Verhalen en meer van Christian Deterink

+menu-


  • Category Archives Alle recensies van films en tv-series
  • Tv-recensie ‘Stranger Things’, seizoen 2

    Deze serie vind ik één van de onverwachte pareltjes van Netflix, niet voor niets staat die in mijn top 6 van tv-series. En daarom was ik natuurlijk zeer benieuwd naar het vervolg!

    Om niet teleurgesteld te worden. Het tweede seizoen blijft heel dicht bij het eerste seizoen, als we terugkeren naar Hawkins, waar het gevaar van het ‘Upsidedown’ na de eerdere apotheose van nog allerminst geweken blijkt… En ook vrijwel alle personages uit seizoen 1 keren terug, zelfs Eleven, die toch echt dood gegaan leek te zijn.

    Het feest der herkenning is misschien soms ook wel té groot, als dit seizoen soms iets teveel in een herhalingsoefening blijft hangen. Dit gevoel had ik onder meer als Joyce Byers (Winona Ryder) alweer haar hele huis volhangt met iets dat te maken heeft met haar zoon Will, die opnieuw het nauwste contact met ‘het kwaad’ heeft. In seizoen 1 was dit kerstverlichting en nu zijn het weer allemaal tekeningen. Hetzelfde gevoel had ik toen bleek dat opnieuw Jonathan en Nancy weer een teampje gaan vormen, en alle hoofdrolspelers als seizoen 1 weer samen komen in de apotheose.

    Maar dit mag toch de pret niet drukken, want nieuwe verwikkelingen zijn er toch genoeg. En alles werkt wederom toe naar een mooie seizoensfinale. Dat er hier en daar toch wel wat wankele plotlijntjes zijn, neem je dan voor lief. Concluderend ben ik dus wederom zeer te spreken over dit seizoen. Laat de beloofde seizoenen 3 en 4 maar komen!


  • Tv-recensie ‘Archer: Dreamland’

    arch8De animatie-serie ‘Archer’ is een Netflix-favoriet van mij (1, 2), vooral om de kostelijke personages, de vele geestige dialogen, de grote hoeveelheid ‘meta-humor’ en de bijzondere (realistische) animaties. En dit achtste seizoen (bestaande uit acht episodes van een half uurtje) is ook weer zeer te genieten. Zonder echter het hoge niveau te halen van de beste seizoenen.

    Dit seizoen draait om de dromen van Archer, die na vorig seizoen in een comateuze situatie verkeert. En hierin is hij een detective die in naoorlogs Amerika verzeild raakt in een plot waarin ook al zijn naaste collega’s van zijn vroegere spionnenclub een rolletje spelen, waaronder natuurlijk zijn dominante cynische moeder. Het hele seizoen vormt hierbij weer één verhaal, waarin we uiteindelijk uitvinden wie Woodhouse (in Archer’s dromen zijn collega, maar in het echt zijn butler) vermoord heeft.

    De reden waarom dit seizoen toch geen doorslaand succes is, is dat we toch een beetje in herhaling blijven vallen. Dat gevoel had bijvoorbeeld heel erg bij Archer’s oude tegenstander, Barry Dylan, die ook een rolletje speelt, en weer eens vreselijk wordt toegetakeld op een wijze die we al eerder gezien hebben.

    Een negende seizoen is inmiddels aangekondigd. Maar eens kijken wat dat wordt!


  • Tv-recensie ‘Ozark’, seizoen 1

    oza2Dit is een drama-serie met in de hoofdrol Jason Bateman. Hem kenden we al van Arrested Development en hij is een boeiend acteur; de Amerikaanse evenknie van Martin Freeman, zou ik zeggen. Hij speelt de financieel expert Marty Byrde, die zich in de problemen werkt als hij geld gaat witwassen voor een Mexicaans drugskartel. Als zijn zakenpartner de boel bedondert, vlucht hij met zijn gezin naar de binnenlanden van de VS (recreatiegebied ‘The Ozarks’) waar hij van het kartel nog één kans krijgt, als hij hier maar in één seizoen voldoende geld wit weet te wassen.

    Dit is de premisse voor een spannende drama-serie die prima is uitgewerkt. Zonder overigens nog heel opmerkelijk of spectaculair te worden. Maar het plot verdicht zich mooi tot een spannende finale, die toch weer benieuwd maakt naar het naderende tweede seizoen!

