Verhalen en meer van Christian Deterink

+menu-


  • Category Archives Alle recensies van films en tv-series
  • Tv-recensie ‘Stranger Things’, seizoen 3

    Posted on by admin

    Deze veelgeroemde serie begon natuurlijk met een fantastisch eerste seizoen. Een seizoen die een prachtige pastiche was van al die films en thema’s uit de jaren ’80, soms zelfs heel letterlijk. En op zich was ik blij met het nieuws dat er nog enkele extra seizoenen zouden volgen. Maar inmiddels vraag ik me af of dat wel zo’n goed nieuws was. Achteruitkijkend was seizoen 2 toch wel echt teveel een herhalingsoefening.

    En dan seizoen 3. Helaas biedt ook dit teveel meer van hetzelfde en daarbij vertoont het duidelijk meer zwakheden. Aardig gevonden is op zich dat alles draait om het nieuwe winkelcentrum (The Starcourt Mall) in Hawkins, echt zo’n typisch verschijnsel uit deze tijd. En de vele referenties naar onder meer Back to the Future en The Terminator zijn ook op zich geestig.

    Maar wat me toch wel stoorde is dat alwéér dezelfde ‘teampjes’ op pad gaan als een nieuwe bedreiging zich aandient: Joyce en Hopper, Dustin en Steve, Nancy en Jonathan en natuurlijk het ‘stelletje’ Eleven en Mike. Dat is wel erg gemakzuchtig.

    Ook het plot laat toch wel te wensen over. Oké, dat de ‘mind flayer’ nog steeds rondwaart in Hawkins en weer van zich laat horen, dat kan. Maar dat de Russen heimelijk een kolossale onderaardse installatie (een gemiddelde Bond-schurk waardig) in Hawkins, midden in het Amerikaanse hartland, hebben gebouwd, tja, dat is toch wel moeilijk om in mee te gaan. Zeker als een clubje koters, onderling vrolijk kibbelend, die onderaardse vesting ook nog eens heel simpel binnen weet te dringen. Dan wordt het naar mijn idee allemaal iets te kluchtig en te onbenullig, hoe leuk dat nieuwe personage van Erica (het betweterige zusje van Lucas) op zich ook is.

    Alles komt natuurlijk weer samen in een finale die, alhoewel prima uitgevoerd, toch eerlijk gezegd niet zo heel opmerkelijk meer is. Of het moet zijn dat Hopper het deze keer niet overleeft (of toch niet….?).

    Hiermee is dit inmiddels een serie die haar glans toch wel echt heeft verloren en helaas al iets te lang doorloopt. Jammer…


  • Tv-recensie ‘The Last Czars’

    Posted on by admin

    Dit is een gedramatiseerde documentaire over de laatste tsaar van Rusland, Nicolaas II. Met het soortgelijke en zeer matige docu-drama ‘The Roman Empire‘ in het achterhoofd, begon ik met wat twijfel te kijken, maar dit blijkt gelukkig een veel betere serie te zijn.

    Het meeslepende (maar niet geheel onbekende) verhaal wordt verteld door de voormalige Franse tutor van de kinderen van de tsaar. Hij wordt in 1925 gevraagd om een jonge vrouw te ondervragen die claimt Anastasia te zijn; de jongste dochter van de voormalige keizer. Dat is misschien verteltechnisch vrij onlogisch, want uiteindelijk gaat het verhaal natuurlijk over de ondergang van tsaar ‘Nicky’ zelf.

    Die blijkt, daar zijn de geschiedenisboeken het over eens, vooral een enigszins wereldvreemde onnozele hals te zijn: hij meent het allemaal nog niets eens zo slecht, maar een eindeloze serie foute keuzes leiden tot bloederig neergeslagen opstanden, een verloren oorlog tegen Japan, een kelderende populariteit onder het volk en een de dramatische verlopende WOI. Zijn liefhebbende en strenggelovige vrouw ‘Alix’ papt dan ook nog eens aan met een sinistere en zeer charismatische Siberische monnik die op die manier veel invloed krijgt in het hof. We hebben het dan over Raspoetin natuurlijk; een zeer intrigerende historische personage!

    Dat Nicky de situatie keer op keer niet goed inschat blijkt ook wel uit het feit dat hij in 1917, als alles echt fout gaat, er niet meteen voor kiest naar het buitenland te vluchten. Aanvankelijk wordt hij nog redelijk netjes behandeld door Kerenski (zeer boeiende vraag: waar zou Rusland nu staan als deze Kerenski aan de macht had kunnen blijven en niet na een half jaartje weer omver was geworpen door de bolsjewieken van Lenin?) maar als de extremere Sovjets de macht krijgen, kan de rampspoed niet uitblijven. Ik heb het dan natuurlijk de dramatische executie van het gehele keizerlijke gezin in Jekaterinburg in 1918.

