f a n t a s t i c o n

Verhalen en meer van Christian Deterink

+menu-


  • Uitgelicht: verhalen over Isla Margarita

    Posted on by admin

    Een vakantie is altijd een uitgelezen tijd voor het opdoen van inspiratie van nieuwe verhalen, heb ik ook al eerder gemeld. Een vakantie die ik samen met een vriend vierde op Isla Margarita leverde er zelfs twee op. Eentje ervan (‘Sirius‘) speelt op het eiland zelf, dat ik, net zoals de personen in dit verhaal, nader verkende. Het tweede verhaal (‘La Isla Maldita‘) gaat over een trip buiten het eiland (een ‘vakantie-in-een-vakantie), namelijk een meerdaags bezoekje aan Venezuela, zoals ik toen zelf ook gedaan heb. Lees de beide verhalen door navolgende links aan te klikken:

    Sirius

    La Isla Maldita


  • Verhaal ‘Een zekerheidje’ beoordeeld door Paul Harland Awards

    Posted on by admin

    Dit paasweekend kwam de uitslag binnen voor mijn inzending van de Paul Harland Awards van dit jaar. Een niet heel geweldig resultaat helaas en ook een lagere klassering dan vorig jaar. Het beste dat ik nu kan zeggen is dat ik keurig in de middenmoot geëindigd ben, maar ja: het is ook niet veel meer dan dat. Eigenlijk verbaasde me het ook niet; ik was eigenlijk al te laat voor de deadline en had daardoor geen tijd meer om het verhaal nog echt goed onder handen te nemen voor ik het zou indienen. Daarom ben ik toch niet helemaal ontevreden. Ook door de soms lovende woorden:

    | Een heerlijk verhaal dat zichzelf niet te serieus neemt.
    | Ontzettend leuk om te lezen en ook bij het herlezen blijft het de moeite waard
    | Aantrekkelijke dialogen. Ik vind het gebruik van de zin ‘Dat is een zekerheidje’ geweldig.

    Kritiek was er (natuurlijk) ook in ruime mate: het verhaal is te uitleggerig / houterig / omslachtig, er staan teveel fouten in, het thema is niet origineel (alhoewel niemand de duidelijke Westworld-inspiratie noemt) en de personages zijn te vlak en stereotiep. Tja, wellicht was dit inderdaad ook niet mijn beste verhaal. Maar toch leuk om deze beoordelingen te lezen; heel goed van de organisatie van deze wedstrijd dat ze zo’n uitgebreid schrijfrapport maken over alle inzendingen!

    Wie het verhaal wil lezen zoals ik het ingezonden heb; dat staat hier: Een zekerheidje


  • Boekrecensie ‘The Parade’, Dave Eggers

    Posted on by admin

    Het meest bijzondere aan dit boek is dat ik het tot me heb genomen in de vorm van een luisterboek. Ik heb het bewust gekocht aangezien ik de laatste tijd iets vaker in de auto zit. En ik moet zeggen: ik vind dit een heel goede tijdsbesteding!

    Dat komt ook omdat er in ‘The Parade’ genoeg te genieten is. Natuurlijk heb ik al veel boeken van Eggers gelezen (1 2 3 4 5) en weet ik dat hij een uitstekende schrijver is. Dus het is niet verbazend dat ook dit boek zeer de moeite waard is.

    De premisse van het verhaal is redelijk absurd: een tweetal werkmannen moet een weg aanleggen in een naamloos ontwikkelingsland ten behoeve van de te houden ‘parade’ waarmee de zojuist verworven vrede in het land moet worden gevierd.

    De leider van de twee wil van dit alles een militaire operatie maken en besluit dat ze elkaar met een nummer moeten aanspreken: ‘4’ voor hemzelf en ‘9’ voor zijn collega. Maar die collega blijkt al snel uit heel ander hout gesneden. Terwijl 4 methodisch aan de slag gaat bij het bedienen van de RS-80, de hypermoderne machine die het asfalt kan aanleggen, heeft 9 de taak de omgeving te verkennen en te zorgen dat er geen obstakels zijn. Maar 9 lijkt alles eerder als een vakantie te beschouwen en hij gaat al snel bij lokale mensen eten (besmettingsgevaar), rotzooit aan met lokale vrouwen (idem), of zwemt met jongetjes in de rivier (idem in het kwadaat). Allemaal zaken die tegen het zere been van 4 aanschoppen natuurlijk. Een groot deel van het boek wordt op die manier gedreven door de moeizame interactie tussen deze twee mannen met die volledig botsende karakters.

    Het plot beweegt zich intussen richting steeds meer rampspoed: 9 raakt (natuurlijk) ziek en 4 ziet zich genoodzaakt de hulp te accepteren van lokale bewoners. Maar is intussen de behulpzame ‘Medallion’ geen cynisch spelletje met hem aan het spelen om hem al zijn geld en spullen af te troggelen? Dat blijft tot het einde onduidelijk. Een einde dat op de koop toe eerst nog goed lijkt af te lopen, maar uiteindelijk een zeer duister en sinister einde krijgt… Maar dat verklap ik nog even niet!

