Boekrecensie ‘Amsterdam’, Russell Shorto

Meteen nadat ik van deze schrijver zijn boek over de ontstaansgeschiedenis van New York (Nieuw Amsterdam) had gelezen, ben ik doorgegaan naar zijn boek over Amsterdam zelf.

Hoe kijkt een Amerikaan tegen onze nationale hoofdstad aan? Nou, met name door te betogen dat ‘tolerantie’ een rode draad is in de geschiedenis van de stad. Net als het ‘liberalisme’ trouwens. Aansluiting daarop: ook de Verlichting heeft misschien wel zijn prille oorsprong gekend in deze stad.

Een mooi inzicht is ook dat Amsterdam wezenlijk anders is dan steden als Parijs: in laatstgenoemde stad zijn de kolossale monumentale gebouwen vooral een uiting van de grootsheid van een kleine groep machthebbers, terwijl in Amsterdam al die mooie panden in de grachtengordel juist iets vertellen over de macht van het volk zelf.

Wat ook verbaast in dit boek, is hoe snel Amsterdam in de 17e eeuw uitgroeide van onbeduidend vissersdorpje tot een belangrijke wereldstad. En hèt centrum van de wereldhandel. Het is volgens mij vooral te wijten aan dat we aanzienlijk slechter waren in oorlog voeren dan in handel voeren; anders hadden (vooral) de Britten de macht toch niet zo makkelijk kunnen overnemen.

In onze nationale geschiedschrijving hadden we soms best wat trotser zijn op ons landje, denk ik dan. Is het een soort valse bescheidenheid of zo, dat deze glorie-periode onderbelicht is en er vooral aandacht was voor bijvoorbeeld het Rampjaar  1672, toen het volk ‘redeloos, radeloos en reddeloos’ was?

Maar er is genoeg om trots over te zijn. ik heb het dan bijvoorbeeld ook over de vele invloedrijke personen die in Amsterdam woonden of neerstreken: schilder Rembrandt, cartograaf Blaeu, maar ook denkers als Spinoza, Descartes en Locke.

Overigens komen ook wat minder florissante feiten zeker aan de orde. Met als dieptepunt de Jodenvervolging in WOII:  nog steeds verbijsterend hoeveel Nederlandse Joden toen zijn vermoord! Het deed me denken aan een messcherpe karakterisering van Nederlanders in die oorlog: de meesten waren niet slecht, maar ook niet erg goed.

Maar goed. Shorto beschrijft dit alles in een fijne stijl. Verwacht niet een complete geschiedschrijving van de stad Amsterdam. Maar wel een heerlijk geschreven boek over onze vaderlandse geschiedenis, met als middelpunt Amsterdam.

Tv-recensie ‘Sex Education’, seizoen 3

De vorige seizoenen van deze serie (1 en 2) vond ik ook al heel aardig en eigenlijk wordt deze lijn gewoon prima door gezet. Nog steeds vind ik de wat quirky toonzetting en de bijzondere setting in dat Engelse landelijke stadje goed getroffen.

En ook de hoofdpersonen die worden geportretteerd, zeker een stuk of tien of vijftien, blijven boeien. Alhoewel die relatie ‘die je weet dat zal komen‘ tussen Otis en Maeve centraal staat. Leuk!

Over de nieuw Coldplay-cd ‘Music of the Spheres’

Vandaag is het nieuwe album uit van Coldplay. Nu is dit een band die flink in mijn achting is gedaald de laatste jaren: ze begonnen zo goed met vier heel aardige cd’s (van Parachutes tot en met Viva la Vida). Maar daarna raakten ze naar mijn idee het spoor behoorlijk bijster met een vreselijke doorgekookte pop-sound. Het leverde vier heel povere cd’s op, met hoogstens soms een enkel aardig liedje. Helaas is de nu uitgekomen negende cd ‘Music of the Spheres‘ geen terugkeer naar een betere vorm.

Maar wat wel bijzonder is, is die titel van dit album. Inderdaad: exact dezelfde naam als het succes-album van artiest Gany Zeno in het verhaal ‘Thuis‘ van mij. En niet alleen dat; mijn verhaal ‘De Muziek van de sferen‘ speelt zich af in dit zelfde universum. Klik om meer te weten te komen het plaatje aan, of één van beide links!

Hoofdstuk 11 van het St. Vincent-feuilleton

Hierbij kan ik alweer hoofdstuk 11 presenteren van het St. Vincent-feuilleton.

In het vorige hoofdstuk hebben we gezien hoe Vincent tijdens een concert van de Achterhoekse band Iemen Eerskes tegen de leider van een motorbende is aangelopen: een angstaanjagende man die net als hij een Lucide is. Hij wordt zelfs dezelfde nacht nog door hun ontvoerd!

In dit hoofdstuk is Vincent de gevangene van deze Step Bikkers, leider van de Satan’s Siblings. De situatie ziet er uitzichtloos uit. Of toch niet helemaal…?

Klik om het verhaal te lezen het plaatje aan! Veel leesplezier!

Tv-recensie ‘Clickbait’ (miniserie)

Dit is een miniserie in 8 delen die fascinerend begint: slachtoffer en vermeend vrouwenmishandelaar Nick wordt gegijzeld en zal worden gedood bij 5 miljoen hits van het filmpje dat op de socials verschijnt. En aldus gebeurt natuurlijk!

