Verhalen en meer van Christian Deterink

+menu-


Tv-recensie ‘Archer’, seizoen 9

Deze komedieserie begon ooit in het spionage-genre en draaide rond topspion Archer van de organisatie ISIS. In latere seizoenen beweegt de serie zich evenwel (misschien ook wel door de inmiddels besmette naam) in steeds weer andere richtingen. Zo kregen we het vorige seizoen een detectiveverhaaltje voorgeschoteld dat speelt in de jaren ’50. Wat echter al die jaren hetzelfde is gebleven is de centrale cast van de circa acht hoofdpersonen.

Dit nieuwe seizoen speelt omstreeks een decennium vroeger als vorig seizoen (nu net vóór WOII) en nu zijn alle personages ingebouwd in een plot dat zich afspeelt op een tropisch eiland (een Franse kolonie) waar de drankzuchtige moeder van Archer, Malory, een hotel bestiert. Er ontvouwt zich een plot waarin de nazi’s aangevoerd door Cyril Figgis (nu Fuchs geheten) een kostbaar relikwie proberen te bemachtigen met behulp van de lokale prinses (de incarnatie van Lana). Al snel ontstaat er een soort ‘rat race’ tussen iedereen die deze schat in handen wil krijgen.

Deze serie was altijd het grappigst door de snedige en zeer rijkelijk aanwezige dialogen en de riant aanwezige meta-humor. Maar in dit seizoen lijkt die formule toch wat sleets geworden; het is gewoon allemaal niet zo leuk meer… Daarom is dit al met al een matige aflevering in de reeks. Er komt ook nog een seizoen 10, maar even kijken of dat nog wat is…

Comments are closed.