Categorie: Alle boekrecensies

Dit is een leuke coming-of-age roman over een jonge homoseksuele jongen in hedendaags Parijs. Het boek is lekker vlot en speels geschreven, met korte hoofdstukjes, veel dialoog, appjes, dagboekstukjes over ‘gestolen jongens’, geestige voetnoten en zelfs foto’s en dergelijke. Intussen draait alles erom dat Vincente natuurlijk de grote liefde zoekt, en dan liever niet via Grindr. En dan blijkt die liefde misschien veel dichterbij dan gedacht, als hij tijdens een vakantie opeens intiem wordt met zijn jeugdvriend Octave. Is dit dan een liefde? De rest van het boek laat zien dat dit nog niet zo eenvoudig ligt. Kortom is dit een fijn geschreven boek: gelukkig niet zo intens braaf als Heartstopper, maar ook weer zonder die scabreuze Grindr-dates uit Vanilla. Heel leuk gedaan!

Dit boek gaat over Vos Jacobz, een zogenaamde ’tandenjager’. Op de slagvelden van de Napoleontische tijd zoekt hij onder de gesneuvelden naar gave gebitten.

Niet alleen omdat hij de uitgetrokken tanden voor veel geld kan verkopen, maar ook omdat hij zelf een nieuw gaaf gebit wil. En daarmee wil hij zichzelf een toegang verschaffen tot de hogere kringen, die voor hem, als bastaard van een baron, met een slechte mondhygiëne ook nog eens, altijd onbereikbaar bleven.

Dat lukt en hij weet zelfs contact te leggen met de grote liefde van de gesneuvelde soldaat Amadeo, wiens gebit hij gestolen heeft. Deze adellijke Margaux blijkt nogal een bijzondere vrouw, niet eens zozeer omdat ze een ooglapje heeft, maar vooral omdat ze een vampier is, alhoewel die kwalificatie in het boek nergens valt.

Dit is hiermee een buitenissige historische roman met een horror-randje, geschreven in een zeer bloemrijke barokke stijl. Het adagium ‘less is more‘ bestaat voor Auke Hulst duidelijk niet, dat is ‘more is more‘! Een easy read is het evenmin, maar het is wel allerlei andere dingen: een horror- en historisch verhaal zoals gezegd. Maar ook een brievenroman èn een ode aan heel veel literaire helden van Hulst (blijkt uit de zeer uitgebreide verantwoording achterin het boek).

Hiermee is dit in ieder geval een uniek en heel bijzonder boek. Niet altijd even onderhoudend en boeiend, zo eerlijk moet ik ook zijn. Al die brieven in geëxalteerd taalgebruik hadden wat mij betreft iets meer gedoseerd mogen worden en ook in diverse andere passages draaft Hulst naar mijn smaak iets te ver door in zijn overvolle en veeleisende schrijfstijl. Maar toch, toch kon ik het boek ook niet neerleggen. Want die hele vreemde driehoeksverhouding tussen Margaux, Vos èn Amadeo blijft interesseren.

Leuk, om zo onverwacht weer eens op een Nederlandse schrijver te stuiten die ik écht goed vind!

Dit boekenweekgeschenk is geschreven door Peter De Smet, de man die blijkt schuil te gaan achter Hendrik Groen, de auteur van al die zeer populaire boeken over de ‘avonturen’ van een bejaarde man in een verzorgingstehuis.

Ik heb er daar nooit eentje van gelezen. En na lezing van dit boekenweek-geschenk denk ik ook niet dat ik dat zal doen. Want aan ‘Piaggio’ is helaas maar heel weinig aan. Een onopmerkelijk verhaaltje over hoe een oudere man en vrouw, die elkaar nog niet eerder kenden, samen op vakantie gaan: ze willen met een Piaggio, zo’n Italiaans karretje met drie wielen, van Italië helemaal terug naar Nederland reizen.

Nee, ik was bepaald niet onder de indruk. De schrijfstijl, de personages, de plot, alles is even middelmatig en soms zelfs dat niet eens. Elk boek hoeft heus niet een literair hoogstandje te zijn, maar dit is wel echt een heel onbenullig niemendalletje. Een matige aflevering in de reeks boekenweekgeschenken.

In dit boek is ene John zijn vroegere mentor en voormalig advocaat Julian Mantle nagereisd, die zijn leven drastisch heeft omgegooid en nu ergens in het Himalayagebergte woont. Daar ontstaat een lang gesprek over alle wijsheid die Julian inmiddels heeft opgedaan: talloze praktische lessen over levensdoelen, mindfulness en zelfdiscipline, allemaal gericht op een evenwichtiger, gelukkiger bestaan.

