Fantasticon

In dit boek is ene John zijn vroegere mentor en voormalig advocaat Julian Mantle nagereisd, die zijn leven drastisch heeft omgegooid en nu ergens in het Himalayagebergte woont. Daar ontstaat een lang gesprek over alle wijsheid die Julian inmiddels heeft opgedaan: talloze praktische lessen over levensdoelen, mindfulness en zelfdiscipline, allemaal gericht op een evenwichtiger, gelukkiger bestaan.

Dat dit hiermee dus een zelfhulpboek is, blijkt er ook wel uit dat de schrijver aan het einde van elk hoofdstukje de belangrijkste lessen nog eens op een rij zet. Daarmee is het meteen niet bepaald mijn kop thee; ik vind de vele levenslessen vaak nogal inkoppers en ben sowieso niet zo van dit genre boeken. Überhaupt was ik er niet aan begonnen als mijn stottercoach (ja, die heb ik) het niet aangeraden had. Conclusie: voor sommige mensen misschien best aardig, maar niet voor mij.

Ype Driessen (tevens een leeftijdgenoot) is met name bekend van zijn amusante foto-strips, die hij al jaren maakt. En van ‘zijn ’s werelds eerste fotografische roman ‘Het nadeel van de twijfel’ natuurlijk. Daarom was ik ook geïnteresseerd in zijn eerste ‘echte’ roman; je weet wel, zo’n ding met heuse woorden 🙂

Het verhaal begint ermee dat de hoofdpersoon Jip met zichzelf worstelt na een zojuist verbroken relatie met Pieter. Hij verhuist met vrienden naar Amsterdam en daar doet een wat sinistere persoon, Mefi (de Duivel?), hem een voorstel: 12 seksdates zullen hem verlossen van zijn liefdesverdriet.

Wat volgt is dat Jip inderdaad die uitdaging aangaat en met gebruikmaking van Grindr allerlei jongens ontmoet. Al die seksdates gaan heel anders; van iemand die hem ghost, tot wel erg scabreuze toestanden met veel seks en drugs in gay-club De Hel.

Ype Driessen heeft een mooie pen en met al zijn onzekerheden en naïveteiten is Jip een aangenaam hoofdpersonage. Toch ontbreekt toch wel node een plot en is alles rond die Mefi(stofeles) wel erg vergezocht. Al met al vond ik het boek best vermakelijk, maar het plot en de inhoud te mager.

Dit boek heeft als subtitel: ‘een verzameling feiten die te bizar zijn om waar te zijn, maar dat op een of andere manier toch zijn’. En die trok mij natuurlijk , als verzamelaar van bijzondere trivia (zie bijvoorbeeld eens de stellingen die ik eerder op mijn blogsite zette 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12).

En het boek was ook zeker zeer interessant: het is een amusante verzameling vaak korte anekdotes van tal van gekke verschijnselen in de wetenschap, wereldgeschiedenis, geografie, natuur, cultuur en ga zo maar door. Heel onderhoudend om zo nu en dan in te grasduinen (en weetjes te highlighten die ik misschien nog ooit voor een kwis kan gebruiken).

Ik kocht het boek ook omdat ik van deze schrijver ook al ‘The Phantom Atlas” kende, een heerlijke bloemlezing van vreemde kaarten (iets wat ik als kaartofiel toevallig ook net heel erg kan waarderen).

Bij dit boek moest ik erg wennen aan het bijzondere zeer ongebruikelijke perspectief; het hele eerste deel is namelijk geschreven in de tweede persoon, dus met heel veel ‘je’ en ‘jij’. Dat maakte voor mij het begin van dit boek erg weerbarstig.

Maar enig doorzettingsvermogen loonde, want het boek werd steeds boeiender, als wordt ingezoomd op de onmogelijke relatie die de Egyptische arts Tarek in het Cairo van de jaren ’80 krijgt met de volksjongen Ali. Het leidt ertoe dat Tarek vlucht uit Egypte.

Later in het boek begrijp je opeens ook dat het vertelperspectief heel passend is, want eigenlijk gaat alles over de zoektocht van de ongedachte zoon van Tarek naar zijn vader. Een prachtig geschreven, gelaagd boek, dat zeker niet alleen over ‘verboden liefde’ gaat, maar net zo goed over de kracht van familie en de roerige recente geschiedenis van Egypte.

Dit is een zeer actueel en realistisch, maar tegelijkertijd huiveringwekkend boek, waarin de mogelijkheid wordt geschetst dat Rusland de oorlog wint. Het begint een aanval op NAVO-lidstaat Estland en zorgt hiermee voor grote problemen voor de westerse landen. Het boek is hiermee een duidelijke waarschuwing voor de noodzaak van een sterke Europese defensie. Met de vlotte schrijfstijl en de korte hoofdstukjes lees het ook als een trein.

Dit boekje herinnerde mij ook aan mijn eigen verhaal, ‘Een ondenkbaar scenario‘, waarin ik een wereld beschrijf van begin begin jaren ’50, waarin Duitsland WOII gewonnen blijkt te hebben. Tevens een bewijs van dat de redelijke positieve uitkomst van WOII helemaal niet zo onontkoombaar was als we misschien met zijn allen denken…