    Hiermee is dit boek een vlammend commentaar op ontwikkelingshulp en de cynische werkelijkheid in veel van dit soort ontwikkelingslanden. En een boek dat zeer de moeite waard is!


  • Recensie tv-serie ‘Love, Death & Robots’

    Posted on by admin

    Deze animatieserie vormt een anthologie van losse verhaaltjes in episodes van rond de tien minuten lang. En dat is kostelijk gedaan! Je wordt meegenomen in steeds heel buitenissige miniatuurtjes die allemaal bijzonder zijn op hun eigen manier. Want de afleveringen zijn heel verschillend. Soms zijn de animaties bijna realistisch, en soms heel cartoonesk. Soms zijn de verhaaltjes nogal grof en gewelddadig (misschien zelfs iets te), maar soms zijn ze ook zeer excentrisch of zelfs filosofisch.

    Hiermee is dit een geramde serie voor een selecte cult-aanhang. Waar ik dan misschien me ook toe schaar, want ik vond deze serie heel leuk om te zien!


  • Boekrecensie ‘Jas van Belofte’, Jan Siebelink

    Posted on by admin

    Het meest bijzondere aan dit boekenweekgeschenk is dat de sleutel-scene eruit wel eens récht voor mijn voordeur kan hebben plaatsgevonden. Die sleutelscène draait er namelijk om dat de vader van hoofdpersoon Arthur (natuurlijk kweker in Velp, want Jan ‘graaft zich autobio’, zoals te doen gebruikelijk) op een bepaalde dag weg fietst om nooit meer terug te komen. De jonge Arthur rent zijn vader nog achterna, van de Schonenbergsingel de Hoofdstraat op en vindt dan ergens tussen deze plek en Bronbeek (al deze toponiemen worden dus genoemd!), alleen nog de gabardine jas terug van zijn vader; natuurlijk de jas uit de titel. En wat wil het toeval, precies in dit stukje Velp woon ik dus ook!

    Daarmee is evenwel meteen het beste verteld van dit boekje, want helaas, heel erg goed is het verder allemaal niet. En dat is nog een understatement. Het verhaaltje heeft erg weinig om het lijf en zal ik daarom maar niet samenvatten. Het lijkt in ieder geval niet zozeer een ode te zijn aan ‘de vriendschap’, zoals de achterflap jubelt, maar eerder een ode aan het werk van Jan Siebelink zelf, als een echo die resoneert uit zijn complete oeuvre. Want ja, al dat autobiografische geneuzel van hem kennen we toch inmiddels wel: hier heeft hij al eindeloos over geschreven…

    En zo is de sleutelzin in dit boekje volgens mij die waarin ene Edwin tegen Arthur (Jan dus) zegt: “Je hebt maar één verhaal. Daar zit alle materiaal.” Precies dit vat namelijk haarscherp niet alleen dit boek maar misschien wel heel het schrijverschap van Jan Siebelink samen.

    Kortom moet je dit als een flink mislukt boekenweekgeschenk beschouwen; van een te ijdele en zelfgenoegzame schrijver die alleen maar wat smakeloze kliekjes opdient.


  • Tv-recensie ‘Homeland seizoen 7’

    Posted on by admin

    Deze spionage-serie blijft haar hoge niveau ook in dit nieuwe seizoen weer gewoon vasthouden. Het verhaal zit ingenieus in elkaar en de personages, de ‘bi-polaire’ Carrie Mathison voorop blijven boeien. Alles draait in dit seizoen uiteindelijk om een poging van (nota bene) de Russen om de Amerikaanse democratie te beschadigen.

    Uitstekend gedaan dus, een serie die het bekijken meer dan waard is!


  • Tv-recensie ‘Drive to survive’

    Posted on by admin

    Deze serie geeft een heel interessant kijkje in de wereld van Formule 1. Hierbij is ruwweg het verloop van het seizoen 2018 gevolgd, maar wat deze serie vooral boeiend maakt zijn de diepere inkijkjes in de gang van zaken bij de diverse teams en de levens van de coureurs.

    Opvallend is dat de topteams Mercedes en Ferrari grotendeels buiten beschouwing blijven en dat de focus ligt op de teams daaronder: bijvoorbeeld de strijd om plek 4 tussen de teams Renault en Haas en de worsteling van McLaren om terug te keren aan de top. Ook laat Romain Grosjean opvallend openhartig zien hoe erg hij soms lijdt onder de enorme druk. En ten slotte komt ook Max Verstappen diverse malen voorbij; hoe kan het ook anders? Want die was in dit seizoen bij tijd en wijle natuurlijk briljant bezig!

    Hiermee is dit een zeer boeiende serie voor mensen die Formule 1 interessant vinden. Kijken!


