Dit boek van mijn favoriete schrijver van dit moment, de formidable David Mitchell, had ik al eens gelezen in het Engels (mijn oude recensie HIER) . Maar in het kader van mijn recente vakantie naar Japan besloot ik het te herlezen, en dat was voorwaar geen verkeerde beslissing! Want opnieuw genoot ik van Mitchell’s superieure storytelling.
Makkelijk leesbaar geschreven is het evenwel allemaal niet bepaald, en juist daarom was het goed me nog eens aan de vertaling te wagen, want nu kwamen bepaalde nuances bij mij toch beter bij me binnen.
Alles gaat intussen over de Hollandse handelspost Desjima in Nagasaki, de enige voorpost van het westen in het verder hermetisch van de buitenwereld afgesloten Japan. Natuurlijk ben ik hier zelf ook geweest op mijn vakantie en dat was fascinerend en bijna magisch. Het verhaal speelt rond het jaar 1800 en concentreert zich op de belevenissen van Jacob de Zoet en zijn gedoemde liefde voor Aibagawa Orito. Want zij wordt op enig moment ontvoerd naar het sekte-achtige klooster van de kwaadaardige Heer Abt Enomoto.
Mitchell toont zich een absolute meester over de materie en schept een prachtig zeer overtuigend historisch tijdsbeeld, mooie personages en kleurrijke gebeurtenissen. Hij ontrolt verder een meesterlijk, meeslepend en dramatisch plot. Zijn schrijfstijl hierbij is subliem: poëtisch, speels, grappig, diep ontroerend, je kan al die kwalificaties erop plakken (en; zoals gezegd, zeker niet altijd makkelijk). Dit is daarmee zonder meer een historische roman van de hoogste orde! Lezen, ga dit lezen!