Verhalen en meer van Christian Deterink

+menu-


  • Category Archives Alle recensies van films en tv-series
  • Tv-recensie ‘Rome’, seizoen 1 en 2

    womeOndanks dat deze HBO-serie alweer tien jaar oud  is of zo, is die naar mijn idee nog steeds zeer de moeite waard. Destijds trok de serie met name veel aandacht om de wijze waarop Rome werd verbeeld: nu eens een keer niet als een glimmende, aangeharkte hoofdstad vol paleizen en tempels, maar juist als (en ik chargeer even) pre-christelijke poel van verderf vol smerigheid, seks en geweld. Dit ‘sleazy’ en gruizige karakter van de serie is volgens mij ook erg goed getroffen.

    Wat ook een goede vondst is om het verhaal te vertellen rondom twee vrij volkse personen: de Centurion Lucius Vorenus en de legionair Titus Pullo. We zien op die wijze ook van alles over hoe het ‘gewone volk’ (de pleps) leefde. De belevenissen van beide mannen zijn op een ingenieuze manier verweven met die van de vele historische personen die deze serie natuurlijk ook bevolken: Caesar, Marcus Antonius, Octavianus en Cicero bijvoorbeeld. De soms wel erg grote toevalligheden hierbij (Vorenus en Pullo stuiten bijvoorbeeld één keer in de wildernis op een door wilden gevangen genomen Octavianus, en komen later in het seizoen, als ze aangespoeld zijn na een scheepsramp, weer stomtoevallig de vluchtende generaal Pompejus tegen) storen eigenlijk nergens. Misschien ook wel omdat Caesar ergens opmerkt dat hij beide mannen bijzonder vindt, misschien wel omdat ze speciale bescherming van de goden genieten?

    Wat ook goed werkt in de serie is dat het verhaal lekker vlot wordt verteld. In 22 episodes wordt het hele relaas van de opkomst en ondergang van Caesar (seizoen 1) en de hiernavolgende strijd om de macht, die wordt gewonnen door Octavianus (seizoen 2) verteld. Natuurlijk door hier en daar een loopje te nemen met de geschiedenis, of die verregaand te versimpelen. Maar dat maakt eigenlijk weinig uit, want de kern blijft volgens mij overeind en bovendien zijn grotendeels fictieve elementen, zoals de manipulatieve Atia, de moeder van Octavianus, een zeer welkome toevoeging. En de serie heeft ook hele aardige vondsten: bijvoorbeeld door nota bene Titus Pullo op te voeren als de echte vader van Caesarion.

    Al met al leidt dit tot een serie die het genieten meer dan waard is. Een serie die ook misschien wel de weg heeft geplaveid voor die andere serie van HBO die daarna nog veel succesvoller zou worden: ik heb het natuurlijk over ‘Game of Thrones’. In toonzetting lijken naar mijn idee de beide series in veel opzichten in ieder geval zonder meer op elkaar!


  • Tv-recensie ‘Game of Thrones’ – seizoen 7

    got7bIk heb lang uitgekeken naar het nieuwe seizoen en nu is het na 7 luttele afleveringen alweer voorbij! Natuurlijk valt er veel -heel veel- te zeggen over ‘GoT7′ ! Allereerst dat er weer fantastische dingen in zaten, zoals de veldslag tussen Daenerys met haar draak en het leger van Lannisters. Die slag natuurlijk waarin Dany’s draken het opnamen tegen de White Walkers! Of Petyr Baelish die ten onder gaat aan zijn eigen gekonkel… Maar daarnaast moet ik constateren dat er helaas ook nogal wat valt op te merken op dit seizoen! Daarover na de break meer! En ‘brace yourself’, want dit wordt geen kort artikeltje!

    Continue reading 


  • Recensie ‘House of Cards’, seizoen 5

    hoc5Laat ik maar met de deur in huis vallen: van alle seizoenen van ‘House of Cards’ vond ik dit verreweg de minst interessante. Met name omdat het verhaal me maar matig kon boeien. Alles draait erom dat Frank Underwood de laatste fase ingaat van de strijd om het presidentschap tegen de republikein Conway. En met wat geniepige trucs lukt hem dat ook nog! Om er achter te komen dat hij, nu echt als gekozen president, meteen onder vuur komt te liggen en er ook enkele spoken uit het verleden (Rachel, Zoë) weer lijken op te doemen. Het doet hem komen tot een bijzonder besluit.

    Ik weet niet precies waarom ik mijn interesse begon te verliezen… Is dat omdat het verhaal ‘af’ lijkt te zijn, nu Frank eindelijk de machtigste man op aarde is? Of is het omdat de waarheid de fictie voorbij heeft gestreefd: de realiteit met een oranjeharige clown in het Witte Huis die de wereldorde op het spel zet is immers veel onwaarschijnlijker en enger dan deze serie laat zien… Hoe dan ook, ik ben even klaar met deze serie.


