Boekrecensie ‘Als Rusland wint’, Carlo Masala

Dit is een zeer actueel en realistisch, maar tegelijkertijd huiveringwekkend boek, waarin de mogelijkheid wordt geschetst dat Rusland de oorlog wint. Het begint een aanval op NAVO-lidstaat Estland en zorgt hiermee voor grote problemen voor de westerse landen. Het boek is hiermee een duidelijke waarschuwing voor de noodzaak van een sterke Europese defensie. Met de vlotte schrijfstijl en de korte hoofdstukjes lees het ook als een trein.

Dit boekje herinnerde mij ook aan mijn eigen verhaal, ‘Een ondenkbaar scenario‘, waarin ik een wereld beschrijf van begin begin jaren ’50, waarin Duitsland WOII gewonnen blijkt te hebben. Tevens een bewijs van dat de redelijke positieve uitkomst van WOII helemaal niet zo onontkoombaar was als we misschien met zijn allen denken…

Boekrecensie ‘Het kleedje voor Hitler’, Bas von Benda-Beckmann

In dit boek neemt de schrijver je mee in de geschiedenis van zijn voorouders, de adellijke Pruisische familie Von Benda.

Dat is in het begin taai, als we ons door wel erg veel namen en verwikkelingen heen moeten worstelen. De vele familie-kiekjes hadden eerlijk gezegd ook niet gehoeven en geven soms de indruk dat je in een privé-boekje van Bas voor zijn familie zit te bladeren.

Maar allengs wordt het interessanter, als Von Benda begin te schrijven hoe in de decennia na WOI ook onder zijn familie het nationalisme en zelfs het nationaalsocialisme wortel schieten! Het interessante in dit boek is daarmee met name gelegen in dat we meer lezen hoe schijnbaar hele gewone en hele weldenkende mensen meewerkten aan Nazi-Duitsland, bijvoorbeeld als secretaresse of soldaat in de Wehrmacht, of als als militair of bureaucraat: allemaal schakeltjes van een verdorven regime. Veel aandacht gaat daarbij uit naar Luise von Benda, die de vriendin (en later vrouw) was van generaal Alfred Jodl, en die uitgebreid geschreven heeft over haar leven.

Bas Von Benda legt mooi uit dat in de begintijd juist de nadruk op het gemeenschappelijke (de ‘Volksgemeinschaft’) zoveel mensen aantrok. En hij brengt heel goed in beeld hoe iedereen voor de eigen rol in de oorlog probeert te vergoelijken ; door de eigen invloed te bagatelliseren, door te zeggen dat ze niet wisten van de vreselijke misstanden en dat geallieerden toch ook geen lieverdjes waren. Of door erop te hameren dat ze toch maar gewoon hun plicht deden als Duitser. Dat was ook allemaal deel van de redenatie van Alfred Jodl en zijn vrouw Luise, die zich vurig verdedigden bij het Neurenberg-proces (dat mocht overigens niet baten; Jodl kreeg de doodstraf).

Zeer boeiende kost al met al, al had wat mij betreft het boek wel veel korter gemogen. Lang niet alle volledig overgenomen brieffragmenten en dergelijke zijn namelijk even interessant.

Tv-recensie ‘Shogun’

Deze tv-serie van tien lange episodes vertelt het verhaal van hoe de Engelse scheepvaarder John Blackthorne, met het Nederlandse schip Erasmus terecht komt in Japan en wat hij hier beleeft. Hij slaagt erin vertrouwen te winnen van Lord Toronaga, die hem denkt te kunnen gebruiken bij alle dingen die aanstaande zijn. De Taiko (de heerser over Japan) is namelijk recent gestorven en zijn opvolger nog slechts een kind, en dus dreigt er een zeer bloedige strijd diens opvolging aan te komen.

Toronaga toont zich hierbij een bedachtzaam machtspoliticus, die heel omzichtig te werk gaat. Zijn bedoelingen zijn ook nooit helemaal te doorgronden, en al helemaal niet voor Blackthorne. De situatie van Lord Toronaga lijkt steeds hopelozer, maar intussen blijkt hij heel voorzichtig een meesterplan uit te rollen. Een plan waarin wel enkele belangrijke volgelingen van hem zich moeten opofferen. Waaronder Mariko, de hofdame en tolk waar Blackthorne (Anjim-Sama genoemd in Japan) een bijzondere band mee opbouwt.

