Auteur: admin

Van deze schrijver las ik inmiddels al vier boeken (LINK), dus je kan me een fan noemen. Ook dit boek begin weer veelbelovend. De vrouw van miljonair Philippe komt om bij een vliegtuigongeval en hij moet dochtertje Angelica alleen opvoeden.

Zijn relatie met haar wordt echter als ze opgroeit ‘iets te innig’ en als er zich, jaren later, voor het eerst een mogelijke liefdespartner van de jonge vrouw Angelica aandient, ene Darius, probeert de jaloerse Philippe prompt de jongeman te vermoorden.

Lukt dat, of niet? Want Darius komen we daarna tegen in een bizar reisavontuur op het zeilschip ‘De Dolfijn’, waarin hij opeens Pericles uit Tyre is. Is dit soms allemaal ontsproten aan de fantasie van het kwetsbare boekenwurmpje Angelica?

Ik vond dit boek niet echt een succes: het begin is traag, en vanaf het moment dat we over Pericles gaan lezen, vond ik het allemaal erg complex en ondoorgrondelijk worden. Ik snap dat Haddon het klassieke verhaal van Pericles wil spiegelen aan de moderne tijd, en waardeer zijn ambitie met alle grote thema’s die hij aansnijdt, maar het leidt gewoon niet tot een goed boek: het is misschien wel té ambitieus en té overvol. Nee, ik vond dit helaas toch geen succes…

Ik heb toch wel een bijzondere mijlpaal bereikt: ik heb 500 boekrecensies geschreven èn geplaatst op Hebban.nl! Of scrol door mijn pagina, want hier staan ze ook allemaal.

En denk nu niet dat ik dus 500 boeken heb gelezen; dat zijn er natuurlijk aanzienlijk meer! Recensies ben ik pas bijna 20 jaar geleden, vanaf najaar 2006 gaan bijhouden! Dat maakt dat ik màkkelijk meer dan duizend boeken zal hebben gelezen in mijn leven, het aantal zal ik niet eens schatten…

En dat is toch best een prestatie, als ik mezelf even mag feliciteren!

Dit lijkt niet bepaald het boek van een piepjonge auteur, want het is een heel doorleefd portret van de adellijke familie Von Lazár en hun ondergang, in de nadagen van de dubbelmonarchie Oostenrijk-Hongarije, ruwweg spelend in de eerste helft van de twintigste eeuw. We worden meegezogen een soms bijna magisch-realistisch verhaal en met een bloemrijk, verbeeldingsrijk en soms poëtisch taalgebruik.

Het boek doet natuurlijk heel erg denken aan ‘Radetzkymars‘, de monimentale klassieker uit de wereldliteratuur, die ook al draaide om de neergang van een adellijke familie gelijktijdig met de neergang van het Oostenrijks-Hongaarse keizerrijk. Het akelig hoge niveau van dat boek haalt dit boek net niet helemaal, omdat het verhaal toch soms wat teveel van de hak op de tak springt: die scenes over onze ‘goede vriend’ Iosif Vissarionovitsj -beter bekend als Stalin- bijvoorbeeld, wat doen die daar bijvoorbeeld opeens? Ook wordt het hier en daar bijna een beetje clichématig.

Maar al met al is dit toch een geweldig boek en verbijsterend knap geschreven door een knul van nog maar 21 jaar. Zeker gaan lezen!

Dit boek stond nog tussen een epub-dump op mijn iPad, en ik raakte er bij herlezing (want ik ken het boek, in de versie van het plaatje, natuurlijk uit mijn jeugd) toch weer aan verslingerd. Ondanks de oubollige vertaling blijft het krachtige verhaal over vondeling Rémi ijzersterk, met al die dramatische verwikkelingen en onvergetelijke personages. Vitalis en zijn troupe, Mattia voor de soepketel met dat hangslot, de dramatische winternacht in de Parijse groeve, de zieke Engelse jongen op die boot, de aderlating van Joli Coeur, de koop van die koe, noem maar op!