  • Tv-recensie ‘Fargo’, seizoen 3

    Posted on by admin

    fargDe tv-serie ‘Fargo’ vind ik al twee seizoenen (1 2) geweldig en heb ik zelfs opgenomen in mijn ‘Top 6′ van tv-series. En dit derde seizoen is ook weer uitstekend.

    Wederom wordt een volledig nieuw verhaal verteld, eentje waarin de Solversons uit seizoen 1 en 2 ook niet meer voorkomen. Maar toch is alles maar te al te herkenbaar. Politie-agente Gloria is weer net zo oerslim en zelfstandig als de eerdere politievrouwen die we zagen. De mannelijke hoofdrol is wederom net zo’n oen als Jerry Lundegaard in de ‘oerfilm’ die alles begon. In dit geval zijn dat de gebroeders Stussy, beide gespeeld door Ewan McGregor.  En ten slotte is er wederom een gevaarlijke, sinistere outsider, in de traditie van Lorne Malvo. In dit geval is dat ene V.M. Varga (prachtig gespeeld door David Thewlis).

    Deze V.M. Varga krijgt Emmit Stussy steeds meer in diens greep, aangezien laatstgenoemde met diens grote lening eerder zijn bedrijf heeft gered. Dit loopt al snel gruwelijk uit de hand. Hier tussendoor loopt een verhaallijn over een twist tussen de beide broertjes die draait om, ja echt waar: een postzegel.

    Dit leidt wederom tot tien episodes genieten geblazen. Wat een top-serie nog steeds! Smullen geblazen!


  • Tv-recensie ‘Better call Saul’, seizoen 3

    Posted on by admin

    bcsDeze serie vond ik aanvankelijk nog heel aardig (1 2). Maar in dit derde seizoen begon ik toch echt mijn aandacht te verliezen. Waarom? Niet door de wijze waarop het verhaal wordt verteld, die is nog steeds sprankelend, zoals we van maker Vince Gilligan gewend zijn. Maar waar Breaking Bad nog echt een zeer meeslepend verhaal had, wordt dat bij deze serie zonder meer saai. De snelheid is er echt volledig uit gelopen. En zo blijft het gaan om de schrapende advocaat Jimmy McGill en diens arrogante broer, en in een vrijwel losstaand verhaal om Mike Ehrmantraut, die naast zijn baantje als parkeerwacht te maken krijgt met het Salamanca drugskartel en Gus Fring. Zo’n hernieuwde ontmoeting met al die bekende mensen en plekken is op zich leuk; de Pollos Hermanos-burgertent, die villa met zwembad waar Gus Fring jaren later alle hoge kartel-bazen, inclusief zichzelf, zal vergiftigen. Maar tegelijkertijd blijft de serie daarmee teveel hangen in Breaking Bad-melancholie. Het is te weinig een op zichzelf staand boeiend verhaal en gaat het allemaal veel te traag. Jammer. Ik moet zeggen dat ik nog maar even moet zien of ik me nog aan seizoen 4 ga wagen…


  • Lijstjes #4: Tv-serie Top 5 (ehh… 6)

    Posted on by admin

    seriestop6nwIk heb eerder een drietal lijstjes gepubliceerd over de beste 5 boeken (wereldliteratuur, Nederlandse literatuur en SF&Fantasy), maar hier dan ook maar eens een lijstje van de naar mijn idee beste 6 tv-series van de afgelopen jaren! Waarom zes? Omdat ik aan 5 echt te weinig had! Want goeie series zijn er genoeg in deze gouden eeuw van de tv-serie! Hier komt-ie:

    1. Game of Thrones
    Dit is toch wel de absolute koploper in tv-serie-land. Niet voor niets is het verreweg de meest (illegaal) gedownloade serie ter wereld ooit. De serie is om heel veel redenen fantastisch (1, 2, 3) en ook over de laatste twee seizoen heb ik hoge verwachtingen. Als serie-’noob’ zou ik aanraden met deze serie te beginnen! Zelfs als je niet van fantasy houdt, want het fantasy-gehalte van deze serie is eigenlijk vrij beperkt!

    2. Breaking Bad
    Momenteel is de spinoff Better Call Saul aan het draaien op Netflix, maar mensen die het werk van maker Vince Gilligan niet kennen, kunnen zich beter eerst richten op diens oorspronkelijke serie; Breaking Bad. Het is een fantastisch vormgegeven en zeer meeslepend epos over hoe een wat sullige scheikundedocent transformeert tot drugslord. En vooral de latere seizoenen zijn briljant, net als het einde.

    3. Stranger Things
    Deze serie is toch wel een beetje een verrassingshit op Netflix, die inmiddels door velen in de armen gesloten is. En dat is terecht, want er is ook veel te genieten: het verhaal is niet alleen zeer meeslepend, maar ook is alles een prachtige liefdesverklaring aan de jaren ’80, hetgeen al blijkt uit die heerlijke intro: een soort bewegende Stephen King-boekomslag. Een volgend seizoen is naar verluidt op komst! Ik kan niet wachten!

