Tv-recensie ‘Haunted Hotel’, s.2

Het tweede seizoen van de animatieserie Haunted Hotel is opnieuw een heerlijke mix van lichtvoetige zwarte humor, bizarre situaties en bovennatuurlijke avonturen. De dialogen zijn geestig, de horrormomenten onverwacht en de verwikkelingen prettig uitzinnig en dat maakt de de serie zeer vermakelijk. Vooral Abaddon (met de stem van Jimmi Simpson uit o.m. Westworld) is een heerlijk karakter: een bizarre combinatie van een klein jongetje en een demon uit de hel. Heerlijk tweede seizoen dus, dat best wat langer had gemogen. Ik kan niet wachten tot seizoen 3!

Teaser ‘St. Vincent’ #13

Mijn boek “St. Vincent” is definitief afgerond. Ruim 140.000 woorden, 5 delen, 38 hoofdstukken, een proloog, epiloog èn intermezzo; dus het is een flinke, hele flinke, roman geworden! Ga voor het gehele boek naar deze pagina.

Als teaser licht ik steeds een willekeurig element, een persoon of een locatie toe. In deze dertiende aflevering is dat Juffrouw Nieman.

Melanie Nieman is de gezelschapsdame, verzorgster c.q. bediende van mevrouw Waller. Van een afstand zou je zeggen dat ze volledig vreugdeloos, ziekelijk bleke vrouw is. Waarschijnlijk zwaar autistisch, zegt iemand die haar kort gezien heeft. Maar wie beter weet, weet ook dat de waarheid nog vele malen erger is.

Tv-recensie ‘Haunted Hotel’

Toegegeven, vernieuwend en heel sensationeel is deze animatieserie zeker niet (zo refereert het zelfs op de poster aan evenknie Rick&Morty), maar toch is het leuk gedaan: alleenstaande vrouw gaat met haar twee zoons een bezeten hotel runnen, waar zèlfs haar gestorven broer rondwaart. En dat is vaak genoeg best grappig gedaan. De serie is lekker vlot, is licht van toon, bevat genoeg bizarre ontwikkelingen en heeft zelfs hier en daar wat emotionele diepte. Zonder heel hoogstaand te worden: vermakelijk!

Tv-recensie ‘Boots’, seizoen 1

‘Boots’ is net zoals ‘Shameless‘ een zogenaamde dramedy, dus een combinatie van comedy en drama. Bij Shameless werd die vorm geweldig uitgewerkt, maar ook hier, bij deze serie, werkt dat verbazingwekkend goed. Alles gaat over Cameron Cope die zich in de jaren ’90 van de vorige eeuw aansluit bij het Amerikaanse Korps Mariniers. Een klein puntje van aandacht: hij is gay. De serie combineert de harde trainingen en groepsdruk van de mariniers (vermoedelijk niet helemaal waarheidsgetrouw trouwens) met humor, opbloeiende vriendschappen en een persoonlijk verhaal over identiteit en erbij willen horen.

De serie wordt tot een hoger niveau gebracht door de sterke acteerprestaties, vooral van Miles Heizer (Cameron) en Max Parker (Drill Instructor Sullivan). Die maken de serie overtuigend en geven die een sterke emotionele lading mee. Misschien is het allemaal niet heel origineel. En misschien is het nog steeds wat te kritiekloos over de homofobie in het leger, maar goed gedaan is het wel! Heel fijn serietje!

Boekrecensie ‘Middernacht bibliotheek’, Matt Haig

Dit is een heerlijk boek over Nora, een jonge vrouw die op enig moment ‘rock bottom’ raakt en uit het leven wil stappen. Maar in de plaats daarvan komt ze op magische wijze terecht in een tussenwereld, de Middernachtbibliotheek, waar ze in staat wordt gesteld te proeven aan levens die ze óók had kunnen leven, als ze andere keuzes had gemaakt.

Daarmee doet dit boek natuurlijk heel erg denken aan Paul Austers meesterwerk ‘4 3 2 1‘, waarin Archie vier levens lijdt. Niet dat daarmee deze boeken heel veel op elkaar lijken: bij Paul Auster zijn het vooral toeval en de omstandigheden die leiden tot andere levenslopen, bij Haig zijn het eigen keuzes.

Daarmee heeft Haig meer in zich van een als roman verpakt zelfhulpboek. Ook omdat het verhaal zich uiteindelijk beweegt richting de op enig moment toch al wat voorspelbare conclusie, namelijk (spoiler alert!) dat Nora’s échte oorspronkelijke leven (haar ‘stamleven’) eigenlijk nog niet zo gek was… En daarmee wordt het boek ook bijna een beetje belerend, want die boodschap wordt er behoorlijk ingeramd. Misschien wel iets teveel een feelgood-boek…

Maar ondanks dat heb ik geweldig genoten van dit heerlijk, goed geschreven, inspirerende en troostrijke boek. Lezen!

