Hoofdstuk 11 van het St. Vincent-feuilleton

Hierbij kan ik alweer hoofdstuk 11 presenteren van het St. Vincent-feuilleton.

In het vorige hoofdstuk hebben we gezien hoe Vincent tijdens een concert van de Achterhoekse band Iemen Eerskes tegen de leider van een motorbende is aangelopen: een angstaanjagende man die net als hij een Lucide is. Hij wordt zelfs dezelfde nacht nog door hun ontvoerd!

In dit hoofdstuk is Vincent de gevangene van deze Step Bikkers, leider van de Satan’s Siblings. De situatie ziet er uitzichtloos uit. Of toch niet helemaal…?

Klik om het verhaal te lezen het plaatje aan! Veel leesplezier!

Tv-recensie ‘Clickbait’ (miniserie)

Dit is een miniserie in 8 delen die fascinerend begint: slachtoffer en vermeend vrouwenmishandelaar Nick wordt gegijzeld en zal worden gedood bij 5 miljoen hits van het filmpje dat op de socials verschijnt. En aldus gebeurt natuurlijk!

De serie heeft een aardige vorm door zich steeds min of meer op één persoon te richten: de zus, de echtgenote, de zoon, de maîtresse. En er ontspint zich een plot waarin je tot het laatste deel zoekt naar wie Nick heeft vermoord. De laatste plotwending is er misschien één teveel en licht ongeloofwaardig. Maar toch met al een aardige serie voor tussendoor.

Boekrecensie ‘Een land waarover is nagedacht’, Hans Lörzing

Dit boek gaat natuurlijk heel erg over mijn vakgebied; de ruimtelijke ordening. In een aanstekelijk geschreven boek vertelt Hans Lörzing over de geschiedenis van de ruimtelijke ordening in ons land. En daarin hebben we natuurlijk iets hoog te houden; gezien het gezegde ‘God schiep de wereld maar de Hollanders schiepen Holland’.

In de recente geschiedenis waren de Woningwet maar ook met name de Tweede Nota over de Ruimtelijke Ordening mijlpalen. Maar daarna ook zeker de Vierde Nota en met name het vervolg daarop; de Vierde Nota Extra; de Vinex. Begin jaren ’90 zorgde dit voor de hoogtijdagen van de planologie in ons land; want alles wat toen gepland was, is ook bijna helemaal  gerealiseerd.

Hierna zette het verval echter snel in, met het opdoeken van de RPD en met name het ministerie van VROM. Nederland zou ‘af’ zijn; en anders konden lagere overheden het wel alleen regelen. Een kwart eeuw later is (onder meer met de woningcrisis) pijnlijk duidelijk geworden dat dit niet zo is; en schreeuwt inmiddels zo’n beetje iedereen om een beetje broodnodige centrale sturing. Een en terugkeer van een ministerie met een ‘R’ in de naam; ook het boek van Lörzing is een vurig pleidooi hiervoor: hij voorziet een ministerie voor ‘Bouwen, Wonen en Ruimte’. Laat maar komen, zou ik zeggen!

 

Hoofdstuk 10 van ‘St. Vincent’ is daar!

Hierbij kan ik alweer hoofdstuk 10 van mijn doorlopende feuilleton presenteren over Vincent Vegelijn, de jongeman die, zo hebben we in deel 1 gelezen, met zijn Charme Nudge een bijzondere gave bleek te hebben. Een gave die hem introduceerde in een nieuwe, fascinerende maar ook gevaarlijke wereld!

In dit eerste hoofdstuk van deel 2 kan het leven niet stuk voor Vincent. Hij is succesvol met zijn bedrijf GetIt (zie het tweede plaatje), al heel jong miljonair, en nog steeds samen met Maria Gutierrez. Hij besluit met zijn oude jaarclubvrienden, en Goof, naar een minifestival in het oosten des lands te gaan, van rockband ‘Iemen Eerskes’ (zie het eerste plaatje). Maar hier ontmoet hij iemand, die al snel heel gevaarlijk blijkt te zijn!

Geïnteresseerd? Klik dan één van de plaatjes aan! Veel leesplezier!

Tv-recensie ‘Afghanistan: The Wounded Land’

Deze boeiende korte documentaire-serie zag ik op NPO Plus (me even geabonneerd om dit te kunnen kijken). In vier afleveringen wordt verteld hoe een land dat in de jaren ’60 en begin jaren ’70 nog een oase was van rust en een geliefde bestemming voor hippies, inmiddels al bijna een halve eeuw wordt verscheurd door oorlog.