    4. Fargo
    Deze serie (1, 2) is van de hand van Noah Hawley, die inmiddels door velen wordt gezien als de nieuwe golden boy in televisieland, mede door zijn andere serie Legion (die ik overigens nog niet ken).  Deze serie (inmiddels bijna 3 seizoenen lang) is te zien als een ode aan cult-klassieker ‘Fargo’ van de Coen-broertjes en ademt nadrukkelijk dezelfde sfeer. Het is een heel eigenzinnige serie die steeds draait om een knotsgek misdaadverhaaltje in de binnenlanden van de V.S. Met steeds weer heerlijke personages, geweldig acteerwerk en een hele excentrieke vormgeving. Voor fijnproevers dus een must-see!

    5. Master of None
    Dit is een erg mooie serie rondom acteur/komiek Aziz Ansari die inmiddels bestaat uit twee seizoenen (1, 2) van elk tien episodes. De serie vertelt op een heel fijnzinnige wijze over het eigentijdse leven van een dertiger in New York. En dat leidt tot een serie die niet zozeer dolkomisch is (zoals het qua thematiek enigszins vergelijkbare Seinfeld) maar vooral een heel mooie toon weet te raken, waarin tal van aspecten van het moderne leven heel fijnzinnig worden verbeeld. Prachtig!

    6. Black Mirror
    Dit is een hele fijne Britse serie waarbij elk seizoen steeds bestaat uit drie tot zes afleveringen (1, 2). En steeds staat de vraag centraal: wat is de invloed van de moderne technologie op mens en maatschappij? Dit leidt tot werkelijk kostelijke plotten, die mij als amateur-schrijver flink inspireren. Want die centrale vraag: “wat als ik dit of dit verschijnsel heel ver doorvoer, wat zou er dan kunnen gebeuren?” blijkt heel vruchtbaar. Fantastische serie dus!


  • Tv-recensie ‘Vikings’, seizoen 4

    Posted on by admin

    vikOver deze serie was ik de afgelopen seizoen zeer enthousiast en dat wordt eigenlijk met dit vierde seizoen niet anders. Het is een overvol seizoen ook nog eens, bestaande uit twee delen van elk 10 episodes.

    De serie werd de afgelopen seizoenen gedragen door de acteur Travis Fimmel, die de hoofdpersoon Ragnar Lothbrok wist neer te zetten als een oerslim en eigenzinnig heerschap, altijd met een snufje waanzin. En in dit seizoen zijn we getuige van zijn ondergang. De eerste seizoenshelft handelt over de mislukte nieuwe aanval op Parijs, maar voor Ragnar is veel belangrijker dat zijn beoogde wraak op zijn broer Rollo mislukt. Gebroken keert Ragnar terug naar Kattegat, terwijl de triomfantelijke Rollo zijn Normandische koninkrijk kan stichten. De tweede seizoenshelft draait erom dat Ragnar zijn laatste plannetje uitrolt: hij laat zich vermoorden door de eerzuchtige koning Aelle om zich daarna door zijn zoons te laten wreken. En dat gebeurt glansrijk als ‘The Great Heathen Army’ drie Engelse koninkrijken vermorzelt.

    Hiermee is dit weer een meeslepende seizoen. Maar de grootste vraag is of het al aangekondigde vijfde seizoen ook zonder Ragnar overeind blijft. We zullen zien!


  • Tv-recensie ‘Master of None’, seizoen 2

    Posted on by admin

    aizVoor de echte serie-fijnproever is er naar mijn mening (naast het onvolprezen ‘Fargo’) dit pareltje te kijken op Netflix. ‘Master of None’ dus; over seizoen 1 was ik al lovend en dat wordt met seizoen 2 niet anders. De serie is naar mijn idee uniek in zijn soort en heeft een hele eigen ‘feel’ over zich. Komedie is het eigenlijk nauwelijks te noemen, terwijl het toch bij vlagen erg geestig kan worden. Maar de serie verbeeldt eigenlijk vooral op lichtvoetige maar ook heel sensitieve wijze het leven van jonge New Yorkers. Op een hele mooie manier komen tal van aspecten daarvan aan de orde. Zoals in dit seizoen bijvoorbeeld de episodes over religie, homoseksualiteit (van Dev’s vriendin Denise) en first dates in het tijdperk van social media en dating-apps.

    Ook erg bijzonder is een episode die geheel bestaat uit kleine miniatuurtjes van zomaar enkele stadsbewoners, waarbij de belevingswereld van een dove wordt vertoond door al het geluid te dempen (heel geestig is dan dat de dove vrouw al handgebaren makend duidelijk maakt aan haar vriend dat ze vaker gebeft wil worden, en vervolgens een boze moeder op zich af krijgt; haar dove kind kent gebarentaal en begreep alles). Verder is de eerste episode, waarin Dev nog in Italië verblijft, bijzonder, omdat die geheel in zwartwit is uitgevoerd; als een ode aan klassieke films. En ook het bitterzoete einde, dat gaat over Dev’s liefde voor de reeds verloofde Italiaanse Gabriella, is prachtig gedaan!

    Hiermee blijft dit een geweldige serie om je vingers bij af te likken. Een derde seizoen mag er van mij zeer zeker komen!