Boekrecensie ‘Smoske’, Michiel Kamphuis

Bij dit boek ‘Smoske, de neushoorn die er geen zin in had’, moest ik erg denken aan het boek ‘Pontus’ van Job Bremer ter Steege. Beide zijn het immers debuten van jonge Nederlandse schrijvers en beide zijn het ook… helaas… geen grote aanstormende talenten.

Niet dat ‘Smoske’  niet soms geregeld heel aardig is, daarvoor is het basisgegeven (een neushoorn die op drift raakt in Europa) te geestig, maar de uitwerking laat niet altijd te wensen over. De gekozen raamvertelling-vorm is leuk, maar de dubbelingen in de vertelling en al die dossierberichten van de ANWB-alarmcentrale, hadden toch echt niet gehoeven.

Het einde is dan wel weer aardig, als zowel de voetballers Zinedine Zidane en Marco Materazzi een rolletje krijgen in het geheel en Kamphuis met een heel goed gevonden alternatieve verklaring komt voor het fameuze kopstoot-incident van de WK-finale van 2006. En ook de gastrol van Peter R. de Vries is leuk uitgewerkt. Dit alles maakt dit boek toch best vermakelijk.