    Deze serie vertelt dit fascinerende verhaal op boeiende wijze. De overigens wel erg Engels-Engels pratende acteurs vervullen hun rol prima, met name Ben Cartwright als Rasputin. En hiermee is dit een prima genietbare docu-serie. Goed gedaan!


  • Tv-recensies ‘Russian Doll’ en ‘The Umbrella Academy’

    Posted on by admin

    In deze dubbelrecensie ga ik in op twee Netflix-originals die ik onlangs bekeken hebben.

    The Umbrella Academy‘ is hierbij te zien als het antwoord van Netflix op al het Marvel-geweld: door eigen ‘superhelden’ op te voeren. En dat lukt best aardig. Op zijn best is dit een lekker excentriek vormgegeven en vlotte serie rond de 6 (of 7) adoptiefkinderen van een steenrijke magnaat die allemaal bijzondere gaven hebben. Als volwassenen zijn ze echter lang niet allemaal geslaagd. Robert Sheehan (uit Misfits) speelt heel meeslepend Klaus, een drugsverslaafde losbol met talloze issues. En het muizige viool-meisje Vanya (fijn gespeeld door Ellen ‘Juno’ Page) blijkt onvermoede krachten te hebben. Het plot wordt intussen met name gedreven door kind Vijf (sterk gespeeld door Aidan Gallagher) die als jongeling uit de toekomst terugkeert en probeert een armageddon te voorkomen… Alles komt mooi bij elkaar in een ploteinde dat voldoende overlaat voor het inmiddels aangekondigde tweede seizoen. Hiermee is deze serie, ondanks enkele zwaktes, zeer de moeite waard!

    Dan ‘Russian Doll‘, het Netflix antwoord op ‘Groundhog Day’; de filmklassieker met Bill Murray die steeds dezelfde dag moet beleven; de dag dat één of andere bever in een suf bergdorpje het eind van de winter moet voorspellen. In ‘Russian Doll’ gebeurt de cynische Nadia ongeveer hetzelfde; als ze steeds weer doodgaat en opnieuw begint in het toilet tijdens haar verjaardagsfeestje. In de serie komt het plot wat traag op gang en is die Nadia ook maar een rare snijboon. Maar het wordt toch interessanter als ook ene Alan een zelfde groundhog-day-ervaring heeft. Uiteindelijk blijkt dat ze beiden een probleem in hun leven te overwinnen hebben voor ze verder kunnen in de tijd… Dat is aardig bedacht, maar toch ook niet heel bijzonder. Daarom vond ik de uitwerking toch niet heel erg overtuigend.

    Hiermee is samenvattend ‘The Umbrella Academy‘ toch het beste vermaak. ‘Russian Doll‘ heeft als variatie op het Groudhog-day-thema plottechnisch te weinig te bieden en is de mindere van de twee series. Wat beide series evenwel gemeen hebben is een vaak fantastische muziekkeuze, vol met ongedachte en nooit-gehoorde liedjes die heel goed passen bij de situatie. Dat is echt knap gedaan!


  • Tv-recensie ‘Black Mirror’, seizoen 5

    Posted on by admin

    Eén van de allerbeste series op Netflix is toch wel de anthologie-serie ‘Black Mirror‘. Kortweg gaan alle losstaande verhaaltjes erover wat voor een impact moderne (toekomstige) technologie kan hebben op mensen. En dat blijft meer dan interessant, vooral omdat de plots van maker Charlie Brooker vaak ongelooflijk goed zijn.

    En dan dit vijfde seizoen, dat zonder meer boeiend blijft. De drie episodes, alle drie van de lengte van een korte film, zijn echter wel wisselend van kwaliteit. Het eerste deel, over twee vrienden die ‘lovers’ worden in een real-life versie van het bekende arcade-spel dat ik ken als ‘Tekken’, vond ik zeer prikkelend. Het tweede deel is eigenlijk wat gewoontjes, want het gaat over niets meer dan een gijzelingszaak. De heerlijk schmierende Andrew Scott (Moriarty in Sherlock) redt echter deze episode. Maar het derde deel is toch wel het minst, omdat hier het verhaaltje (iets over een robotje en een door Miley Cyrus gespeelde popster) nu wel echt te ongeloofwaardig is.

    Hiermee is dit verre van het beste seizoen van Black Mirror, maar toch nog steeds zeer de moeite waard!


