Verhalen en meer van Christian Deterink

+menu-


  • Category Archives Alle recensies van films en tv-series
  • Tv-recensie ‘Wolf Hall’, seizoen 1

    Posted on by admin

    Dit is natuurlijk de verfilming van het briljante epos van Hilary Mantel over opkomst en ondergang van Thomas Cromwell in het Engeland van de vroege 16e eeuw. De serie beslaat de eerste twee boeken, waarbij natuurlijk meteen de vraag wordt opgeroepen of er nog een tweede seizoen volgt op basis van het derde en laatste boek van Mantel, dat nog maar pas uit is. Het boek dat ik ook nog moet lezen.

    De serie is mooi vormgegeven als echt kostuumdrama en de hoofdrollen zijn goed ingevuld, met bijvoorbeeld Jonathan Pryce (uit GoT) als aartsbisschop Wolsey, Damien Lewis (uit Homeland) als Henry VIII, Claire Foy (uit The Crown) als Anne Boleyn en zelfs Tom Holland (uit Spiderman) als de zoon van Cromwell. Toch vond ik het soms moeizaam om vanuit deze serie het verhaal goed te volgen: bepaalde zaken worden heel kort aangestipt in raadselachtige korte scènetjes en het aantal bijpersonages is heel groot. Hieraan zie je dat het toch bijna ondoenlijk is twee vuistdikke overvolle romans te vertalen in uiteindelijk maar 6 uur filmtijd. Maar al met al zeker toch nog boeiend om te zien!


  • Tv-recensie ‘Babylon Berlin’, seizoen 1

    Posted on by admin

    Deze serie heb ik zelfs bekeken vanaf die ouderwetse zilveren ronde schijfjes die je in een apparaat moet schuiven; wat een primitief gedoe! ūüėČ

    Maar die ‘moeite’ was het zeker waard, want dit is een fantastische misdaadserie over het roerige Berlijn van de jaren ’30. In het vernuftige plot spelen verschillende zaken door elkaar heen. Zo is Gereon Rath op zoek naar compromitterende foto’s van Adenauer en proberen revolutionaire Russen een verzameling goud door te voeren.

    Alles in vormgegeven in een prachtige stijl met indrukwekkende beelden van historisch Berlijn en natuurlijk veel art-deco interieurs. Ook de storytelling en de acteurs maken dit een meer dan uitstekende serie. Bijzonder is zonder meer de excentrieke vormgeving van de serie, die heel erg ‘noir’ aandoet en ook de vrijgevochten cultuur laat zien in Berlijn in de nadagen van de Roaring Twenties (en voor het nazisme het land in zijn greep krijgt). Zoals die transgender-dame (de vorstin Sorokina) die de titelsong zingt: “Zu asche, zu staub’.

    Mooie serie, ik ga zeker seizoen 2 ook nog maar eens kijken!


  • Tv-recensie ‘Don’t F**k with Cats: Hunting an Internet Killer’

    Dit is een Netflix-documentaire over hoe op social media een jacht begon op de persoon die op internet enkele filmpjes postte over waarin hij katten vermoordde. En dat moet je op internet, dat soms wel voor de helft lijkt te bestaan uit schattige kattenfilmpjes, natuurlijk niet doen!

    We worden meegenomen over hoe enkele fanatieke leden van een Facebook-groep op zoek naar de dader en na een tip op het spoor van de Canadees Luka Magnotta wordt gezet. Eens te meer blijkt dat het doden van dieren vaak hetgeen is waar seriemoordenaars mee beginnen: want Magnotta doodt vervolgens in Montréal een man! Dan wordt het al snel serieus, wordt de politie betrokken en kan de dader uiteindelijk in Berlijn worden opgepakt.

    Op de rol van de internet-speurders is daarbij wel wat af te dingen, want die is uiteindelijk vrij klein. Als niet negatief, want hebben zij met alle aandacht die ze Luka gaven, hem niet juist het zetje gegeven een stap verder te gaan? Een kritische noot waar de docu mee afsluit.

    De documentaire wordt interessant genoeg verteld, maar laat toch wat gaten achter. Tot het einde houdt Luka namelijk vol dat hij werd gedwongen door een zekere mysterieuze ‘Manny’. En inderdaad is een ander paar handen in beeld in √©√©n van de kattenfilmpjes. En lijkt Luka een filmopname van de dan juist gepleegde moord te bezorgen bij iemand die geparkeerd stond voor het appartementencomplex.

    Het zijn gaten die echter niet worden verklaard. Want uiteindelijk blijkt Manny niet bestaan te hebben: Luka was de enige dader en hij speelde, aandachtsgeil als hij was, met zijn moord vrijwel letterlijk de befaamde moord-scene na uit de film ‘Basic Instinct’.


  • Tv-recensie ‘The Crown – seizoen 3’

    Kan dat eigenlijk wel interessant blijven, een heel lange tv-serie over de langst zittende Britse monarch ooit, Elisabeth II? Zo boeiend is die vrouw toch niet?

    Om die reden was ik na seizoen 1 en 2 eigenlijk even afgehaakt, maar door lovende recensies heb ik met seizoen 3 toch maar weer een poging gedaan. En dat was niet voor niets, want schrijver Peter Morgan weet er toch weer een heel interessant verhaal van te maken.

