Boekrecensie ‘Het herstel van Nederland’, Bas Mesters

In dit boek zijn twaalf interviews gebundeld die Bas Mesters heeft gevoerd met een dwarsdoorsnede van de Nederlandse samenleving over de stand van het land. Nou, die is, als je het eerste interview begint te lezen (met een psychologe), niet best, getuige quotes als: “Nederland is ziek” en “Rutte kan nog wel vrolijk roepen dat we in een gaaf land leven, maar dat is al lang niet meer zo.”

En dit zet de toon voor een boek dat niet meteen vrolijk stemt. Want wie Mesters ook spreekt, of het een econoom, boer, docent, of klimaatactivist is, niemand is erg positief. Wat opvalt is dat iedereen sterk gekant is tegen het neoliberalisme dat de laatste decennia hoogtij vierde, waarin werd gesproken over de BV Nederland, burgers als consument werden benaderd en zorginstellingen moesten ondernemen. Het heeft op alle vlakken geleid tot uitholling van de samenleving en de verscherping van tegenstellingen. Alle geïnterviewden zijn het er verder over eens dat er fundamentele stelselwijzigingen nodig zijn. Waarbij ze vooral een een sterke centrale regie wensen.

Interessant is ook zeker de gemaakte constatering dat in Nederland twee centrale waarden verkeerd worden begrepen: onder ‘vrijheid’ wordt alleen nog individuele vrijheid verstaan, en niet meer het veel belangrijker begrip ‘collectieve vrijheid’. En wat betreft ‘gelijkheid’ gaat het tegenwoordig meer over ‘identiteit’, waarin iedereen om erkenning strijdt. Het heeft geleid tot verruwing in het maatschappelijke debat, polarisatie en ook de huidige even vervelende cancel- en Woke-cultuur.

Zo zet dit boek tot nadenken. Ik zou zeggen: dit boek is een onmisbaar cadeau voor onder de kerstboom voor alle nieuwe bewindslieden van Rutte IV. Want zij hebben veel, heel veel werk te doen!

Boekrecensie ‘Zwemmen in het donker’, Tomasz Jedrowski

Dit boek is misschien wel het beste te kenschetsen als de Poolse variant van ‘Noem me bij jouw naam‘. Het is dus eveneens kortweg een liefdesgeschiedenis tussen twee jongens.

Hoofdpersoon hierbij is Ludzio, die op een verplicht arbeidskamp Januzj leert kennen. Ze besluiten erna samen te kamperen en één heerlijke zomer kunnen ze bij elkaar zijn, voordat de realiteit roet in het eten gooit. Want Polen gaat gebukt onder een zeer streng communistisch bewind. En al snel blijkt dat Janusj en Ludzio daar heel anders mee omgaan. Het leidt tot een dramatische ontknoping.

Ik vond dit al met al een meeslepend en indrukwekkend boek. Naast de dramatische inhoud viel ook zeker de schrijfstijl op, die heel zintuiglijk en poëtisch is, met volop bloemrijke weelderige beschrijvingen van omgevingen, indrukken, geuren, noem maar op. Soms draaft de schrijver daarin wel een beetje door vind ik, maar dit doet toch niet af aan een heel fijne leeservaring. Ik geef gewoon vijf bollen!

Tv-recensie ‘Sense8’, seizoen 2

Na het prima eerste seizoen heb ik ook maar meteen het tweede  seizoen gezien van deze serie. Die bestaat wederom uit 12 episodes (waaronder een dubbele eerste episode), maar  sluit af met een laatste dertiende episode van 2,5 uur lang om het verhaal toch nog te kunnen afronden. Dit omdat deze serie helaas niet werd vernieuwd voor een  derde seizoen.

En dat is zonde, want er had misschien nog wel meer in het vat gezeten. Nu heeft deze hele tv-serie (gelukkig wel in mindere mate) hetzelfde euvel als de film ‘Jupiter Ascending‘ (ook van de Wachowski’s): teveel verhaal in te weinig tijd.