Dat dit hiermee dus een zelfhulpboek is, blijkt er ook wel uit dat de schrijver aan het einde van elk hoofdstukje de belangrijkste lessen nog eens op een rij zet. Daarmee is het meteen niet bepaald mijn kop thee; ik vind de vele levenslessen vaak nogal inkoppers en ben sowieso niet zo van dit genre boeken. Überhaupt was ik er niet aan begonnen als mijn stottercoach (ja, die heb ik) het niet aangeraden had. Conclusie: voor sommige mensen misschien best aardig, maar niet voor mij.

Ype Driessen (tevens een leeftijdgenoot) is met name bekend van zijn amusante foto-strips, die hij al jaren maakt. En van ‘zijn ’s werelds eerste fotografische roman ‘Het nadeel van de twijfel’ natuurlijk. Daarom was ik ook geïnteresseerd in zijn eerste ‘echte’ roman; je weet wel, zo’n ding met heuse woorden 🙂

Het verhaal begint ermee dat de hoofdpersoon Jip met zichzelf worstelt na een zojuist verbroken relatie met Pieter. Hij verhuist met vrienden naar Amsterdam en daar doet een wat sinistere persoon, Mefi (de Duivel?), hem een voorstel: 12 seksdates zullen hem verlossen van zijn liefdesverdriet.

Wat volgt is dat Jip inderdaad die uitdaging aangaat en met gebruikmaking van Grindr allerlei jongens ontmoet. Al die seksdates gaan heel anders; van iemand die hem ghost, tot wel erg scabreuze toestanden met veel seks en drugs in gay-club De Hel.

Ype Driessen heeft een mooie pen en met al zijn onzekerheden en naïveteiten is Jip een aangenaam hoofdpersonage. Toch ontbreekt toch wel node een plot en is alles rond die Mefi(stofeles) wel erg vergezocht. Al met al vond ik het boek best vermakelijk, maar het plot en de inhoud te mager.

Dit boek heeft als subtitel: ‘een verzameling feiten die te bizar zijn om waar te zijn, maar dat op een of andere manier toch zijn’. En die trok mij natuurlijk , als verzamelaar van bijzondere trivia (zie bijvoorbeeld eens de stellingen die ik eerder op mijn blogsite zette 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12).

En het boek was ook zeker zeer interessant: het is een amusante verzameling vaak korte anekdotes van tal van gekke verschijnselen in de wetenschap, wereldgeschiedenis, geografie, natuur, cultuur en ga zo maar door. Heel onderhoudend om zo nu en dan in te grasduinen (en weetjes te highlighten die ik misschien nog ooit voor een kwis kan gebruiken).

Ik kocht het boek ook omdat ik van deze schrijver ook al ‘The Phantom Atlas” kende, een heerlijke bloemlezing van vreemde kaarten (iets wat ik als kaartofiel toevallig ook net heel erg kan waarderen).

Bij dit boek moest ik erg wennen aan het bijzondere zeer ongebruikelijke perspectief; het hele eerste deel is namelijk geschreven in de tweede persoon, dus met heel veel ‘je’ en ‘jij’. Dat maakte voor mij het begin van dit boek erg weerbarstig.

Maar enig doorzettingsvermogen loonde, want het boek werd steeds boeiender, als wordt ingezoomd op de onmogelijke relatie die de Egyptische arts Tarek in het Cairo van de jaren ’80 krijgt met de volksjongen Ali. Het leidt ertoe dat Tarek vlucht uit Egypte.

Later in het boek begrijp je opeens ook dat het vertelperspectief heel passend is, want eigenlijk gaat alles over de zoektocht van de ongedachte zoon van Tarek naar zijn vader. Een prachtig geschreven, gelaagd boek, dat zeker niet alleen over ‘verboden liefde’ gaat, maar net zo goed over de kracht van familie en de roerige recente geschiedenis van Egypte.

Dit is een zeer actueel en realistisch, maar tegelijkertijd huiveringwekkend boek, waarin de mogelijkheid wordt geschetst dat Rusland de oorlog wint. Het begint een aanval op NAVO-lidstaat Estland en zorgt hiermee voor grote problemen voor de westerse landen. Het boek is hiermee een duidelijke waarschuwing voor de noodzaak van een sterke Europese defensie. Met de vlotte schrijfstijl en de korte hoofdstukjes lees het ook als een trein.