     


  • Tv-recensie ‘Westworld’, seizoen 1

    ww1Het heeft even geduurd na ‘Rome‘ voor ik weer een serie tegenkwam die ik de moeite waard vond. Maar na wat zoeken vond ik Westworld en dat bleek precies de klapper die ik zocht! Wat een fantastische premisse en wat heerlijk uitgewerkt dit!

    De serie gaat over Westworld, een exclusief live-action-themapark waar de flink betalende super-rijken zelf cowboytje in het Wilde Westen mogen spelen, te midden van ‘hosts’ (androïden) die de bewoners spelen van prairiestadjes als Sweetwater. Deze hosts zien er uit als mensen en kunnen in beperkte mate ook zelfstandig denken, maar beseffen niet dat ze slechts de figuranten in een nep-wereld, een spel, zijn. Ze staan allemaal onder de absolute controle van de techneuten die Westworld runnen. Zij bepalen het gedrag van de hosts en zij bedenken ook voortdurend nieuwe verhaallijntjes (‘narratives’). Zo krijg je dus een setting die ergens in het midden hangt tussen ‘The Matrix‘ en ‘Once Upon A Time in the West‘.

    En het verhaal krijgt al snel vaart als die kunstmatige wereld steeds meer van de rails loopt. De oude oprichter Ford (mooie rol van Anthony Hopkins) heeft zijn eigen schimmige plannen, net als de grote bazen die Westworld bezitten, enkele ‘hosts’ beginnen steeds zelfstandiger gedrag te vertonen en een man in het zwart (Ed Harris) reist door Westworld op zoek naar een verborgen onderlaag in het spel, gesymboliseerd door een doolhof (‘the maze‘). Dat leidt tot een serie die tien episodes lang meer dan boeit! Natuurlijk ook door de onderliggende vragen die worden geëxploreerd, zoals: wanneer ben je menselijk c.q. heb je bewustzijn? Het plot is hierbij lang niet altijd makkelijk, ook door de vele sprongen in de tijd, maar in het geheel is dit toch wel echt geweldig!

    En supergaaf dat er een tweede seizoen komt in voorjaar 2018! Laat dat maar komen, ik kan niet wachten!


  • Tv-recensie ‘Rome’, seizoen 1 en 2

    womeOndanks dat deze HBO-serie alweer tien jaar oud  is of zo, is die naar mijn idee nog steeds zeer de moeite waard. Destijds trok de serie met name veel aandacht om de wijze waarop Rome werd verbeeld: nu eens een keer niet als een glimmende, aangeharkte hoofdstad vol paleizen en tempels, maar juist als (en ik chargeer even) pre-christelijke poel van verderf vol smerigheid, seks en geweld. Dit ‘sleazy’ en gruizige karakter van de serie is volgens mij ook erg goed getroffen.

    Wat ook een goede vondst is om het verhaal te vertellen rondom twee vrij volkse personen: de Centurion Lucius Vorenus en de legionair Titus Pullo. We zien op die wijze ook van alles over hoe het ‘gewone volk’ (de pleps) leefde. De belevenissen van beide mannen zijn op een ingenieuze manier verweven met die van de vele historische personen die deze serie natuurlijk ook bevolken: Caesar, Marcus Antonius, Octavianus en Cicero bijvoorbeeld. De soms wel erg grote toevalligheden hierbij (Vorenus en Pullo stuiten bijvoorbeeld één keer in de wildernis op een door wilden gevangen genomen Octavianus, en komen later in het seizoen, als ze aangespoeld zijn na een scheepsramp, weer stomtoevallig de vluchtende generaal Pompejus tegen) storen eigenlijk nergens. Misschien ook wel omdat Caesar ergens opmerkt dat beide mannen heel bijzonder zijn, misschien wel omdat ze speciale bescherming van de goden genieten?

    Wat ook goed werkt in de serie is dat het verhaal lekker vlot wordt verteld. In 22 episodes wordt het hele relaas van de opkomst en ondergang van Caesar (seizoen 1) en de hiernavolgende strijd om de macht, die wordt gewonnen door Octavianus (seizoen 2) verteld. Natuurlijk door hier en daar een loopje te nemen met de geschiedenis, of die verregaand te versimpelen. Maar dat maakt eigenlijk weinig uit, want de kern blijft volgens mij overeind en bovendien zijn grotendeels fictieve elementen, zoals de manipulatieve Atia, de moeder van Octavianus, een zeer welkome toevoeging. En de serie heeft ook hele aardige vondsten: bijvoorbeeld door nota bene Titus Pullo op te voeren als de echte vader van Caesarion.