Maar al met al weet de laatste, 13e episode van filmlengte de serie toch heel mooi af te sluiten. Laat dat maar over aan de uitstekende schrijvers David Mitchell en Aleksander Hemon die hieraan bijdroegen! En die heb ik met hun boeken ‘Wolkenatlas‘ en ‘De Pronek Fantasieën‘ (‘Nowhere Man‘ in het Engels) hoog zitten!

En zo is dit al met al een top-serie. Hoe ‘corny’ die diverse extatische groeps-ervaringen (inclusief collectieve ‘seksorgie’ helemaal aan het einde) soms ook aandoen (mensen die de serie gezien hebben, zullen weten waar ik het dan over heb!). Jammer dat het voorbij is!

Uitgelicht: ‘De verdoemde wereld’

Hierbij wil ik graag nog een keer aandacht vragen voor mijn verhaal ‘De verdoemde wereld‘. Hierin volgen we ‘de jongen’ en ‘de man’. Van hen beide blijkt hun geheugen gewist! En ze zijn daarna gedropt op een barre planeet waar ze dienen als het opgejaagde ‘wild’ voor de elite die met hun ruimteschepen op deze planeet landen, om op hen te jagen. Maar… van de jongen blijkt het geheugen toch niet helemaal gewist te zijn!

Ik refereer aan dit verhaal in mijn andere verhaal ‘Het onvoltooide meesterwerk‘. Hierin raakt een schrijver in de greep van een computer met een eigen willetje als hij dit verhaal wil opschrijven.

En ten slotte: in een recente post van mij heb ik er al iets over verteld dat ik plannen heb om het verhaal ‘De verdoemde wereld’ uit te bouwen tot een complete science fiction / fantasy roman! Lees daar hier meer over!

Een mijlpaal: Meer dan 750.000 woorden geschreven!

Ik schrijf natuurlijk al zeker een groot deel van mijn 45 levensjaren, en dat ik in die tijd toch wel enige productie heb weten te realiseren, dat moge door alleen dit weblog al wel duidelijk zijn. In dit kader heb ik nu een leuk nieuwtje, want ik ben officieel de grens gepasseerd van 750.000 geschreven woorden. Lees daar hier meer over!

“Een mijlpaal: Meer dan 750.000 woorden geschreven!” verder lezen

Enkele onafgeronde verhalen – een bloemlezing

Op deze site is een groot aantal van mijn verhalen te vinden, hiervoor verwijs ik je graag naar mijn verhalenoverzicht. Maar daar waar ik vele verhalen min of meer heb weten ‘af te ronden’, is dat ook diverse malen niet gelukt. In dit item wil ik eens een sluier oplichten van enkele van die ideeën en half afgeronde verhalen die nog op de plank liggen.

“Enkele onafgeronde verhalen – een bloemlezing” verder lezen

Boekrecensie ‘De waarheid over de zaak Harry Quebert’, Joël Dicker

Dit boek gaat heel kort gezegd over de verdwijningszaak van het vijftienjarige meisje Nola in het Amerikaanse plattelandsdorp Aurora in 1975. Als jaren later, in 2008, het lijk van haar wordt aangetroffen in de tuin van de woning van Harry Quebert, wordt deze schrijver al snel verdacht als moordenaar. Sterker nog: zijn beroemde liefdesroman ‘De wortels van het kwaad’ blijkt te gaan over de verboden liefde tussen hem en het minderjarige meisje.

De met een writer-block (de schrijversziekte) worstelende jonge auteur Marcus Goldman, ooit de student van Quebert, besluit zich in de zaak te verdiepen en er ook zélf een boek over te schrijven. En dat leidt tot vele onverwachte ontdekkingen en nieuwe inzichten.

