Als ‘teaser‘ voor mijn ‘lange korte verhaal’ ‘Ieder het zijne’ een beschrijving van één van de personages:
Walden Stevenson
Walden Stevenson is een self-made man. Hij zette zijn fabriek in industriële metaalproducten eigenhandig op en bouwde het uit tot een bedrijf dat op zijn top meer dan 150 medewerkers had.
Helaas is het leven niet barmhartig geweest voor Walden. Zijn dochter Joyce is als tiener overleden door een verkeersongeval en zijn vrouw Judith is hem na een slopende ziekte ook ontvallen. Zijn bedrijf is hiernaast, tien jaar nadat hij de aandelen had verkocht, failliet gegaan. En zelf is hij inmiddels ook nog eens zeer slechtziend.
Nee, Walden heeft zijn portie van de nare dingen des levens inmiddels wel gehad. Toch…?
Van Mark Haddon heb ik eerder Het Rode Huis gelezen, een psychologische roman die messcherp de zieleroerselen blootlegt van twee gezinnetjes die samen een weekendje doorbrengen op het platteland. Het grote inzicht in de menselijke psyche en de wijze waarop haddon dit weet te verwoorden, waren ijzersterk.
Deze film kon de goedkeuring van de filcritici wel wegdragen en eindigde op veel jaarlijstjes van 2011 (alweer 2 jaar gelegen) steevast in de top. Is dat terecht? Nou, nee, wat mij betreft. Alhoewel de film zeker haar sterke kanten heeft. ‘Drive’ weet vooral een mooie sfeer neer te zetten van het LA bij nacht, terwijl we worden rondgereden door de naamloze hoofdpersoon, de chauffeur, gespeeld door Ryan Gosling. Ook prachtig is de bijbehorende soundtrack, jaren 80 syntho-pop, die de film nog meer een heel eigen sfeer geeft. Verder zitten er een paar ijzingwekkende scenes in, en natuurlijk een paar sterke achtervolgingsscenes met auto’s.