Tv-recensie ‘It’s always sunny…’, seizoen 13 tot en met 17

Deze komedie-serie (1 2) begint uit te groeien tot één van de langste series ooit en raakt bijzonder genoeg nog stééds niet sleets! Het beleeft wonderlijk genoeg een soort tweede jeugd. Alhoewel seizoen 13 door Dennis’ gedeeltelijke afwezigheid niet de beste is, krijgt de serie daarna toch weer veel momentum. Onder de ranzigheid sluimert zelfs soms een onverwachte emotionele en artistieke diepte. En steeds blijkt hoe The Gang nog altijd genoeg benzine in de tank heeft om zichzelf op nieuwe manieren voor schut te zetten. Hiermee blijft dit een heerlijke serie: schaamteloos, grotesk, onvoorspelbaar, absurd, baldadig en vlijmscherp. Zelfs seizoen 17 blijft verrassend fris en origineel. En daarmee concludeer ik: laat nog maar rustig wat extra seizoenen komen!

Tv-recensie ‘Cien anos de soledad’

Natuurlijk moet ik na seizoen 1 ook nog het tweede en laatste seizoen zien van de verfilming van de geramde wereld-liteatuurklassieker ‘Honderd jaar eenzaamheid‘. En dat was geen straf, want de kwaliteit spat van deze serie af. De weelderige vormgeving, de fantastische acteurs, de poëtische toonzetting, uit alles blijkt dat dit een serie is die met heel veel zorg is gemaakt.

Tegelijkertijd valt, in vergelijking met seizoen 1, op, hoe melancholisch en duister de toon wordt. Want ja, vrolijker wordt het er allemaal niet op, als Macondo in verval raakt en de latere generaties Buendia steeds weer in de volgende valkuilen stappen. Hoeveel de bijkans onsterfelijke Mama Ursula dat ook probeert te voorkomen. Het wordt ook allemaal wat veel, met al die José Arcadio’s en Aureliano’s die voorbij trekken.

Maar dat doet allemaal niet af aan het feit dat dit een serie is van een torenhoog niveau, waar heel veel moeite is gedaan om recht te doen aan het meesterwerk van Gabriel Garcia Marquez. En dat verdient alle lof!

Boekrecensie “De horlogemaker van Londen”, Natasha Pulley

Dit is een fantasyroman waarin alles draait om een mysterieuze horlogemaker in 19e eeuws Londen. Thaniel is één van de personen die op wonderlijke wijze zo’n horloge in handen krijgt en als hij merkt welke bijzondere eigenschappen het horloge heeft, gaat hij op zoek naar de maker, de mysterieuze Keita Mori.

Leuk in dit boek is de fijne sfeerzetting als een echt ouderwets avonturenverhaal. Maar ik vond het allemaal wel wat veel; het verhaal is ook soms erg ingewikkeld en ook echt te langzaam. Daarom helaas toch niet mijn kop thee, ik heb het ook niet helemaal uitgelezen…

Teaser ‘St. Vincent’ #12

Mijn boek “St. Vincent” is definitief afgerond. Ruim 140.000 woorden, 5 delen, 38 hoofdstukken, een proloog, epiloog èn intermezzo; dus het is een flinke, hele flinke, roman geworden! Ga voor het gehele boek naar deze pagina.

Als teaser licht ik steeds een willekeurig element, een persoon of een locatie toe. In deze twaalfde aflevering alweer is dat Satan’s Siblings.

De Satan’s Siblings (soms afgekort tot SS) is een motorclub, opgericht in het zuiden van Nederland. De motorclub houdt zich bezig met drugshandel, overvallen en inbraken. Leider van de motorclub is al vele jaren Step Bikkers. Hij regeert met harde hand en heeft alle leden ‘aan een touwtje’, bijna letterlijk. Want ja, Step deelt die bijzondere Gave met Vincent. En dat moet natuurlijk wel tot problemen leiden! Sterker nog: het komt tot een zeer gewelddadig treffen!

Boekrecensie ‘Het Alles’, Dave Eggers

Dit boek is het vervolg op De Cirkel en speelt zich af rond het almachtige technologiebedrijf The Every, een soort amalgaam van Google, Amazon, Facebook en Apple. Hoofdpersoon Delaney probeert het bedrijf van binnenuit ten val te brengen.

Dat wil ze doen door steeds absurdere voorstellen te doen voor apps waarmee mensen nog meer van hun persoonlijke vrijheden en privacy opgeven. Maar tot haar verbijstering werkt dat averechts, als de mensen zèlfs haar voorstellen toejuichen en in dankbaarheid gaan gebruiken.

Het is natuurlijk duidelijk welke maatschappijkritiek Dave Eggers hiermee probeert te geven en het is leuk om te ontdekken welke apps er allemaal uit zijn brein zijn ontsproten. Soms wordt het allemaal echter wel wat te uitleggerig en te drammerig. De boodschap wordt er wel erg hard ingestampt. Daarom drie bollen uit vijf.

Als je nog niets van Dave Eggers gelezen heb, zou ik eerst gaan voor ‘Wat is de Wat‘ en ‘Zeitoun‘.