Op zijn best is dit boek een aardige thriller / whodunnit, waarin je steeds meer begrijpt over wat er met Nola gebeurd moet zijn en er aan het einde nog een onverwachte twist (of twee) komt. Ook de diverse meta-lagen (het boek gaat ook óver het schrijven van het boek over de zaak) werken aardig. Maar wat het grootste bezwaar is van dit boek, is dat Dicker véél te veel woorden nodig heeft voor dit in de kern toch vrij simpele verhaal. Hij vertelt nogal omslachtig en veel te uitgebreid (r staan zelfs enkele letterlijke herhalingen in het boek). Naar mijn idee had hij minimaal een derde van de 600+ pagina’s moeten schrappen, dan had dit misschien een écht goed boek kunnen worden. Nu vond ik het toch niet zo heel erg goed…

Filmrecensies November – December 2021

Van goed naar slecht:
| The Equalizer
| Freddy Mercury: The Final Act
| Don’t Look Up
| The Equalizer 2
| Deadpool 2
| The hand of God
| Hell Boy
| Death tot 2021
| Madagascar 2 en 3
| Crossroads
| Red 2
| BlacKkKingsman
| The Harder They Fall
| The Power of the Dog

Na de break de volledige recensies!

“Filmrecensies November – December 2021” verder lezen

Tv-recensie ‘Sense8’, seizoen 1

Deze serie was een beetje aan mijn aandacht ontsnapt, terwijl deze toch is gemaakt door een paar mensen die ik hoog acht. Ten eerste de Wachowski’s, die met The Matrix een klassieker hebben gemaakt en met het half mislukte Jupiter Ascending opnieuw bewezen op zijn minst hele fascinerende ideeën te hebben. En ten tweede blijkt nota bene David Mitchell aan de serie mee geschreven te hebben: hij is wat mij betreft echt de beste hedendaagse schrijver, al is het maar door zijn moderne klassieker Wolkenatlas.

Hoogste tijd dus om deze omissie recht te zetten. Het begin-idee van deze serie is meteen al fascinerend: acht mensen rondom de wereld hebben een speciale ‘link’ met elkaar en al snel blijkt dat ze elkaar ook echt nodig hebben om de zich al snel aandienende dreigingen het hoofd te bieden. En dit gegeven wordt erg meeslepend uitgewerkt! Alhoewel de geloofwaardigheid hier en daar wel wat opgerekt wordt; van je vermogen om je ‘disbelief te suspenden‘ wordt veel gevraagd. zogezegd.

Conclusie: top-serie; laat seizoen 2 (helaas ook het laatste weet ik ook al) maar komen!

 

Tv-recensie ‘The Witcher’, seizoen 1

Ik was nog niet eerder aan deze fantasy-serie toegekomen, waarvan onlangs al het tweede seizoen uitkwam. Dit ondanks dat deze Netflix-serie toch echt de serie was die het Vlaggenschip ‘Game of Thrones‘ moest doen vergeten.

Aan die serie doet ‘The Witcher’ ook continu denken, met die grimmige middeleeuws aandoende wereld. Ook ziet het er allemaal gewoon erg goed uit, alsof kosten noch moeite gespaard zijn: daarmee kan deze serie zeker tippen aan GoT. Maar dat geldt toch niet voor wat GoT zo briljant maakt: dat kostelijke imaginaerium met de hele grote schare personages die allemaal interessante ontwikkelingen doormaken.

Toch is er in ‘The Witcher’ genoeg te genieten: het verhaal gaat kortweg over hoe de ‘monster-doder’ Gerald van Rivia (gespeeld door Henry ‘Superman’ Cavill) betrokken raakt bij de ondergang van het koninklijk huis van Cintria in de vernietigende oorlog met Nilfgaard (een soort Harkonnen-equivalent, zou ik zeggen). En dat is interessant genoeg. Dit ondanks dat de vertelling soms wat rommelig aandoet, met al die rare sprongen in de tijd. Maar al met al voldoende aanknopingspunten om me ook nog eens aan seizoen 2 te wagen!