f a n t a s t i c o n

Verhalen en meer van Christian Deterink

+menu-


  • Boekrecensie ‘De rechtvaardigen’, Jan Brokken

    Ik had verwacht dat dit boek een roman was, maar dat is het zeker niet. Het is ‘faction’ en vertelt over alles rondom Jan Zwartendijk, de ‘interim-consul’ van Litouwen die aan het begin van WOII vanuit Kaunas duizenden Joden een ‘visum’ bezorgde voor nota bene Curaçao, op die wijze een nogal onwaarschijnlijke ontsnappingsroute creërend voor Joden via Rusland, Siberië, Japan en de Stille Oceaan richting de Amerika’s.

    Dit is fascinerende materie en Brokken (die ik nog ken van enkele uitstekende ‘schrijf-boeken’ 1 2) vertelt hier zeer meeslepend over, mede omdat hij overduidelijk zeer goed gedocumenteerd is.

    Het boek gaat verder zeker niet alleen over Jan Zwartendijk, maar ook over allerlei mensen daaromheen: Joodse vluchtelingen, de Japanse consul, noem maar op. Hiermee is dit al met al een zeer boeiend epos over hoe mensen in oorlogstijd ondanks alle bezwaren, toch pogen het goede te doen.


  • Tv-recensie ‘Bates Motel’, seizoen 1

    Dit is een tv serie die een soort prequel moet vormen op het verhaal dat wordt in de cult-film ‘Psycho’, over de psychopaat Norman Bates. We volgen hem kortweg als jongeman en gaan ervaren hoe hij zo geworden is. Een beetje soortgelijk dus aan hoe ‘Gotham‘ gaat over de jonge Bruce Wayne.

    Dat is op zich prima genieten, overigens zonder dat het heel erg goed of bijzonder wordt. Maar deze serie zou steeds beter worden, naar verluidt, dus ik blijf nog even kijken!

     


  • Boekrecensie ‘Prussian Blue’, Philip Kerr

    Dit is deel 12 van de Bernie Gunther serie en tevens het twee-na-laatste. Het boek pakt naadloos de draad op van het vorige deel, als Bernie Gunther, na ternauwernood een plot rond de schrijver W. Somerset Maugham te hebben overleefd, nu de Stasi achter zich aan heeft zitten.

    Interessanter wordt het echter als we vanuit 1956 een sprongetje terug in de tijd maken naar 1939. En hier wordt Gunther gevraagd door Heydrich zich bezig te houden met een moordzaak in de Berghof, het buitenverblijf van de Führer zelf! Hier wordt Gunther al snel de speelbal tussen diverse Nazi-kopstukken.

    Hiermee is dit al met al weer een zeer smakelijke aflevering in de Gunther-serie. Nog twee te gaan! Die ga ik ook zeker nog lezen!


  • Boekrecensie ‘The Road’, Vasily Grossman

    Dit is een verhalenbundel van Grossmann, een Russische Jood uit pak hem beet de eerste helft van de vorige eeuw, die uiteraard veel schreef over WOII en die intussen moest zien te overleven onder de communistische repressie.

    De verhalen zijn heel verschillend van karakter. De bundel begint met een weemoedig relaas over de shtetl Berdichev waar Grossmann opgroeide, maar bevat óók een verbijsterend gruwelijk essay over vernietigingskamp Treblinka. Andere verhalen nemen opvallend genoeg zelfs soms een dier als hoofdpersoon (een hond die net als Laika de ruimte wordt ingeschoten en een muilezel die de veldtocht van Duitsland in Rusland in beide richtingen meemaakt). De verhalen zijn geordend naar periode worden vergezeld van uitgebreide inleidingen en commentaren.

    In totaal is dit hiermee een zeer boeiend boek, dat evenwel misschien niet iedereen zal aanspreken gezien de loodzware materie.


  • Boekrecensie ‘De ontdekking van Moskou’, Harry Mulisch

    Van de schrijver Mulisch, onderdeel van de zogenaamde vroegere Grote Drie, kon me eigenlijk maar één boek ècht bekoren; namelijk ‘De ontdekking van de Hemel‘. Andere boeken vond ik echter beduidend minder.

    En dan dit boek; dat postuum is verschenen en nooit door Mulisch zelf is gepubliceerd. Daar had hij -naast dat het manuscript onaf was- denk ik goede reden voor, want nee: dit is een redelijk onleesbaar werkstukje.

    Mulisch doet hierin een beetje wat hij wel vaker doet: filosoferen over het schrijven. In dit boek doet hij dat met het Droste Effect. Zo’n zogenaamd recursief verhaal kan interessant zijn, zie bijvoorbeeld dat ene boek van Pennac of zelfs een verhaal van mij zelf: ‘The Joker‘.