De serie is prachtig vormgegeven en heeft fantastische hoofdrollen, met name van de Japanse acteurs: Hiroyuki Sanada (Toranaga), Anna Sawai (Mariko) en Tadanobu Asano (Yabushige). Het Japan van rond 1600 lijkt zeer getrouw in beeld gebracht en overtuigt zeer. Overduidelijk zijn kosten nog moeite gespaard. En met de ijzersterke storytelling en de boeiende personages haalt de serie hiermee een akelig hoog niveau. Een absolute triomf!

Tv-recensie’Fargo’, seizoen 5

Netflix trakteert ons wat mij betreft op twee nog steeds doorlopende series die niet te versmaden zijn; ten eerste ‘Black Mirror‘ van Charlie Brooker en ten tweede ‘Fargo’ van Noah Hawley. Deze laatste serie heeft dezelfde zwart-komische toon en setting (het landelijke Midwesten van de VS) als de oerfilm van de gebroeders Coen. En net als die film is de serie smullen. Ik vond zelfs seizoen 4, dat wat koel ontvangen werd, een traktatie.

Maar dit vijfde seizoen is zelfs nog weer een stuk beter. Het plot draait rondom de vrouw Dotty, die een nieuw leven is begonnen, na te zijn gevlucht voor haar gewelddadige echtgenoot, maar dan de demonen uit haar verleden onder ogen moet zien. Ook dit seizoen heeft weer heerlijke personages, en in dit geval ook een héle vreemde. Cameravoering, storytelling, plotwendingen, ze zijn allemaal top! Kortom: een serie van het hoogste niveau: 5 bollen!

Boekrecensie ‘Shantaram’, Gregory David Roberts

In dit boek wordt je meegezogen in het kolkende, overvolle, smerige, opwindende en fascinerende Bombay van de jaren ’80. De verteller is een uit Nieuw-Zeeland ontsnapte crimineel. Hij dompelt zich onder in het dagelijkse leven van India en dat is zonder meer zeer meeslepend. Hij maakt bizarre dingen mee en hoopt intussen zelf ook nog een beter mens te worden. En intussen blijkt dit boek ook nog, in ieder geval deels autobiografisch te zijn. Maar dan waarschijnlijk wel flink opgesmukt; iets wat me een beetje deed denken aan ‘Ik, Jan Cremer’.

Ja: dit is echt een beest van een boek! Want er gebeurt zoveel… Om enkele dingen te noemen: onze hoofdpersoon wordt gemarteld in een gevangenis, belandt op een slavenmarkt, verblijft in een dorpje in het binnenland, woont in een sloppenwijk en raakt als ‘arts’ verzeild in een cholera-epidemie… En zo kan ik nog wel even doorgaan! Onze hoofdpersoon ontwikkelt een knots van een heroïne-verslaving (en kickt weer cold turkey af), krijgt een positie in de lokale maffia, raakt bekend met het Bollywood-wereldje, gaat op een uiterst bloedige missie naar het door oorlog verscheurde Afghanistan en raakt verwikkeld in een bijna kluchtige verhaallijn rondom een ‘dans-beer’. Al met al heerlijk smeuïg beschreven gebeurtenissen…

Natuurlijk is dit hiermee ook, met het kolossaal aantal pagina’s, een flinke, zeer flinke kluif. Toch bleef ik tot het eind gegrepen door dit boek. Ik begrijp dat er ook al een tv-serie van gemaakt is en dat verbaast me niets. Want wat een krachtige epische vertelling! Met mooi, bij tijd en wijlen zeer bloemrijk, taalgebruik en heel veel originele observaties ook nog eens. Echt geweldig dit! Ik voeg hem bij in mijn Hebban-lijst van favoriete boeken.

Ik heb dit boek trouwens gelezen via de Ebook-actie van de NRC, die elke maand haar lezers weer één of meer boeken aanbiedt. Fijne service, NRC, dank daarvoor!