    Wederom staan niet alleen de strubbelingen van de koninklijke familie centraal (de frustraties van Margaret over haar ondergeschikte rol, de onderkoelde relatie van Elisabeth met haar zoon Charles, de eigenzinnigheid van prins Philip, om maar iets te noemen), maar wordt ook een mooi tijdsbeeld geschapen, waarin tal van andere bekende namen langskomen.

    Het is duidelijk dat het historische materiaal hier en daar wel flink opgeleukt en opgeblazen wordt (zo wordt Lyndon B. Johnson neergezet als een wel hele lompe Yankee en zal prins Philip toch nooit echt zijn gechanteerd door dubbelspion Anthony Blunt), maar nergens gaat dit over het randje. Neem hierbij in ogenschouw dat de nieuwe ploeg acteurs die na het vorige seizoen de hoofdrollen invult uitstekend werk verricht en alles op een fenomenale manier in beeld is gebracht, dan is duidelijk dat dit nog steeds een top-serie is!


  • Tv-recensie ‘Sex Education’, seizoen 2

    Deze serie was in seizoen 1 al erg leuk en dit seizoen houdt het niveau redelijk goed vast. Nog steeds is de kracht van de serie de hele typische sfeer van deze highschool-‘komedie’. Een soort heel eigen universum, waarin een knots van een middelbare school in een klein dorpje kan staan en er tal van bijzondere personages rondlopen; naast Otis, Eric, Maeve krijgen nu bijvoorbeeld Lily, Aimee en Ola veel meer aandacht.

    In het plot dat zich ontvouwt gaat Otis weer seks-adviezen geven, maar krijgt hij concurrentie van nota bene zijn eigen moeder, die vertrouwenspersoon (o.i.d.) op de school wordt. Enkele scenes zijn misschien wel erg plat, maar vele dan ook wel weer erg geestig. Zoals de high-school musical waar het seizoen mee eindigt. Maar intussen raakt de serie je ook, bijvoorbeeld als Otis beseft dat hij eigenlijk altijd al verliefd is geweest op Maeve. Mooie fijngevoelige, excentrieke serie die een goede snaar raakt!


  • Tv-recensie ‘Knightfall’, seizoen 1

    Dit is net als ‘Vikings‘ (dat de eerste seizoenen toen Ragnar de hoofdrol had √®rg goed was!) een historische serie van History Channel. Deze keer gaat het over de Tempeliers. En dat ziet er nog niet eens slecht uit; en zelfs het plot is lang niet verkeerd. Er gebeurt in ieder geval meer dan genoeg en alles verloopt lekker vlot.

    Historisch correct is het allemaal geen moment, maar in tegenstelling tot die mislukte pseudo-documentaire ‘The Roman Empire‘ stoorde me dat hier geen moment, omdat deze serie meteen al duidelijk maakt ook helemaal niet historisch correct te willen zijn! Het is eerder een smakelijk pastiche van allerlei¬† fenomenen van uit de tijd van de Tempeliers. En dat leidt tot een best aardige serie. Een serie die balanceert op het randje van de wansmaak soms, maar toch…


  • Tv-recensie ‘Avatar: The last Airbender’

    Natuurlijk: dit is een serie die met name bedoeld is voor de jongere kijker. Maar ook voor volwassenen is er veel te genieten! Dat komt omdat deze serie aan alle kanten ontzettend goed getroffen is. Het basisconcept staat meteen al als een huis: in een Oost-Aziatisch aandoende fantasiewereld zijn de vier naties elk verbonden aan √©√©n van de basis-elementen water, aarde, vuur en lucht. Enkele meesters binnen die volken kunnen zelfs hun element beheersen (het zogenaamde ‘benden’). Maar alleen de altijd weer re√Įncarnerende Avatar kan √†lle vier die elementen beheersen! En hij heeft dan ook de taak het evenwicht in de wereld te bewaren.

    Het geval wil echter dat de vuur-natie een veroveringsoorlog is begonnen, ook omdat de Avatar is verdwenen. Pas honderd jaar later blijkt de nieuwe Avatar, de jongen Aang, al die tijd opgesloten te hebben gezeten in het ijs. Als hij eindelijk vrij komt is het aan hem, zijn lucht-bison en zijn nieuwe vrienden Katara en Sokka om de wereld te redden.

    Het verhaal dat zich dan ontvouwt is erg goed en valt uiteen in twee lijnen. Ten eerste de worstelingen van de jonge en speelse Aang (alleen nog ‘air-bender’) om alle elementen te leren beheersen en de strijd met de fire-lord aan te durven gaan. En ten tweede de nog veel interessantere ‘werde-gang’ van de verbannen kroonprins van het vuurvolk, Zuko, die zijn pad zoekt in zijn leven. Alles komt bij elkaar in een finale waarin alles perfect in elkaar valt.

    En ten slotte is de vormgeving al even goed getroffen: vlotte animaties met veel actie en veel referenties naar het anime-genre. En ook veel humor en een vaak lekker lichte toon. Dit is dus echt een top-serie!


  • Tv-recensie ‘Bates Motel’, seizoen 1

    Dit is een tv serie die een soort prequel moet vormen op het verhaal dat wordt in de cult-film ‘Psycho’, over de psychopaat Norman Bates. We volgen hem kortweg als jongeman en gaan ervaren hoe hij zo geworden is. Een beetje soortgelijk dus aan hoe ‘Gotham‘ gaat over de jonge Bruce Wayne.

    Dat is op zich prima genieten, overigens zonder dat het heel erg goed of bijzonder wordt. Maar deze serie zou steeds beter worden, naar verluidt, dus ik blijf nog even kijken!