    Maar bij Mulisch wordt het vervelend als hij schrijft over een schrijver, die schrijft over een schrijver, die schrijft over een schrijver. Hierdoor wordt er niet alleen een verhaal verteld, maar zijn ook in minimaal twee niveaus voetnoten geplaatst. En ook nog eens miet alleen door Mulisch, maar óók door de redacteuren die na diens dood het onaffe manuscript alsnog probeerden af te ronden.

    Deze vermoeiende opzet zorgt ervoor dat ik weinig trek meer had in waar het boek uiteindelijk over zou moeten gaan: een mislukte ‘ontdekkingsreis’ naar Moskou in het jaar 1492. Nee, ik had toen inmiddels dit boek allang weggelegd. Jammer.


  • Boekrecensie ‘Stephen Florida’, Gabe Habash

    Dit boek kon me ondanks de ronkende recensies op voor- en achterkaft niet erg bekoren. Duidelijk is dat hoofdpersoon Florida een getroebleerde ziel is; hij doet en denkt de gekste dingen en intussen is hij obsessief met die aartslelijke sport worstelen bezig en begint hij wel/niet een relatie met ene Mary Beth.

    Habash beschrijft dit alles in een weerbarstige, zeker niet soepel leesbare, schrijfstijl. Veel deed me denken aan dat andere veelgeprezen boek van de laatste jaren dat me niet kon bekoren; dat boek van Atticus Lish met die veel te lange titel.

    Kortom: nee; niet echt een succes dit boekwerk; ik ben ergens halverwege afgehaakt.


  • Boekrecensie ‘The other Side of Silence’, Philip Kerr

    De inmiddels helaas gestorven Philip Kerr heeft maar liefst veertien boeken weten af te ronden over Bernie Gunther (1 2 3), en dit is hiervan deel elf. In alles is dit weer een typische Gunter: hij ontmoet weer tal van historische personages, is zoals altijd zwartzallig en cynisch, maar ook rap van de tongriem gesneden, hij legt het weer eens aan met een ‘femme fatale’ en raakt verwikkeld in een ongedacht plot dat al snel erg gevaarlijk wordt.

    In dit boek, dat speelt in 1956, is Gunther onder een schuilnaam hotel-conciërge in een Frans hotel. Hij komt in contact met de schrijver W. Somerset Maugham, die afgeperst blijkt te worden door iemand die Gunther nog kent vanuit de oorlog. Al snel blijkt niet zozeer de homoseksuele geaardheid van Maugham het hete hangijzer, maar een nogal pijnlijke verwikkeling in de Engelse geheime dienst rondom de dubbelspion Guy Burgess.

    Al met al is dit een boek dat misschien niet meer heel verrassend is, maar toch wel weer kostelijk is geschreven. Een prima loot aan de stam! Nu delen 12-14 nog!


  • Boekrecensie ‘Inca’, Geoff Micks

    Dit is een boek dat in eigen beheer is uitgeven, maar elk daaruit volgende vooroordeel dat het wel een matig boek zal zijn komt op geen enkele manier uit. Want ja: dit is echt een kneiter-goede historische roman! Met een overtuigende stijl bewijst Micks dat hij zeer goed kan schrijven en daarnaast heeft hij overduidelijk veel kennis over het Inca-rijk.

    De gekozen vertelstijl is erg effectief als de oude Inca-edelman Haylli aan een Spaanse priester zijn hele levensverhaal uit de doeken doet. En dat levensverhaal is zeer intrigerend en ook nauw verbonden met de laatste bloeiperiode van het Inca-rijk: voor het ten tijde van de aankomst van de Spaanse conquistadores volledig in elkaar zal klappen.

    Haylli zit hierbij heel dicht bij het vuur, als zoon en later ook de opvolger van de Tocoyricoc, ‘Hij die alles ziet’: zeg maar de opper-rekenmeester of minister van Financiën van de Inca’s. Hij groeit op samen met de jongens die de laatste drie grote generaals zullen worden van de Inca’s (Chalcuchima, Quisquis en Ruminavi), is bevriend met Huayna Capac (de laatste grote Inca-‘keizer’) en is de mentor van diens zonen (waaronder Atahualpa, Huascar en Manco). En zo maakt hij van dichtbij mee hoe het hele kaartenhuis in elkaar stort, als eerst al het rijk verzwakt raakt door een langdurige militaire campagne in het noorden (rond Quito), de bevolking keihard wordt geraakt door de door de Spanjaarden meegebrachte plagen, er daarna een vernietigende strijd om de troon tussen Huascar en Atahualpa volgt en ten slotte Francisco Pizarro zich aandient, die bij de eerste de beste gelegenheid, de troonpretendent gijzelt en zo het hele Inca-rijk verlamt.

    Micks vertelt dit alles in een voortreffelijke stijl, waarbij de enige aanwijzing dat dit boek niet door een uitgeverij is uitgebracht de opmaak van de alinea’s is. Van begin tot eind is dit boek smullen geblazen! Een onverwachte voltreffer dit!