen die zich de ‘goede jongens’ noemen. Parallel hieraan schetst Arriaga het relaas over hoe een jonge Inuït-jager in het verre Canada geobsedeerd raakt door de jacht op een machtige wolf.

    Arriaga laat beide verhaallijnen langzaam samen komen in een boek met voor de rest volop allerlei soms erg buitenissige uitstapjes. Dit maakt dit boek zeker niet makkelijk leesbaar. Net als het feit dat de driftige, jaloerse en wispelturige hoofdpersoon Juan Guillermo ook bepaald geen sympathiek personage was, met wie je makkelijk meeleeft. Maar intrigerend vond ik dit boek zeker! Heel leuk om een keer een boek te lezen van deze Mexicaanse schrijver, die ook de scripts van een aantal zeer sterke films schreef, zoals ‘Babel’!


  • Boekrecensie ‘Erebus’, Michael Palin

    Posted on by admin

    Dit boek trok natuurlijk mijn aandacht omdat ik eerder een hele goede roman gelezen heb waarin de noodlottige zoektocht van kapitein Franklin naar de noordwestpassage (in zijn schip de ‘Erebus’) centraal stond. Ik heb het dan natuurlijk over ‘The Terror‘ van Dan Simmons.

    Dit boek van Michael Palin is vooral een navertelling van het roerige bestaan van dit schip, dat werd gebouwd als oorlogsschip in de nadagen van de Napoleontische oorlogen, maar daarna met name werd gebruikt als schip voor ontdekkingsreizigers: eerst een memorabele en succesvolle reis richting Antarctica en de Zuidpool en daarna, zoals gesteld, de op rampspoed uitdraaiende zoektocht in het Canada rond de poolcirkel naar de vermeende noord-westpassage (we spreken over een tijd waarin het Panama-kanaal nog niet bestond en zo’n verbinding heel handig zou zijn geweest, en die misschien in deze tijd als gevolg van de opwarming van de aarde en de zeeën wel eens alsnog een feit zou kunnen worden).

    Michael Palin vertelt hierover op smakelijke wijze, met dezelfde soort meta-uitstapjes als bijvoorbeeld Frank Westerman (hij schrijft met andere woorden ook over het schrijven van dit boek). Het best op dreef is hij als hij vertelt over de Antarctica-reizen, waarbij hij regelmatig put uit bijvoorbeeld historische dagboekfragmenten en brieven. Van de Noordwest-reis kan hij eigenlijk alleen vertellen over de zoektocht als de Erebus en Terror al van de aardbodem lijken verdwenen, maar hiermee laat hij de ongetwijfeld ijzingwekkende doosstrijd van bevelhebber Franklin en zijn mannen in het midden en onbesproken; iets waar Simmons in zijn speculatieve roman natuurlijk zeer uitgebreid over vertelde.

    In totaal was dit een heel interessant en genietbaar boek voor iedereen die van een goed stukje geschiedschrijving houdt.


  • Nieuw verhaal: ‘Redux’

    Posted on by admin

    Je zou kunnen zeggen dat dit het vierde verhaal is dat ik heb geschreven sinds het uitbreken van het corona-virus. De eerste twee pennenvruchten (‘Ararat‘ en ‘Ararat [II]‘) gaan heel letterlijk over een virusuitbraak, maar het derde (‘Oog om oog, tand om tand‘) was een oud verhaal dat ik eindelijk eens heb afgerond.

    En dan nu dit verhaal, dat ik zou willen plaatsen in de serie verhalen die geïnspireerd is op tv-series, zoals ook ‘Een zekerheidje‘ (Westworld), ‘Een makkelijke keuze‘ (wederom Westworld), ‘De Poolster‘ (Black Mirror) en ‘Hope, Faith & Frank‘ (Fargo) dat zijn.

    Dit verhaal is dan misschien het soort plot dat je ook zou kunnen tegenkomen in de genoemde serie Black Mirror. Om het verhaal te lezen kun je het plaatje aanklikken!