Verhalen en meer van Christian Deterink

+menu-


Filmrecensies December ’15 – Januari ’16

filmThe Godfather I en II | Van alle films die ooit gemaakt zijn, staan deze twee epische werkjes van Francis Ford Coppola nog steeds op eenzame hoogte wat betreft de unanieme publieke verafgoding. Nu ik deze films voor het eerst integraal na elkaar heb bekeken, kan ik niet anders concluderen dan dat de status van deze films als klassieker zonder meer terecht is.
Hetgeen niet wil zeggen dat ik volledig overtuigd was. Met name deel I (stammend uit begin jaren ’70) deed toch wel gedateerd aan. Natuurlijk bevat deze film veel elementen die in die tijd zonder twijfel grensverleggend waren (en nadien heel vaak zijn geïmiteerd), maar of die de tand des tijds echt heeft doorstaan? Bij deel II had ik die twijfel veel minder, misschien ook wel omdat dit gewoon de beste van de twee films is; het schakelen tussen de jonge Vito en diens zoon Michael Corleone met name vond ik heel geslaagd.
Al met al is dit dus een terechte klassieker. Maar misschien was ik zelf nog wel meer omver geblazen door dat ene andere meesterwerk van Coppola: Apocalypse Now.

filmScarface | Ik heb deze misdaadklassieker maar eens opnieuw bekeken (de laatste keer was heeeeel lang geleden) en ik werd niet teleurgesteld. Het meest opvallende vond ik de hoofdrol van Al Pacino, die ik kort geleden ook zag in The Godfather. Het is echt ontzettend knap hoe Pacino van de Tony ‘Scarface’ Montana uit de film echt een volledig ander mens maakt als Michael Corleone uit The Godfather. Laatstgenoemde is een bedachtzame, gedistingeerde mafia-don, terwijl Scarface een opvliegend Cubaans straatvechtertje is. Heel boeiend om te zien. En natuurlijk een zeer sterke film dit!

filmStar Wars VII – The Force Awakens | Ik ben helemaal geen Star Wars fan, maar deze film is gewoon prima in orde en zeker een bioscoopbezoekje waard (ook om de 3D-beelden natuurlijk). De actiescènes zien en goed uit, maar het is met name mooi om te zien hoe knap J.J. Abrams (nota bene dezelfde persoon achter de nieuwe Star Trek films) met het materiaal omgegaan is. Alle vertrouwde geliefde elementen komen in deze film namelijk terug, maar hij geeft hier net voldoende een orignele draai aan om de film geen herhalingsoefening te maken. Goed vermaak!

filmThe hateful Eight | De achtste film van Quentin Tarantino (ook al in de bios bekeken) is helaas ook zijn minste. Dat maakt het nog steeds bekijkenswaardig, maar briljant? Eh, nee. Daarvoor is het plotje (over hoe een bounty hunter een bandietenvrouw inrekent en vervolgens haar bende achter zich aan krijgt) te weinig boeiend. De film heeft weer die typische Tarantino-traagheid in zich (denk bijvoorbeeld aan die eindeloos uitgerekte scene aan het begin van Inglorious Basterds), maar hier wordt het soms vervelend. Bijvoorbeeld als we moeten toekijken hoe een voordeur herhaaldelijk moet worden dichtgetimmerd, koffie wordt ingeschonken en een stoofpot wordt gegeten. Intussen gebeurt er eigenlijk weinig. Acht mannen raken met de gevangene ingesneeuwd in een blokhut en natuurlijk ken je Tarantino goed genoeg om te weten dat er (veel) doden gaan vallen. Dat gebeurt ook, in over-de-top geweld met veel bloed. Maar dat verdoezelt niet dat de film in de kern bijna saai is. Wat de film toch nog interessant maakt zijn onder meer de mooie rollen van onder meer Samuel L. Jackson en Kurt Russell. En de originele filmmuziek van Morricone, niet te vergeten!

filmThe perks of being a wallflower | Aan de oppervlakte lijkt dit een dertien-in-een-dozijn highschoolfilm over de worsteling van een jongeling om zijn plaats op school en in de wereld te vinden. Maar de film blijkt al snel dieper te graven en grotere thema’s te raken. Met een fijne soundtrack, prima hoofdrollen en een dwingend verhaal leidt dit tot een goed genietbare film.

filmGreat Expectations | Deze tv-film van ruim 2,5 uur is natuurlijk gebaseerd op het beroemde boek van Charles Dickens. Als fan van deze schrijver kon ik ook dit verhaal, over hoe de wees Pip dankzij een onbekende weldoener de kans krijgt de gegoede klasse te betreden, zeer waarderen. Grote thema’s, maatschappijkritiek en kleurrijke personages zijn weer ruimschoots aanwezig, zoals in alle werken van Dickens. Net als trouwens de te grote toevalligheden die het plot bij elkaar moeten houden. Aan zoiets zie je dan toch weer dat Dickens geen hedendaagse schrijver is, want tegenwoordig kom je daar niet meer mee weg. De verfilming van het materiaal is ondertussen prima, waarbij met name de glansrol van Gillian ‘Scully’ Anderson als Miss Havishaw opvalt. Mooie film dus!

filmChez Nous | Aardige Nederlandse film van scenarist Frank Houtappels, bekend van de serie ’t Paard. In een zeer effectief maar ook wel erg vaak gezien plotje wordt het typisch Amsterdamse festijn van de Gay Parade gemixt met de blurb van ‘hustle’-films als Ocean’s Eleven. En zo bereidt Alex Klaassen de diefstal van een diamanten collier voor om hiermee zijn gaycafé van de ondergang te redden terwijl in de grachten naast het museum de boten varen. De film heeft een lekker tempo en een feel-good sfeer over zich. Daarmee prima vermaak, zonder heel bijzonder te worden.

filmThe Ridiculous 6 Het enige belachelijke aan deze film is dat er blijkbaar een financier c.q. filmstudio is gevonden om dit wangedrocht te produceren. Want dit is echt een oerdomme, tenenkrommend ongrappige ‘komedie’, spelend in het Wilde Westen. In die zin lijkt deze film wel wat op het ook al zeer teleurstellende ‘A Million Ways to Die in the West’, het western-vehikel van Seth MacFarlane. Nee, een hele grote sof dit…

Comments are closed.