De serie heeft een aardige vorm door zich steeds min of meer op één persoon te richten: de zus, de echtgenote, de zoon, de maîtresse. En er ontspint zich een plot waarin je tot het laatste deel zoekt naar wie Nick heeft vermoord. De laatste plotwending is er misschien één teveel en licht ongeloofwaardig. Maar toch met al een aardige serie voor tussendoor.

Boekrecensie ‘Een land waarover is nagedacht’, Hans Lörzing

Dit boek gaat natuurlijk heel erg over mijn vakgebied; de ruimtelijke ordening. In een aanstekelijk geschreven boek vertelt Hans Lörzing over de geschiedenis van de ruimtelijke ordening in ons land. En daarin hebben we natuurlijk iets hoog te houden; gezien het gezegde ‘God schiep de wereld maar de Hollanders schiepen Holland’.

In de recente geschiedenis waren de Woningwet maar ook met name de Tweede Nota over de Ruimtelijke Ordening mijlpalen. Maar daarna ook zeker de Vierde Nota en met name het vervolg daarop; de Vierde Nota Extra; de Vinex. Begin jaren ’90 zorgde dit voor de hoogtijdagen van de planologie in ons land; want alles wat toen gepland was, is ook bijna helemaal  gerealiseerd.

Hierna zette het verval echter snel in, met het opdoeken van de RPD en met name het ministerie van VROM. Nederland zou ‘af’ zijn; en anders konden lagere overheden het wel alleen regelen. Een kwart eeuw later is (onder meer met de woningcrisis) pijnlijk duidelijk geworden dat dit niet zo is; en schreeuwt inmiddels zo’n beetje iedereen om een beetje broodnodige centrale sturing. Een en terugkeer van een ministerie met een ‘R’ in de naam; ook het boek van Lörzing is een vurig pleidooi hiervoor: hij voorziet een ministerie voor ‘Bouwen, Wonen en Ruimte’. Laat maar komen, zou ik zeggen!

 

Hoofdstuk 10 van ‘St. Vincent’ is daar!

Hierbij kan ik alweer hoofdstuk 10 van mijn doorlopende feuilleton presenteren over Vincent Vegelijn, de jongeman die, zo hebben we in deel 1 gelezen, met zijn Charme Nudge een bijzondere gave bleek te hebben. Een gave die hem introduceerde in een nieuwe, fascinerende maar ook gevaarlijke wereld!

In dit eerste hoofdstuk van deel 2 kan het leven niet stuk voor Vincent. Hij is succesvol met zijn bedrijf GetIt (zie het tweede plaatje), al heel jong miljonair, en nog steeds samen met Maria Gutierrez. Hij besluit met zijn oude jaarclubvrienden, en Goof, naar een minifestival in het oosten des lands te gaan, van rockband ‘Iemen Eerskes’ (zie het eerste plaatje). Maar hier ontmoet hij iemand, die al snel heel gevaarlijk blijkt te zijn!

Geïnteresseerd? Klik dan één van de plaatjes aan! Veel leesplezier!

Tv-recensie ‘Afghanistan: The Wounded Land’

Deze boeiende korte documentaire-serie zag ik op NPO Plus (me even geabonneerd om dit te kunnen kijken). In vier afleveringen wordt verteld hoe een land dat in de jaren ’60 en begin jaren ’70 nog een oase was van rust en een geliefde bestemming voor hippies, inmiddels al bijna een halve eeuw wordt verscheurd door oorlog.

Dat komt kortweg door een nietsontziende cyclus waarin monsters steeds weer nieuwe monsters baren. Het communistische regime (gesteund door USSR) leidt tot een tegenreactie in de vorm van de mujahedin (gesteund door VS), de mujahedin ‘baren’ op hun beurt de Taliban, die daarna weer ruimte geven aan Al Qaida, ergo: oorlogen, oorlogen en nog eens oorlogen, Osama, 9-11, de ‘War on Terr’r‘, een inmiddels een verwoest land en een volledig getraumatiseerde bevolking.

En, inderdaad met het recente vertrek van de VS (en bondgenoten) en de snelle overname door wederom de Taliban, het bewijs dat geen enkele vreemde mogendheid in staat is Afghanistan te onderwerpen.

Boekrecensie ‘The Island at the center of the world’, Russell Shorto

Dit boek gaat over over de vroege ontstaansgeschiedenis van New York City. Dit begon natuurlijk ooit als Nieuw-Amsterdam, het centrum van het kolonisatieproject van de Hollanders in Noord-Amerika in de zeventiende eeuw. In de geschiedenisboekjes is de invloed van de Nederlandse cultuur van openheid, tolerantie en vrijheid, wat onderbelicht gebleven en ligt de nadruk op de Engelsen: de Pilgrim Fathers, Puriteinen, Plymouth, et cetera. Maar Shorto betoogt overtuigend dat de cultuur in Nieuw-Amsterdam veel bepalender is voor wat nu de typisch Amerikaanse cultuur wordt beschouwd, als gedacht.

Russel heeft een fijne pen en vertelt een onderhoudend verhaal, met diverse kleurrijke figuren als Willem Kieft (niet de voetballer!) en natuurlijk Peter Stuyvesant. De schrijver geeft ook veel aandacht aan Adriaen van der Donck, een liberale jurist, die misschien wel achter de schermen veel meer invloed heeft gehad als gedacht. Als hij niet de pech had dat in Engeland onder Oliver Cromwell (ver nazaat van Thomas) een nieuwe wind ging waaien, en hij zelf vroegtijdig om het leven kwam, had hij misschien wel veel prominenter in de geschiedenisboekjes terecht gekomen. Interessante kost!