Zoals altijd van goed naar slecht:
| Frankenstein
| Luca
| 28 years later
| The Roses
| Anthropoid
| The Long road to War
| Kinds of kindness
| Hart’s War
| Bardo
| Frankenstein – Ik ben groot fan van Guillermo del Toro en vond ook laatste film, zijn interpretatie van Pinocchio geweldig. In deze nieuwste film waagt hij zich alweer aan een al even groot icoon uit de wereldcultuur: Frankenstein. Een heerlijk groots barok vormgegeven verhaal, met prachtige locaties, geweldige acteurs en een meeslepend verhaal, waarin ook de creatuur, het monster, veel aandacht krijgt; smullen van begin tot eind.
| Luca – Fijne animatiefiefilm, maar wel duidelijk bedoeld voor een jonger publiek. Luca en vriendje Antonio zijn zeemonsters, maar proberen in hun menselijke gedaantes mee te doen aan een triathlon in een Italiaans dorpje om hun begeerde Vespa te winnen.
| The Roses – Zwarte komedie over hoe venijnig een huwelijk uit elkaar kan spatten. Benedict Cumberbatch is een succesvol architect en zijn vrouw Olivia Colman een huismoeder; tot na één zware storm hun kansen opeens gekeerd zijn: Benedict zit wrokkig thuis en Olivia wordt succesvol horeca-ondernemer. Dat trekt een wissel op hun relatie. Fijne venijnige film met sterke dialogen en een nog sterkere cast!
| 28 years later – Als Danny Boyle zich waagt aan het zombie-apocalypse-genre weet je in ieder geval dat je iets bijzonders krijgt; en dat is het. Heel Groot Brittannië is na te zijn overgenomen door zombies al decennia in quarantaine, als het jongetje Spike, dat geïsoleerd (maar veilig voor de zombies) op een eiland aan de Schotse kust woont, zich op het vasteland waagt. Heerlijk horrorachtig, soms ronduit weird maar heel meeslepend!
| Anthropoid – Historische thriller over de aanslag op Nazi-kopstuk Reinhard Heydrich, de Slager van Praag. Heel behoorlijk gedaan, met mooie rollen van onder meer Cillian Murphy, maar bij tijd en wijlen wat traag. De bloedstollende slotscène, een shootout in een kerk, maakt evenwel veel goed.
| The Long road to War – Boeiende docu-film over de aanloop naar WOI, die samen met WOII (als de ’30-jarige oorlog van de twintigste eeuw’) het continent Europa grondig veranderde: zo vielen er -als ik goed tel- vier keizerrijken door. Nóg duidelijker wordt dat het naar dominantie strevende jonge Duitse Keizerrijk deze grote oorlog zeer verwelkomde en de indruk is dat als Franz Ferdinand niet was vermoord er ongetwijfeld een ander lontje in het kruitvat was gevallen.
| Kinds of kindness – Veel ‘filmhuizerig’ als dit kan een film niet worden, dit arty farty werkje van de Griekse regisseur Lanthimos. Het is een anthology van drie losse verhaaltjes met steeds dezelfde fijne acteurs: Jesse Plemons, Willem Dafoe en natuurlijk zijn muse Emma Stone. Boeiend, maar soms héél weird.
| Hart’s War – Prima ouwetje met een piepjonge Colin Farrell in de hoofdrol, als een jonge Amerikaanse luitenant die in WOII in een Duits POW-kamp belandt. Ook met Bruce Willis.
| Bardo – Deze film, voluit “Bardo, False Chronicle of a Handful of Truths” van Alejandro Iñárritu (van het geweldige ‘The Revenant’), kon me helaas niet bekoren. Te weird, te loszanderig, teveel autobiografisch geneuzel. Nee, geen succes.