Maand: oktober 2026

Tv-recensie ‘Haunted Hotel’, s.2

Het tweede seizoen van de animatieserie Haunted Hotel is opnieuw een heerlijke mix van lichtvoetige zwarte humor, bizarre situaties en bovennatuurlijke avonturen. De dialogen zijn geestig, de horrormomenten onverwacht en de verwikkelingen prettig uitzinnig en dat maakt de de serie zeer vermakelijk. Vooral Abaddon (met de stem van Jimmi Simpson uit o.m. Westworld) is een heerlijk karakter: een bizarre combinatie van een klein jongetje en een demon uit de hel. Heerlijk tweede seizoen dus, dat best wat langer had gemogen. Ik kan niet wachten tot seizoen 3!

Teaser ‘St. Vincent’ #13

Mijn boek “St. Vincent” is definitief afgerond. Ruim 140.000 woorden, 5 delen, 38 hoofdstukken, een proloog, epiloog èn intermezzo; dus het is een flinke, hele flinke, roman geworden! Ga voor het gehele boek naar deze pagina.

Als teaser licht ik steeds een willekeurig element, een persoon of een locatie toe. In deze dertiende aflevering is dat Juffrouw Nieman.

Melanie Nieman is de gezelschapsdame, verzorgster c.q. bediende van mevrouw Waller. Van een afstand zou je zeggen dat ze volledig vreugdeloos, ziekelijk bleke vrouw is. Waarschijnlijk zwaar autistisch, zegt iemand die haar kort gezien heeft. Maar wie beter weet, weet ook dat de waarheid nog vele malen erger is.

Tv-recensie ‘Haunted Hotel’

Toegegeven, vernieuwend en heel sensationeel is deze animatieserie zeker niet (zo refereert het zelfs op de poster aan evenknie Rick&Morty), maar toch is het leuk gedaan: alleenstaande vrouw gaat met haar twee zoons een bezeten hotel runnen, waar zèlfs haar gestorven broer rondwaart. En dat is vaak genoeg best grappig gedaan. De serie is lekker vlot, is licht van toon, bevat genoeg bizarre ontwikkelingen en heeft zelfs hier en daar wat emotionele diepte. Zonder heel hoogstaand te worden: vermakelijk!

Tv-recensie ‘Boots’, seizoen 1

‘Boots’ is net zoals ‘Shameless‘ een zogenaamde dramedy, dus een combinatie van comedy en drama. Bij Shameless werd die vorm geweldig uitgewerkt, maar ook hier, bij deze serie, werkt dat verbazingwekkend goed. Alles gaat over Cameron Cope die zich in de jaren ’90 van de vorige eeuw aansluit bij het Amerikaanse Korps Mariniers. Een klein puntje van aandacht: hij is gay. De serie combineert de harde trainingen en groepsdruk van de mariniers (vermoedelijk niet helemaal waarheidsgetrouw trouwens) met humor, opbloeiende vriendschappen en een persoonlijk verhaal over identiteit en erbij willen horen.

De serie wordt tot een hoger niveau gebracht door de sterke acteerprestaties, vooral van Miles Heizer (Cameron) en Max Parker (Drill Instructor Sullivan). Die maken de serie overtuigend en geven die een sterke emotionele lading mee. Misschien is het allemaal niet heel origineel. En misschien is het nog steeds wat te kritiekloos over de homofobie in het leger, maar goed gedaan is het wel! Heel fijn serietje!