  • Boekrecensie ‘1491’, Charles C. Mann

    Posted on by admin

    Dit non-fictie boek gaat over het Amerika van voor de ontdekking ervan door Columbus in 1492 (dit verklaart de titel). Het boek heeft duidelijk als doel enkele wijdverbreide misverstanden uit de wereld te helpen. Zoals de algemene notie dat de beide Amerika’s grotendeels ‘maagdelijke gronden’ waren, met hoogstens hier en daar een verdwaalde primitieve Indiaan op een steppe of in de jungle. Maar voor de rest dus ‘klaar’ om gekoloniseerd te worden.

    Charles Mann bewijst overtuigend dat hiervan geen sprake is geweest. In beide Amerika’s leefden in 1491 juist heel veel mensen en waren er ook vergevorderde beschavingen, zoals de Azteken (hun hoofdstad Tenochtitlan was groter dan het Parijs van die dagen), de Maya’s en de Inca’s. Maar wat er gebeurd is, is dat deze oorspronkelijke bevolking catastrofaal hard is geraakt door ziektes die de Europeanen met zich mee brachten. Hierdoor werden dorpen en steden gedecimeerd en hele samenlevingen volledig ontwricht. Dit was een belangrijke voorwaarde voor de vrij probleemloze kolonisatie door de Europeanen (de Spanjaarden voorop).

    Maar ook andere zaken speelden mee; zoals dat de Spanjaarden door tal van gelukjes en toeval zowel de Azteken als de Inca’s met verbijsterend weinig middelen wisten te onderwerpen.

    Charles Mann brengt dit allemaal zeer nauwgezet in beeld, waarbij mijn enige bezwaar is dat hij soms teveel de academische diepte in gaat. Maar hoe dan ook is dit een zeer interessant boek. Het deed mij ook eens te meer concluderen dat je altijd moet beseffen dat de geschiedenis wordt geschreven door de overwinnaars. En hiermee hebben we altijd een volledig vertekend beeld gehad over precolombiaanse geschiedenis van de Amerika’s!

     


  • Boekrecensie ‘Slaughterhouse Five’, Kurt Vonnegut

    Dit is een boek dat alleen zijdelings gaat over het beruchte bombardement van Dresden in WOII. Het boek is namelijk vooral een boek dat gaat óover een dergelijk boek; allemaal vreselijk meta dus. In een ingewikkelde constructie vertelt de hoofdpersoon dat hij al jaren werkt aan een boek over deze historische gebeurtenis, maar waar hij uiteindelijk over vertelt is een soldaat die het ook allemaal meemaakte, Billy Pilgrim; een verhaal waarin de schrijver hoogstens een figurant is.

    De voornoemde Billy Pilgrim is nogal bijzonder omdat hij los staat van de tijd sinds hij ontvoerd is geweest door buitenaardse wezens, de Tralfamadorians. En zo lezen we erover hoe Billy als een pingpongballetje door zijn leven schiet: zijn jeugd, zijn soldatenjaren, zijn voorziene dood, maar ook zijn leven als getrouwde en welgestelde optometrist.

    De stijl waarin Vonnegut dat doet is enerzijds kaal: met eenvoudige zinnen zonder opsmuk, maar anderzijds excentriek door alle hoogst originele associaties, observaties en vergelijkingen. Door alle korte passages die alle kanten op gaan, creëert hij een soort mozaïek en dat blijft interesseren.

    Bijzonder is ook dat Vonnegut personages opvoert, zoals de onbekende sf-schrijver Kilgore Trout, die hij (zo las ik op Wiki) ook in allerlei andere verhalen terugkomt. Vonnegut heeft met zijn corpus aan boeken dus een soort eigen universum gecreëerd, heel erg gelijk aan hoe David Mitchell dit in zijn boeken doet.

    En zo is dit al met al een prikkelend en zeer bijzonder boek, dat ik zeker zou aanbevelen!


  • Tv-recensie ‘The Alienist’, seizoen 1

    Deze Netflix-serie gaat over de zoektocht naar een seriemoordenaar die het heeft voorzien op jonge jongens; inderdaad: een opvallende parallel met mijn eigen boek ‘Het ware paradijs‘.

    De setting is verder bijzonder; het verhaal speelt namelijk in het New York van eind negentiende eeuw. Hoofdpersoon is de ‘alienist’ (vertaald als: krankzinnigendokter) Dr. Kreizler, die met een klein clubje de zoektocht leidt. Intussen spelen ook heuse historische personen een rol in het verhaal, zoals Theodore Roosevelt (die later president zal worden) en tycoon/bankier J.P. Morgan (een verrassende rol van oudgediende Michael Ironside, die we nog uit Verhoeven’s Total Recall kennen).

    De toonzetting van de serie is duister, smoezelig en overal vrij excentriek. Verder is de serie verbluffend goed vormgegeven: het New York uit deze tijd van voor de introductie van de auto wordt prachtig tot leven gebracht. Het verhaal is meer dan voldoende boeiend om de aandacht vast te houden en ook met de rolbezetting is het dik in orde, vooral door de zeer overtuigende Daniel Brühl, die de genoemde dokter speelt.

    Daarmee is dit een hele fijne bekijkenswaardige serie!