Nog even over de inspiratie voor mijn boeken

Diverse keren is me gevraagd waar het idee nou vandaan kwam voor ‘Sint Vincent‘, mijn tweede roman. En dezelfde vraag kreeg ik ook eerder al, bij mijn eerste boek ‘Het ware paradijs‘ èn bij mijn novelle ‘Het goud…‘. Het eerlijke en korte antwoord is, misschien verbazingwekkend voor velen, dat ik in alle voornoemde gevallen eerst en vooral geïnspireerd werd door àndere boeken. In deze blog vertel ik daar iets over.

Lees verder “Nog even over de inspiratie voor mijn boeken”

Tv-recensie ‘The lowdown’

Dit is een lekkere tv-serie met in de hoofdrol met good old Ethan Hawke. Hij is zelfverklaard ’truthstorian’, maar vooral de verlopen eigenaar van een slecht lopend boekwinkeltje, en weet zichzelf continu in de problemen te brengen als hij de dubieuze gangen van de familie Washberg onderzoekt. Met vragen als: Heeft Donald Washberg (aankomend gouverneur) iets te maken met de dubieuze zelfmoord van diens broer Dale? En wordt er met schimmige praktijken een stuk Indiaanse grond verhandeld?

De volop schmierende Hawke maakt van de hoofdpersoon Lee een heerlijke komisch-tragische figuur, iemand die me deed denken aan bijvoorbeeld The Dude uit The Big Lebowski. Het plot beweegt zich intussen tussen hilarisch en vermakelijk, in. Met een vermeldenswaardige bijrol van Peter ‘Tyrion’ Dinklage. En met een mooi einde. Heerlijk vermaak!

Tv-recensie ‘Man vs. baby’

Deze korte komische tv-serie lijkt alleen in naam al een herhaling van de eerdere tv-serie ‘Man vs. Bee’, waarin Rowan Atkinson als house-keeper, in zijn jacht op een irritante bij, een hele oppas-woning sloopt. Gelukkig wordt het in deze nieuw serie minder kluchtig en heeft het verhaal wat meer diepgang. Opnieuw moet Atkinson (wiens heerlijke mimiek nog steeds de show steelt) op een huis passen, maar nu is een in zijn mik geschoven baby de grootste bron van allerlei toestanden. Inclusief week sentimenteel kerst-einde. Toch best weer leuk!

Tv-recensie ‘Stranger Things’, seizoen 5

Dit is het vijfde en laatste seizoen van de nu al legendarische serie, die misschien wel heel Netflix wezenlijk veranderde. Het is een waardig en topzwaar slotstuk, met 8 episodes van speelfilmlengte.

Minpunten zijn er evenwel voldoende: het aantal personages is inmiddels veel te groot geworden, net als het aantal verhaallijntjes. De dialogen zijn soms houterig. Er hadden makkelijk wat scenes ingekort of geschrapt mogen worden. En de acteurs die de kinderen uit seizoen 1 spelen, zijn inmiddels volwassen en niet bepaald geloofwaardig meer als kinderen.

Genoeg aan te merken dus. Maar toch blijft deze serie niet te versmaden en komt alles tot een mooi en passend, alhoewel niet erg verrassend einde. Spoiler alert: Vrijwel iedereen overleeft de eindstrijd! De Duffer Brothers zijn wel erg lief. De enige dode van enige importantie is het nevenpersonage Kali (dat meisje dat toch niemand echt mocht). En misschien, heel misschien, overleefde zèlfs El het, die zich in de slotscene toch echt leek op te offeren… We zullen het nooit weten.

Hoe dan ook is dit dan toch echt het definitieve einde van een monumentale serie! Het was mooi!

Recensies van eerdere seizoenen hier: 1, 2, 3 en 4.

Boekrecensie ‘Baltische zielen’, Jan Brokken

Dit boek bevat diverse levensverhalen die samen een beeld geven van de roerige geschiedenis Baltische staten, waarin met name veel ruimte is voor de grote wereldoorlogen die de vorige eeuw teisterden. Brokken schetst al die personages prachtig en ook uitgebreid, inclusief foto-materiaal en dergelijke.

Dat alles maakt dit boek zeker de moeite waard maar ook nogal een kluif, want het is allemaal nogal veel. Bovendien is het ene verhaal toch echt interessanter dan het andere. Verhalen die er uit sprongen waren onder meer die over Mark Rothko en Sergei Eisenstein. En zo toch al met al zeer de moeite waard!