Tv recensie ‘Dexter: New Blood’

Deze reboot moest ik natuurlijk alleen al zien omdat ik erg verslingerd was aan de de originele serie: Dexter. Die 8 seizoenen deden bij mij een liefde voor het genre van de tv-serie ontwaken. Alhoewel ik de apotheose, waaruit bleek dat Dexter overleefde, niet bepaald sterk vond.

Hetzelfde manco: een zeer slechte finale, blijkt dit nieuwe seizoen te hebben, te lezen aan de vele zeer negatieve reacties op bijv. IMDB. Ik heb daar ook op zitten kauwen en ben het er toch niet helemaal mee eens.

Maar om even over de serie als geheel te beginnen: die vond ik zeer genieten! Alles draait erom dat Dexter, die al tien jaar onder een nieuwe identiteit woont in een sneeuwachtig dorpje in het noorden, zijn zoon Harrison op bezoek krijgt. En ook zijn zoon lijkt duistere driften te hebben! Maar óók bevindt zich een seriemoordenaar in dat kleine dorpje! Ik vond dit allemaal best aardig gedaan moet ik zeggen!

En dan die slot-episode waarin (Spoiler Alert) uiteindelijk Harrison zijn eigen vader dood schiet. Ja natuurlijk was de opbouw naar deze apotheose wat wankel en is wat dat betreft de scriptschrijvers echt wel wat te verwijten. Maar ik kon op zich wel leven met dit einde. Poetic justice. Want eindelijk moet Dexter dan toch boeten voor al de doden die hij zelf heeft gemaakt en al het leed wat hij daarmee heeft veroorzaakt.

Hiermee zie ik een volgend seizoen er ook niet meer van komen. Want wat is deze serie zonder Michael C. Hall, de acteur die zo briljant Dexter speelt? De acteur Jack Alcott (Harrison) lijkt in ieder geval veel te licht om zelf een nieuwe franchise te gaan dragen.