Tv-recensie ‘Stranger Things’, seizoen 5

Dit is het vijfde en laatste seizoen van de nu al legendarische serie, die misschien wel heel Netflix wezenlijk veranderde. Het is een waardig en topzwaar slotstuk, met 8 episodes van speelfilmlengte.

Minpunten zijn er evenwel voldoende: het aantal personages is inmiddels veel te groot geworden, net als het aantal verhaallijntjes. De dialogen zijn soms houterig. Er hadden makkelijk wat scenes ingekort of geschrapt mogen worden. En de acteurs die de kinderen uit seizoen 1 spelen, zijn inmiddels volwassen en niet bepaald geloofwaardig meer als kinderen.

Genoeg aan te merken dus. Maar toch blijft deze serie niet te versmaden en komt alles tot een mooi en passend, alhoewel niet erg verrassend einde. Spoiler alert: Vrijwel iedereen overleeft de eindstrijd! De Duffer Brothers zijn wel erg lief. De enige dode van enige importantie is het nevenpersonage Kali (dat meisje dat toch niemand echt mocht). En misschien, heel misschien, overleefde zèlfs El het, die zich in de slotscene toch echt leek op te offeren… We zullen het nooit weten.

Hoe dan ook is dit dan toch echt het definitieve einde van een monumentale serie! Het was mooi!

Recensies van eerdere seizoenen hier: 1, 2, 3 en 4.

Filmrecensies September-Oktober 2025

Hierna de filmrecensies, van goed naar slecht:
| One battle after another
| Elio
| Ron’s gone wrong
| The Descendants
| Smokin’ Aces
| Guy Ritchie’s The Covenant
| The Holdovers
| Jumanji-The Next Level
| The Very Excellent Mr. Dundee
| The next three days
| Nobody 2
| Legend
| The Love Guru

De volledige reviews na de break!

Lees verder “Filmrecensies September-Oktober 2025”

Tv-recensie van enkele series

Hierbij een kort overzicht van de series die ik de laatste tijd tot me genomen heb:

Black Rabbit: Vooral de main cast (Jude Law en Jason Bateman) trok me naar deze serie, die blijkt te gaan over alles rondom dit Newyorkse restaurant. Veel over misdaadperikelen, verbeeld in donkere scenes. Aardig, maar niet genoeg om de aandacht vast te houden…

The Bear: Nóg een serie over een restaurant. Nu lijkt het wel bijna een sequel van het geweldige ‘Shameless‘, dan over hoe de briljante Lip zich in het restaurantwezen stort! Immers: ook deze serie speelt in een gruizig aangezet Chicago en heeft als hoofdrolspeler Jeremy Allen White. Helaas is dat niet zo en ontbreekt in deze serie vooral node de humor die Shameless zo leuk maakte. Nee. Niet verder gekeken….

The Decameron: Dit lijkt wel een soort toneelstuk/kostuumdrama waarin in het door pestilentie geplaagde Middeleeuwse Italië, een bonte groep personages samen hokt in een landhuis, met alle bijna soms kluchtige intriges van dien. Nee, niet boeiend genoeg om de aandacht vast te houden…

Love, death & robots: Deze serie blijft ook in dit nieuwste seizoen 4, ‘Volume IV’, kostelijk. Kleine miniatuurtjes van soms nog geen tien minuten, heel uiteenlopend in sfeer, intentie, vormgeving en verhaal. Voor de fijnproever niet te versmaden! Inclusief de RHCP als puppets!

Comedy: Ik schreef al eerder over ‘It’s always sunny...’ en ‘Schitt’s Creek‘. Beide series volg ik nog steeds en met name de eerste serie blijft fascineren: over hoe ‘The Gang’ steeds weer nieuwe dieptepunten weet aan te tikken; merkwaardig genoeg is dat vaak onbedaarlijk geestig. Hele fijne televisie; en inmiddels is het ook nog één van de langstlopende series in de VS! Zéér aan te raden.

TV-recensie ‘It’s always sunny in Philadelphia’, seizoen 2-4

Deze tv-serie was voor mij een belangrijke reden maar eens een abo te nemen bij een andere streamingdienst dan Netflix, Disney+ in dit geval. Want dit is echt een kostelijke serie. Alles draait om ‘The Gang’, een groep ‘vrienden’ die vooral rondhangen in en rond de Ierse pub ‘Paddy’s’: Dennis, Mac, Charlie en Dee (Dennis’ tweelingszus). In het tweede seizoen, waar ik ben ingestapt, vult Frank Reynolds (Danny de Vito) dit viertal aan. En beleven ze samen allemaal knotsgekke avonturen, waarin ze niet alleen maar al te vaak niets geven om het welzijn van anderen, maar ook elkaars tegenstander zijn; ‘The Gang’ is hiermee eerder een groepje anti-vrienden die elk nogal wat nare egoïstische trekjes hebben. En dat wordt vaak onbedaarlijk geestig! Ik kijk zeker nog eens nieuwere seizoenen!

Tv-recensie ‘Schitt’s Creek’, seizoen 1

Deze serie draait om een rijkeluisgezin dat, nadat te zijn bedonderd door de manager en financieel aan de grond raakt, gedwongen is te gaan wonen in een motel in het onaanzienlijke durp Schitt’s Creek. De heerlijke personages: vader Johnny, moeder Moira (met al haar pruiken) en de volwassen kinderen Alexis en David, maken dit een kostelijke serie, waarin het continu botst met de volkse bewoners van Schitt’s Creek. Heerlijke serie, ik ga me zeker ook nog aan vervolgseizoenen wagen!

Tv-recensie ‘Fubar’

Deze serie is maar om één reden fascinerend: de vraag hoe het kan zijn dat de grote Arnold Schwarzenegger zich heeft geleend om in deze ‘hot steaming mess’ de hoofdrol te spelen. ‘Fubar’ is blijkbaar bedoeld als komische actieserie waarin alles draait om een kibbelende vader en dochter, die allebei geheim agent blijken te zijn. Maar waar bijna ditzelfde basisgegeven centraal stond in de heerlijke film ‘True Lies’, slaat dat hier dood. Alles in deze serie voelt mislukt, cheap, lame en onbeholpen aan. Wat een kolossale flater!

Tv-recensie ‘Captain Fall’, seizoen 1

Deze animatieserie gaat over hoe de onnozelaar Jonathan Fall kapitein wordt gemaakt van een cruiseschip waarop nogal wat dingen gebeuren die het daglicht niet kunnen verdragen. Dat basisgegeven is het recept voor 10 kostelijke episodes vol absurdistische en ook heel goed geslaagde komische verwikkelingen.

Een slim gemaakte serie met leuke personages! Laat seizoen 2 maar komen!