Verhalen en meer van Christian Deterink

+menu-


Boekrecensie ‘The Parade’, Dave Eggers

Het meest bijzondere aan dit boek is dat ik het tot me heb genomen in de vorm van een luisterboek. Ik heb het bewust gekocht aangezien ik de laatste tijd iets vaker in de auto zit. En ik moet zeggen: ik vind dit een heel goede tijdsbesteding!

Dat komt ook omdat er in ‘The Parade’ genoeg te genieten is. Natuurlijk heb ik al veel boeken van Eggers gelezen (1 2 3 4 5) en weet ik dat hij een uitstekende schrijver is. Dus het is niet verbazend dat ook dit boek zeer de moeite waard is.

De premisse van het verhaal is redelijk absurd: een tweetal werkmannen moet een weg aanleggen in een naamloos ontwikkelingsland ten behoeve van de te houden ‘parade’ waarmee de zojuist verworven vrede in het land moet worden gevierd.

De leider van de twee wil van dit alles een militaire operatie maken en besluit dat ze elkaar met een nummer moeten aanspreken: ‘4’ voor hemzelf en ‘9’ voor zijn collega. Maar die collega blijkt al snel uit heel ander hout gesneden. Terwijl 4 methodisch aan de slag gaat bij het bedienen van de RS-80, de hypermoderne machine die het asfalt kan aanleggen, heeft 9 de taak de omgeving te verkennen en te zorgen dat er geen obstakels zijn. Maar 9 lijkt alles eerder als een vakantie te beschouwen en hij gaat al snel bij lokale mensen eten (besmettingsgevaar), rotzooit aan met lokale vrouwen (idem), of zwemt met jongetjes in de rivier (idem in het kwadaat). Allemaal zaken die tegen het zere been van 4 aanschoppen natuurlijk. Een groot deel van het boek wordt op die manier gedreven door de moeizame interactie tussen deze twee mannen met die volledig botsende karakters.

Het plot beweegt zich intussen richting steeds meer rampspoed: 9 raakt (natuurlijk) ziek en 4 ziet zich genoodzaakt de hulp te accepteren van lokale bewoners. Maar is intussen de behulpzame ‘Medallion’ geen cynisch spelletje met hem aan het spelen om hem al zijn geld en spullen af te troggelen? Dat blijft tot het einde onduidelijk. Een einde dat op de koop toe eerst nog goed lijkt af te lopen, maar uiteindelijk een zeer duister en sinister einde krijgt… Maar dat verklap ik nog even niet!

Hiermee is dit boek een vlammend commentaar op ontwikkelingshulp en de cynische werkelijkheid in veel van dit soort ontwikkelingslanden. En een boek dat zeer de moeite waard is!

Comments are closed.