    Al met al leidt dit tot een serie die het genieten meer dan waard is. Een serie die ook misschien wel de weg heeft geplaveid voor die andere serie van HBO die daarna nog veel succesvoller zou worden: ik heb het natuurlijk over ‘Game of Thrones’. In toonzetting lijken naar mijn idee de beide series in veel opzichten in ieder geval zonder meer op elkaar!


  • Tv-recensie ‘Game of Thrones’ – seizoen 7

    got7bIk heb lang uitgekeken naar het nieuwe seizoen en nu is het na 7 luttele afleveringen alweer voorbij! Natuurlijk valt er veel -heel veel- te zeggen over ‘GoT7′ ! Allereerst dat er weer fantastische dingen in zaten, zoals de veldslag tussen Daenerys met haar draak en het leger van Lannisters. Die slag natuurlijk waarin Dany’s draken het opnamen tegen de White Walkers! Of Petyr Baelish die ten onder gaat aan zijn eigen gekonkel… Maar daarnaast moet ik constateren dat er helaas ook nogal wat valt op te merken op dit seizoen! Daarover na de break meer! En ‘brace yourself’, want dit wordt geen kort artikeltje!

    Continue reading 


  • Recensie ‘House of Cards’, seizoen 5

    hoc5Laat ik maar met de deur in huis vallen: van alle seizoenen van ‘House of Cards’ vond ik dit verreweg de minst interessante. Met name omdat het verhaal me maar matig kon boeien. Alles draait erom dat Frank Underwood de laatste fase ingaat van de strijd om het presidentschap tegen de republikein Conway. En met wat geniepige trucs lukt hem dat ook nog! Om er achter te komen dat hij, nu echt als gekozen president, meteen onder vuur komt te liggen en er ook enkele spoken uit het verleden (Rachel, Zoë) weer lijken op te doemen. Het doet hem komen tot een bijzonder besluit.

    Ik weet niet precies waarom ik mijn interesse begon te verliezen… Is dat omdat het verhaal ‘af’ lijkt te zijn, nu Frank eindelijk de machtigste man op aarde is? Of is het omdat de waarheid de fictie voorbij heeft gestreefd: de realiteit met een oranjeharige clown in het Witte Huis die de wereldorde op het spel zet is immers veel onwaarschijnlijker en enger dan deze serie laat zien… Hoe dan ook, ik ben even klaar met deze serie.


  • Tv-recensie ‘Fargo’, seizoen 3

    Posted on by admin

    fargDe tv-serie ‘Fargo’ vind ik al twee seizoenen (1 2) geweldig en heb ik zelfs opgenomen in mijn ‘Top 6′ van tv-series. En dit derde seizoen is ook weer uitstekend.

    Wederom wordt een volledig nieuw verhaal verteld, eentje waarin de Solversons uit seizoen 1 en 2 ook niet meer voorkomen. Maar toch is alles maar te al te herkenbaar. Politie-agente Gloria is weer net zo oerslim en zelfstandig als de eerdere politievrouwen die we zagen. De mannelijke hoofdrol is wederom net zo’n oen als Jerry Lundegaard in de ‘oerfilm’ die alles begon. In dit geval zijn dat de gebroeders Stussy, beide gespeeld door Ewan McGregor.  En ten slotte is er wederom een gevaarlijke, sinistere outsider, in de traditie van Lorne Malvo. In dit geval is dat ene V.M. Varga (prachtig gespeeld door David Thewlis).

    Deze V.M. Varga krijgt Emmit Stussy steeds meer in diens greep, aangezien laatstgenoemde met diens grote lening eerder zijn bedrijf heeft gered. Dit loopt al snel gruwelijk uit de hand. Hier tussendoor loopt een verhaallijn over een twist tussen de beide broertjes die draait om, ja echt waar: een postzegel.

    Dit leidt wederom tot tien episodes genieten geblazen. Wat een top-serie nog steeds! Smullen geblazen!