  • Tv-recensie ‘The Roman Empire’, seizoen 2

    Posted on by admin

    Dit is een gedramatiseerde documentaire op Netflix, waarin enkele sleutelperiodes uit het meest belangwekkende Rijk uit de wereldgeschiedenis aan de orde komen. ‘Gedramatiseerd’ wil zeggen dat historische beelden en commentaar van experts worden afgewisseld met nagespeelde scenes. Dat kan best aardig zijn, maar die scenes zijn in deze serie nogal ‘underwhelming’. Misschien door een te klein budget?

    Dan kan dit nog steeds een aardige serie zijn, want het bronmateriaal is natuurlijk meer dan boeiend. Maar het gaat helemaal mis met de behandeling van dit historische materiaal, want daar wordt veel te losjes mee omgesprongen. Een jonge militair Caesar die Spartacus verslaat bijvoorbeeld? Wat een onzin, daar klopt niets van. En zo wel van veel meer! Hiermee zorgt deze serie helaas eerder voor ergernis dan voor vermaak. Jammer, een misbaksel dit!


  • Tv-recensie ‘The Sinner’, seizoen 2

    Posted on by admin

    “The Sinner” is een ‘anthologie-serie’ waarin elk seizoen een apart verhaal vertelt. Seizoen 2 draait om de moord op twee mensen in een motel, die blijken te zijn vergiftigd door het jongetje met wie ze samen op reis waren.

    Al snel blijkt er van alles aan de hand: het jongetje is opgegroeid in een sekte en daar opgevoed door de eigenzinnige Vera Walker (mooie rol van Carrie Coon). Zij ontwikkelt al snel een knetterende interactie met detective Harry Ambrose (Bill Pullman), terwijl Harry’s collega Heather (Natalie Paul) persoonlijk erg betrokken blijkt te zijn bij de hele zaak.

    Het leidt tot een intrigerende politie-serie vol flashbacks en met een vernuftig plot. Ook heeft het een mooie duistere toon. En de hoofdrollen zijn uitstekend ingevuld!


  • Tv-recensie ‘World War II in colour’

    Posted on by admin

    Deze documentaire-serie (inmiddels al weer een jaar of tien oud) staat sinds kort op Netflix en heb ik inmiddels helemaal bekeken. En de serie is ook interessant genoeg, al is het maar omdat allemaal oorspronkelijke (en opnieuw ingekleurde) beelden zijn gebruikt. Het verhaal wordt naar mijn idee ook erg goed verteld, met een logische opbouw in dertien episodes waarin de hele oorlog (Europa, Noord Afrika, de Pacific) voorbij komt. Hier en daar zijn er daarbij interessante accenten gelegd.

    Maar natuurlijk blijft gewoon deze laatste grotere oorlog die de wereld heeft meegemaakt ongelooflijk interessant. En verbijsterend. Bijvoorbeeld omdat deze serie nog eens duidelijk maakt dat de strijd al snel zo verbeten werd dat alle strijdende partijen elkaar overal zoveel mogelijk schade probeerden toe te brengen, zonder enig strategisch of militair voordeel. Zie het geallieerde bombardement op Dresden of de V1 en V2-aanvallen van Duitsland op Engelse steden. Daarmee is dit een serie die zeker het bekijken waard is!


  • Tv-recensie ‘Game of Thrones’, seizoen 8

    Posted on by admin

    Natuurlijk heb ik ook dit laatste seizoen van ‘Game of Thrones’ met zeer veel interesse gekeken. Inmiddels mag immers wel duidelijk zijn dat ik een behoorlijke fan ben van deze serie en alles daarom heen: lees bijvoorbeeld mijn eerdere recensies (1 2 3 4 5 6), een beschouwing van mij op het werk van George R. R. Martin (1), en zelfs enkele gedachten van mij over hoe het plot zich zou moet ontwikkelen (1 2 3).

    En uit al deze voorgaande blogs van mij mag duidelijk worden wat ik kortweg vind van deze serie: namelijk enerzijds dat deze serie zeker zes seizoenen lang op een heel goede manier het briljante epos van George Martin heeft vertaald naar ‘het witte doek’. Maar anderzijds dat het zevende seizoen, dat zich inmiddels begeeft in ‘uncharted territory‘ omdat het epos van George Martin nog niet afgerond is, bezwijkt onder al te grote zwaktes in het plot.

    En dan nu dit laatste achtste seizoen. Daar heb ik ook voldoende van te vinden natuurlijk. Meer dan! En dat ga ik doen na de break!

    Continue reading