Wat me nu meer opvalt, dan in de ingekorte versie die ik eerder las, is dat Malot ook flinke maatschappijkritiek in zijn boek verwerkt. De kloof tussen de arme en rijke klasse, het falende rechtssysteem, de barre werkomstandigheden, het lot van vondelingen en wezen, het zit er allemaal in.

Intussen kun je bij tijd en wijlen toch wel zien dat dit ook wel echt een gedateerd boek is. Wie zou het tegenwoordig (met die zo slecht begrepen schrijfregel ‘show don’t tell’) nog in zijn hoofd te halen te beginnen met een lange uitleggerige passage? Malot doet het gewoon, als hij Rémi metéén uitgebreid laat vertellen over het feit dat hij wees is (of denkt te zijn, eigenlijk).

Ik denk dat een redacteur ook onverbiddelijk zou zijn over alles rond die mijnramp, want hoe goed ook beschreven, het komt overduidelijk voort uit een interesse van Malot voor de mijnbouw. Voor het plot is dit hele gebeuren echter volstrekt irrelevant; dus die redacteur zou zonder twijfel zeggen: schrappen!

En ten slotte vallen de vele wel erg grote toevalligheden op, die we ook kennen van tijdgenoot Dickens, maar die tegenwoordig toch echt niet meer gepruimd worden. Het belangrijkste voorbeeld is natuurlijk dat Rémi stomtoevallig in Frankrijk al zijn echte moeder, de Engelse dame Milligan, ontmoet. En een ander voorbeeld is dat Rémi in (dan al) miljoenenstad Parijs stomtoevallig tegen Mattia aanloopt.

Maar al met al heel leuk dit nog eens te herlezen!

Dit boek stond al een tijdje op mijn radar en moest ik dus echt een keer gaan lezen. Alles gaat om de 17-jarige Quintin, die maar niet lijkt te kunnen deugen. Hij besluit een nieuwe start te maken in Canada. Maar daar raakt hij al snel van de regen in de drup, als hij belandt in een streng-religieus gezin en zelfs niet eens naar school mag, hij moet door de week gaan werken bij een norse en zelfs wrede boer. Hoe dat allemaal natuurlijk vreselijk mis gaat, wordt door Lex Paleaux heerlijk meeslepend beschreven.

Quintin is zo’n eigenzinnig type met een hart van goud waar je meteen van houdt. En je kunt ook niet stoppen met lezen over alle ellende waar de jongen doorheen moet. Ook als de uiteindelijke wraak uiteindelijk (deels) zoet is. Ik moest zelfs soms denken aan de lotgevallen van de jonge Johnny Huffam uit De Quincunx.

Dit is al met al een heerlijk lekker geschreven boek dat je ook niet makkelijk kunt neerleggen. Er valt best wat aan te merken: ja: het is vrij rechttoe-rechtaan en bedoeld voor het young adult-publiek en ja, het biedt ook geen hele origineel plot. Maar toch is het gewoon erg goed gedaan! Vier uit vijf bollen!

Dit boek is een ‘schakelvertelling’: in elk hoofdstuk komt een andere hoofdpersoon aan het woord, dat in het vorige al kort geïntroduceerd werd; wat hun bindt is dat ze allemaal een vliegreis maken.

Szalay geeft mooie inkijkjes in al die levens van die al die mensen, en heeft daarvoor ook niet veel woorden nodig. Die krachtige kernachtige schrijfstijl maakt dit een zeer leesbaar en ook interessant boek, vol met mooie observaties. En aan het einde maakt Szalay het verhaal weer mooi rond!

Dit is een bijzonder boek over een jonge worstelende kunstenaar, dertiger David. Zijn aandacht wordt steeds meer in beslag genomen door een lawaaiig groepje hangjongeren dat bezit heeft genomen van de serre direct onder zijn appartementje. Hij besluit hen het onderwerp te maken van zijn nieuwe reeks schilderijen. Een beslissing die hem succes èn rampspoed zal brengen.

Dit is een boek dat bol staat van de boeiende observaties: over de kunstwereld en het hebben van succes bijvoorbeeld, maar vooral over de spanning tussen homoseksualiteit en mannelijkheid. Heel erg goed gedaan, dit!