Hoofdstuk 8 ‘St. Vincent’-feuilleton

Hierbij kan ik alweer een nieuw hoofdstuk in de St. Vincent-reeks laten zien!

In dit nieuwe hoofdstuk is Vincent erin geslaagd om onder de invloed van mevrouw Waller uit te komen. Maar hij zint op wraak en trekt de teugels naar zich toe. Hiervoor moet hij allereerst een oude man ontmoeten in de Duitse stad Konstanz.

En daarna heeft hij ook nog een ander gesprek te voeren!

Klik om hoofdstuk 8 te lezen het plaatje aan.

Tv-recensie ‘How to become a tyrant’

Dit is een satirisch zelfhulp-programma waarin met wat goede voorbeelden wordt getoond hoe je een succesvol dictator kunt worden. De toon van de serie is lekker vlot en cynisch natuurlijk, als enkele grote dictators van de laatste eeuwen de revue passeren: Adolf ‘Korporaaltje Schicklgruber’ Hitler natuurlijk eerst en vooral, maar ook o.a. Idi Amin, Saddam Hoessein, Kolonel Khadaffi  en ten slotte de Kim-dynastie in Noord-Korea.

Wellicht voelt de cynische, satirische toon voor sommigen wat ongemakkelijk, maar ik vind deze goed geslaagd. Neem hierbij ook nog eens de fijne vertelstem van Peter Dinklage (Tyrion uit Game of Thrones) en je hebt een aardige serie!

( Omdat ‘Tyrion’ toch aan het woord was, zou je bijna zeggen dat zelfs een verwijzing naar één van de fijne dictators uit het GoT-universum niet misstaan: Aegon de Veroveraar? Cersei? Het had zomaar gekund! )

Boekrecensie ‘De kakkerlak’, Ian McEwan

Dit boek van Ian McEwan, van wie ik eerder ‘Zaterdag’ las, is een scherpe satire over hoe een kakkerlak het lichaam overneemt van Jim Sams, de premier van de UK. Het wordt allemaal nog vreemder als meer politici blijken te zijn overgenomen en er een politieke discussie is ontstaan over het al dan niet invoeren van het ‘retournisme’. Dit is een systeem waarin het concept ‘geld’ wordt omgedraaid: het kost geld om te mogen werken en winkels geven je geld mee als je iets van hun ‘koopt’.

Dit concept is zo buitenissig, dat je het maar niet in je hoofd krijgt wat dit betekent. En helaas doet dat geen goed aan dit boek, dat wel heel humoristisch begon, als een vlijmscherpe aanklacht tegen de Britse politiek in tijden van Brexit, maar dan toch een beetje inzakt. Hoe waar het misschien ook is dat humor het enige is dat resteert als de politiek er in Brittannië zo’n puinhoop van maakt, zoals McEwan terecht opmerkt in zijn nawoord. Niet helemaal geslaagd, al met al…

Hoofdstuk 7 ‘St. Vincent’-feuilleton

Hierbij alweer een nieuw hoofdstuk in de St. Vincent-reeks!

Na de bizarre gebeurtenissen in Oldenburg is Vincent samen met mevrouw Waller en juffrouw Nieman verder gevlucht Duitsland in, helemaal tot aan de Oostzeekust. Hier strijken ze neer in het Strandhotel Seeblick. De woedende Vincent zoekt de confrontatie met mevrouw Waller, maar intussen is de dreiging van die onbekenden die hen ook in Oldenburg aan vielen, ook nog steeds niet geweken.

Klik om hoofdstuk 7 te lezen het plaatje aan.

Nieuwe layout van de website

Het zal misschien opgevallen zijn, maar de site heeft een opfrisbeurt gekregen. Met een switch van WordPress-thema ‘Raindrops’ naar ‘Twenty Sixteen’ is het totale beeld wat rustiger geworden. Om beide sites te vergelijken: onderstaand is een momentopname van een klein jaar geleden dat ik even van WayBackMachine (leuke site!) geplukt heb.

Hoofdstuk 6 van St. Vincent-feuilleton

Hierbij alweer een nieuw hoofdstuk in de St. Vincent-reeks.

In dit hoofdstuk wil Imogen Waller met haast het land ontvluchten; dit terwijl Vincent juist de banden met haar wel eens wil verbreken. Toch rijdt hij met haar helemaal naar Duitsland. Tot het Landhotel Steinerwirt in de buurt van Oldenburg.

Hier gebeuren er zaken die Vincent’s leven blijvend zullen veranderen!

Klik om hoofdstuk 6 te lezen het plaatje aan.

Boekrecensie ‘De genocidefax’, Roxane van Iperen

In dit boekenweekessay gebruikt Roxane van Iperen de verbijsterende genocide in Rwanda om een punt te maken over hoe menselijke drijfveren werken: maar al te makkelijk laten we onze keuzes bepalen door groepsdenken en groepsdruk: ‘siding with power’, angst om buiten de boot te vallen, noem maar op.

Als treffend voorbeeld geldt Apple. die met de bekende PR-leus; ‘Here’s to the crazy ones, the misfits‘, de eigengereide buitenbeentjes op het schild lijkt te hijsen, maar tegelijkertijd een Worldwide Loyalty Team heeft om de trouw van werknemers te controleren; in de volksmond de ‘Apple Gestapo’ genoemd.

En zo komen we tot de vraag: wat die jij als het erop aan komt? Kies je voor het moreel juiste, ook als er allerlei mechanismen spelen die je dwingen tot conformisme? Interessant boekenweek-essay!