Dat komt kortweg door een nietsontziende cyclus waarin monsters steeds weer nieuwe monsters baren. Het communistische regime (gesteund door USSR) leidt tot een tegenreactie in de vorm van de mujahedin (gesteund door VS), de mujahedin ‘baren’ op hun beurt de Taliban, die daarna weer ruimte geven aan Al Qaida, ergo: oorlogen, oorlogen en nog eens oorlogen, Osama, 9-11, de ‘War on Terr’r‘, een inmiddels een verwoest land en een volledig getraumatiseerde bevolking.

En, inderdaad met het recente vertrek van de VS (en bondgenoten) en de snelle overname door wederom de Taliban, het bewijs dat geen enkele vreemde mogendheid in staat is Afghanistan te onderwerpen.

Boekrecensie ‘The Island at the center of the world’, Russell Shorto

Dit boek gaat over over de vroege ontstaansgeschiedenis van New York City. Dit begon natuurlijk ooit als Nieuw-Amsterdam, het centrum van het kolonisatieproject van de Hollanders in Noord-Amerika in de zeventiende eeuw. In de geschiedenisboekjes is de invloed van de Nederlandse cultuur van openheid, tolerantie en vrijheid, wat onderbelicht gebleven en ligt de nadruk op de Engelsen: de Pilgrim Fathers, Puriteinen, Plymouth, et cetera. Maar Shorto betoogt overtuigend dat de cultuur in Nieuw-Amsterdam veel bepalender is voor wat nu de typisch Amerikaanse cultuur wordt beschouwd, als gedacht.

Russel heeft een fijne pen en vertelt een onderhoudend verhaal, met diverse kleurrijke figuren als Willem Kieft (niet de voetballer!) en natuurlijk Peter Stuyvesant. De schrijver geeft ook veel aandacht aan Adriaen van der Donck, een liberale jurist, die misschien wel achter de schermen veel meer invloed heeft gehad als gedacht. Als hij niet de pech had dat in Engeland onder Oliver Cromwell (ver nazaat van Thomas) een nieuwe wind ging waaien, en hij zelf vroegtijdig om het leven kwam, had hij misschien wel veel prominenter in de geschiedenisboekjes terecht gekomen. Interessante kost!

Tv-recensie ‘The Serpent’

Deze serie op Netflix gaat over de seriemoordenaar Charles ‘The Serpent’ Sobhraj, die het in de jaren ’70 gemunt heeft op argeloze backpackers op de Hippie Trail in India en Zuidoost-Azië. Hij meet zich hiervoor het personage ‘Alain Gautier’, handelaar in edelstenen, aan.

Nota bene de Derde Secretaris van de Nederlandse Ambassade, Herman Knippenberg, is degene die hem op het spoor komt en niet meer los laat voor hij hem opspoort en ten val brengt.  En dat leidt tot een vaak heel spannend verhaal, dat heel nauwgezet verteld wordt, met volop sprongetjes voor- en achteruit door de tijd die goed werken. Ook de mooie setting helpt mee: het Azië van de onbezorgde jaren ’70, toen je nog zonder veel problemen over land van Europa (via Irak, Iran, Afghanistan) naar India kon rijden.

Charles Sobhraj wordt verder sterk neergezet als een beroepsfantast met moeder-issues, een enorm minderwaardigheidscomplex en flink nare psychopathische trekjes. Hij windt al die reizigers moeiteloos om zijn vinger en vermoordt ze zonder enige scrupules. Zijn vriendin ‘Monique’ heeft die wel, maar kiest toch weer steeds voor het spannende, luxe leventje dat hij biedt.

Het is goed te zien dat er veel moeite is gedaan een waarheidsgetrouw beeld te geven van de jacht op ‘The Serpent’, ondanks het krakkemikkige Nederlands dat Knippenberg soms soms spreekt. En daarmee is dit gewoon een hele fijne serie!

Tv-recensie ‘Ozark’, seizoen 2

Deze serie zou je kunnen karakteriseren als het kleinere broertje van ‘Breaking Bad‘. Want ja, ook hier gaat alles om een op het oog vrij burgerlijke huis-vader, Marty Byrd (heerlijk gespeeld door Jason Bateman), die in de tussentijd kniediep in de criminele wereld zit. Hij kookt geen meth, zoals zijn evenknie Walter White, maar wast geld wit. En dat doet hij in een toeristisch merengebied in hartje Amerika, de Ozarks in Missouri.

In dit tweede seizoen (voor mijn oordeel over seizoen 1, zie hier) weten de Byrds een casino op te zetten voor hun witwasoperatie, maar daarvoor moeten ze wel steeds extremere maatregelen nemen, waarin ook Marty’s vrouw, Wendy (Laura Linney) zich niet onbetuigd laat.

Al met al is deze serie minder meeslepend als ‘Breaking Bad’, zo eerlijk moet je zijn, maar toch is er ten slotte voldoende te genieten.