Dit boekje herinnerde mij ook aan mijn eigen verhaal, ‘Een ondenkbaar scenario‘, waarin ik een wereld beschrijf van begin begin jaren ’50, waarin Duitsland WOII gewonnen blijkt te hebben. Tevens een bewijs van dat de redelijke positieve uitkomst van WOII helemaal niet zo onontkoombaar was als we misschien met zijn allen denken…

In dit boek neemt de schrijver je mee in de geschiedenis van zijn voorouders, de adellijke Pruisische familie Von Benda.

Dat is in het begin taai, als we ons door wel erg veel namen en verwikkelingen heen moeten worstelen. De vele familie-kiekjes hadden eerlijk gezegd ook niet gehoeven en geven soms de indruk dat je in een privé-boekje van Bas voor zijn familie zit te bladeren.

Maar allengs wordt het interessanter, als Von Benda begin te schrijven hoe in de decennia na WOI ook onder zijn familie het nationalisme en zelfs het nationaalsocialisme wortel schieten! Het interessante in dit boek is daarmee met name gelegen in dat we meer lezen hoe schijnbaar hele gewone en hele weldenkende mensen meewerkten aan Nazi-Duitsland, bijvoorbeeld als secretaresse of soldaat in de Wehrmacht, of als als militair of bureaucraat: allemaal schakeltjes in een verdorven regime. Veel aandacht gaat daarbij uit naar Luise von Benda, die de vriendin (en later vrouw) was van generaal Alfred Jodl, en die uitgebreid geschreven heeft over haar leven.

Bas Von Benda legt mooi uit dat in de begintijd juist de nadruk op het gemeenschappelijke (de ‘Volksgemeinschaft’) zoveel mensen aantrok. En hij brengt heel goed in beeld hoe iedereen krampachtig de eigen rol in de oorlog probeert te vergoelijken; door de eigen invloed te bagatelliseren, door te zeggen dat ze niet wisten van de vreselijke misstanden en dat geallieerden toch ook geen lieverdjes waren. Of door erop te hameren dat ze toch maar gewoon hun plicht deden als Duitser. Dat was ook allemaal deel van de redenatie van Alfred Jodl en zijn vrouw Luise, die zich vurig verdedigden bij het Neurenberg-proces (dat mocht overigens niet baten; Jodl kreeg de doodstraf).

Zeer boeiende kost al met al, al had wat mij betreft het boek wel veel korter gemogen. Lang niet alle volledig overgenomen brieffragmenten en dergelijke zijn namelijk even interessant.

In dit boek wordt je meegezogen in het kolkende, overvolle, smerige, opwindende en fascinerende Bombay van de jaren ’80. De verteller is een uit Nieuw-Zeeland ontsnapte crimineel. Hij dompelt zich onder in het dagelijkse leven van India en dat is zonder meer zeer meeslepend. Hij maakt bizarre dingen mee en hoopt intussen zelf ook nog een beter mens te worden. En intussen blijkt dit boek ook nog, in ieder geval deels autobiografisch te zijn. Maar dan waarschijnlijk wel flink opgesmukt; iets wat me een beetje deed denken aan ‘Ik, Jan Cremer’.

Ja: dit is echt een beest van een boek! Want er gebeurt zoveel… Om enkele dingen te noemen: onze hoofdpersoon wordt gemarteld in een gevangenis, belandt op een slavenmarkt, verblijft in een dorpje in het binnenland, woont in een sloppenwijk en raakt als ‘arts’ verzeild in een cholera-epidemie… En zo kan ik nog wel even doorgaan! Onze hoofdpersoon ontwikkelt een knots van een heroïne-verslaving (en kickt weer cold turkey af), krijgt een positie in de lokale maffia, raakt bekend met het Bollywood-wereldje, gaat op een uiterst bloedige missie naar het door oorlog verscheurde Afghanistan en raakt verwikkeld in een bijna kluchtige verhaallijn rondom een ‘dans-beer’. Al met al heerlijk smeuïg beschreven gebeurtenissen…

Natuurlijk is dit hiermee ook, met het kolossaal aantal pagina’s, een flinke, zeer flinke kluif. Toch bleef ik tot het eind gegrepen door dit boek. Ik begrijp dat er ook al een tv-serie van gemaakt is en dat verbaast me niets. Want wat een krachtige epische vertelling! Met mooi, bij tijd en wijlen zeer bloemrijk, taalgebruik en heel veel originele observaties ook nog eens. Echt geweldig dit! Ik voeg hem bij in mijn Hebban-lijst van favoriete boeken.

Ik heb dit boek trouwens gelezen via de Ebook-actie van de NRC, die elke maand haar lezers weer één of meer boeken aanbiedt. Fijne service, NRC, dank daarvoor!