Van Richard Powers heb ik eerder ‘Vrij Spel‘ gelezen en toen was ik reeds onder de indruk van deze hele bijzondere schrijver. Met het boek ‘Verwilderd’ wordt die bewondering alleen maar groter, want Powers toont zich wederom als misschien wel één van de meest indrukwekkende schrijvers van deze tijd: erudiet, fijnbesnaard, maar ook vaak ook diep inhoudelijk en met een duidelijke voorliefde voor de wetenschap. Hij koppelt zijn bewondering en diepe genegenheid voor deze hele schepping aan een diep-pessimistische visie over hoe we daar tegenwoordig mee omgaan.
Intussen gaat het boek over de wetenschapper Theo Byrne, die als academicus speurt naar tekenen van leven in de ruimte buiten ons eigen planeetje ‘Sol 3’. Intussen heeft hij nogal veel te stellen met zijn zeer hoogbegaafde en -gevoelige negenjarige zoon Robin, die nogal moeite heeft met zowat alle aspecten van het moderne leven. Hij wordt steeds meer de voorvechter wordt van bedreigde dieren, die zijn vroeggestorven moeder Alyssa, de vrouw van Theo, ook al was. Als er op Robin wordt geëxperimenteerd met een bijzondere neurofeedback-techniek, leeft hij op en komt hij tot grootse prestaties; tot de overheid de financiering van het hele project staakt. En dan valt Robin weer ver terug en beginnen we te begrijpen waarom alles wat hij zegt niet in aanhalingstekens staat, maar in cursiefjes, net als de vele uitspraken die Theo zich van zijn overleden vrouw herinnert.
Dit is hiermee een prachtig maar ook pijnlijk dramatisch en hartverscheurend boek. Ook de duistere boodschap over de neergang van onze o zo kostbare schepping, waar we nu minder in zitten, is al verre van vrolijk makend. Maar lezen moet je dit boek zeker, al is het maar om de fijnzinnige en intense schrijfstijl van Powers en de prachtige gevoelige wijze waarop Theo’s liefde voor zijn getroebleerde zoon beschreven wordt. Bij mij komt dit boek op Hebban met stip binnen in mijn kleine verzameling ‘Favorieten’. En krijgt het natuurlijk 5 bollen. Lezen!
