Boekrecensie ‘De dolfijn’, Mark Haddon

Van deze schrijver las ik inmiddels al vier boeken (LINK), dus je kan me een fan noemen. Ook dit boek begin weer veelbelovend. De vrouw van miljonair Philippe komt om bij een vliegtuigongeval en hij moet dochtertje Angelica alleen opvoeden.

Zijn relatie met haar wordt echter als ze opgroeit ‘iets te innig’ en als er zich, jaren later, voor het eerst een mogelijke liefdespartner van de jonge vrouw Angelica aandient, ene Darius, probeert de jaloerse Philippe prompt de jongeman te vermoorden.

Lukt dat, of niet? Want Darius komen we daarna tegen in een bizar reisavontuur op het zeilschip ‘De Dolfijn’, waarin hij opeens Pericles uit Tyre is. Is dit soms allemaal ontsproten aan de fantasie van het kwetsbare boekenwurmpje Angelica?

Ik vond dit boek niet echt een succes: het begin is traag, en vanaf het moment dat we over Pericles gaan lezen, vond ik het allemaal erg complex en ondoorgrondelijk worden. Ik snap dat Haddon het klassieke verhaal van Pericles wil spiegelen aan de moderne tijd, en waardeer zijn ambitie met alle grote thema’s die hij aansnijdt, maar het leidt gewoon niet tot een goed boek: het is misschien wel té ambitieus en té overvol. Nee, ik vond dit helaas toch geen succes…

Tv-recensie ‘A murder …’

De tv-serie ‘A murder at the end of the world’ bevat een typische gesloten kamer-detective-plot, als een groep invloedrijke denkers door een excentrieke miljardair (Clive Owen) wordt uitgenodigd in zijn afgelegen villa op IJsland. Daaronder bevindt zich Darby, een jonge amateur-detective, en wij volgen haar als al snel de eerste dode valt: de kunstenaar Fangs, die ze nog kent van vroeger, toen hij nog Bill heette en ze samen een seriemoordenaar probeerde op te sporen. Al snel vallen er meer doden. Iemand van de aanwezigen moet dat op zijn geweten hebben! Maar wie en waarom?

In de serie worden de verwikkelingen op IJsland doorsneden met de eerdere zoektocht van Darby en Bill naar de seriemoordenaar en dat is een heel fijne vertelvorm. Deze serie heeft verder een mooie claustrofobische sfeer en raakt ook allerlei moderne thema’s aan, zoals AI en klimaatverandering. De apotheose biedt ook voldoende verrassing. En de hoofdrol van Darby wordt ten slotte erg goed ingevuld door actrice Emma Corrin, echt zo’n sympathiek personage waar je al snel van gaat houden. Prima gedaan!

Mijlpaal: 500 boekrecensies!

Ik heb toch wel een bijzondere mijlpaal bereikt: ik heb 500 boekrecensies geschreven èn geplaatst op Hebban.nl! Of scrol door mijn pagina, want hier staan ze ook allemaal.

En denk nu niet dat ik dus 500 boeken heb gelezen; dat zijn er natuurlijk aanzienlijk meer! Recensies ben ik pas bijna 20 jaar geleden, vanaf najaar 2006 gaan bijhouden! Dat maakt dat ik màkkelijk meer dan duizend boeken zal hebben gelezen in mijn leven, het aantal zal ik niet eens schatten…

En dat is toch best een prestatie, als ik mezelf even mag feliciteren!

Boekrecensie ‘Lazár’, Nelio Biedermann

Dit lijkt niet bepaald het boek van een piepjonge auteur, want het is een heel doorleefd portret van de adellijke familie Von Lazár en hun ondergang, in de nadagen van de dubbelmonarchie Oostenrijk-Hongarije, ruwweg spelend in de eerste helft van de twintigste eeuw. We worden meegezogen een soms bijna magisch-realistisch verhaal en met een bloemrijk, verbeeldingsrijk en soms poëtisch taalgebruik.

Het boek doet natuurlijk heel erg denken aan ‘Radetzkymars‘, de monimentale klassieker uit de wereldliteratuur, die ook al draaide om de neergang van een adellijke familie gelijktijdig met de neergang van het Oostenrijks-Hongaarse keizerrijk. Het akelig hoge niveau van dat boek haalt dit boek net niet helemaal, omdat het verhaal toch soms wat teveel van de hak op de tak springt: die scenes over onze ‘goede vriend’ Iosif Vissarionovitsj -beter bekend als Stalin- bijvoorbeeld, wat doen die daar bijvoorbeeld opeens? Ook wordt het hier en daar bijna een beetje clichématig.

Maar al met al is dit toch een geweldig boek en verbijsterend knap geschreven door een knul van nog maar 21 jaar. Zeker gaan lezen!